Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2012

Περί της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών: 2 σχόλια

1. 

Πρέπει να ανήκω στο 5-10% των εκπαιδευτικών που συμμετείχαν στη Φόρμα Διαβούλευσης (λέμε τώρα...) για την Αξιολόγηση στην Εκπαίδευση. Εννοείται πως συμμετείχα ενυπόγραφα - με μία σειρά από προτάσεις και επισημάνσεις που -αλίμονο- δεν έχουμε συνηθίσει από το Υπουργείο Παιδείας να λαμβάνει υπ' όψιν του. Αυτό ήταν και το πιο σοβαρό επιχείρημα της άποψης που οδήγησε στην Αποχή την πλειοψηφία από τα σχετικά Ερωτηματολόγια. Ή τουλάχιστον το επιχείρημα που επικαλέστηκε αυτός ο μεγάλος αριθμός συναδέλφων ανοιχτά - δια των ανά την Ελλάδα Συλλόγων Δασκάλων, Νηπιαγώγων κτλ: ότι η διαδικασία ήταν στημένη – 100% σικέ (βλ. «ήθη και έθιμα» που καλλιεργήθηκαν δεόντως και επί των ημερών της Διαμαντοπούλου). Υπάρχει όμως κάτι πιο σημαντικό από αυτό – καθότι είναι πέρα για πέρα αληθές. Το διατυπώνει η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ εύγλωττα στην ακόλουθη θέση της: ‎"Στην Ελλάδα οι πιο διεφθαρμένοι όλων είναι οι ίδιοι οι ελεγκτές των διεφθαρμένων". Αν διερωτηθεί κανείς: «φίλε μου – τότε γιατί συμμετείχες;» η απάντηση είναι, για όποιον με γνωρίζει, προφανής: συμμετείχα με τους όρους που μου επιβάλλει η συνείδηση μου – με τις υποδείξεις της οποίας εργάζομαι εδώ και 10 χρόνια σε αυτό το παλαβό σύστημα.


2. 

Στην επίσημη βιβλιογραφία απαντάται πολλαπλώς το ερώτημα "τί κάνει ένα δάσκαλο, Δάσκαλο;". Στο Διαδίκτυο κατά τα τελευταία χρόνια έχω συναντήσει δεκάδες λίστες που απαριθμούν τις αρετές της περίπτωσης εκείνου του εκπαιδευτικού που ξεπερνά το όριο του επαρκούς επαγγελματία. Νομίζω πως τον πυρήνα αυτής της ποιότητας δασκάλου που κάνει τη σχολική ζωή - όαση στην όποια περιρρέουσα ξεραΐλα, τον απαντάει το εν λόγω απόσπασμα από το φιλμ “Dead poets Society” – όπως και το έργο στο σύνολό του. Για να μη μείνουμε όμως στον «αφρό» του θέματος ας θυμηθούμε πως όταν είχε πρωτοπροβληθεί στις αίθουσες "Ο κύκλος των χαμένων ποιητών», το Βρετανικό υπουργείο παιδείας/εκπαίδευσης/αγωγής (διαλέγετε και παίρνετε) είχε στείλει διάφορες εγκυκλίους που προέτρεπαν στην θέαση της ταινίας από όλους τους Άγγλους μαθητές και εκπαιδευτικούς. Αντί να ρυθμίσει δηλαδή, τους «όρους του εκπαιδευτικού παιχνιδιού» α λ λ ι ώ ς – νουθετούσε. Σαν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες επικεφαλής του υπουργείου παιδείας/εκπαίδευσης/αγωγής (διαλέγετε και παίρνετε ξανά).

ΥΓ: Θυμάστε δε, ποια ήταν στο τέλος η θεσμική «Αξιολόγηση» του καθηγητή κου Keating – από το Σύστημα. Όπως επίσης και από τον κατακερματισμένο κύκλο των μαθητών του: Γ. Γουίτμαν…



Παρασκευή, Οκτωβρίου 19, 2012

ΕΛΙΞΙΡΙΟ



"ΕΛΙΞΙΡΙΟ" 
Στίχοι: Γιάννης Φαινέκος - Μουσική: Πάνος Δρακόπουλος


Πιάνο, κιθάρες, πλήκτρα, μελλώντικα, τύμπανα, φωνή: Πάνος Δρακόπουλος 

Κόντρα μπάσο: Θοδωρής Ζιάρκας


Ηχογράφηση (Mix- Digital Mastering): Στούντιο "Θάλεια" 

Μουσικό φιλμ: Στέλιος Σκαραβαίος
Παραγωγή: Πάνος Δρακόπουλος


Οκτώβριος 2012

Δευτέρα, Οκτωβρίου 01, 2012

ΕΤΕΡΟΘΑΛΕΙΣ




(Ελεύθερη ακρόαση εδώ:)

Τον Ιανουάριο του 1998 βρίσκομαι στην Αθήνα. Μεταξύ άλλων έχω να γράψω νέα τραγούδια για το γκρουπ που μόλις είχαμε φτιάξει στη Ρόδο. Το γκρουπ ονομάζεται «Ετεροθαλείς» – κι όπως καθετί σχεδόν νεογέννητο έψαχνε να βρει το βηματισμό του. Σε ένα από τα σπάνια μπλάκ-άουτ της πρωτεύουσας, ετοιμάζω τον «σκελετό» (στίχους και βασική μελωδία & αρμονία) ενός νέου τραγουδιού. Μιλάει για αυτό που θέλουμε να γίνουμε ως μουσική ομάδα – για αυτό που αντιπροσωπεύουμε από ένστικτο και γούστο, δε θα δίσταζα να συμπληρώσω. Η ενορχήστρωση – κατόπιν κύλισε σαν νεράκι. Και η ηχογράφηση – και στις δύο φάσεις της (1998, 2000) δεν μας ταλαιπώρησε, όσο άλλα, ίσως λιγότερο απαιτητικά κομμάτια. Το άκουγα, αυτό το καλοκαίρι, μετά από τόσα χρόνια: ανέκδοτο και κατάμονο. Έξω από τη «φύση» του. Του έδωσα 2-3 τελευταίες πινελιές και το «βουτώ» εδώ – στο Διαδίκτυο, που δεν διακρίνει τα πρόσωπα και τα πράγματα στις 4 εποχές του χρόνου… 
ΕΤΕΡΟΘΑΛΕΙΣ


Στίχοι- Μουσική: Πάνος Δρακόπουλος
Ενορχήστρωση: Ετεροθαλείς

Νίκος Ναθαναηλίδης: Πιάνο, πλήκτρα

Λάμπρος Πανταζόπουλος: Μαντολίνο, μπουζούκι
Ρίτσα: Φωνητικά
Γιάννης Φαινέκος: Φωνητικά
Πάνος Δρακόπουλος: Ακουστική, ηλεκτρική κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά
Ηλίας Τσούτσας: Ηλεκτρικό μπάσο

Φιλική συμμετοχή: 

Μιχάλης Κλωνάρης: Σαξόφωνο

Αντώνης Κολλιός: τύμπανα

Αναστασία Μπέκου: Φωνητικά

Ηχογράφηση: Στούντιο Καραβελλάκης (Σεπτέμβριος 2000)

Ηχοληψία-Mixing: Στέφανος Ευθυμίου


Παραγωγή-Digital Remastering: Στούντιο «Θάλεια» 
(Σεπτέμβριος 2012)