ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ

3 μουσικές βραδιές των NON TROPO στο Cafe Le Monde

2012-01-27T05:24:00.000-08:00

3 Μουσικές βραδιές με τους ΝΟΝ TROPO

(Παρασκευή 3/2 - Παρασκευή 10/2 - Παρασκευή 17/2)

στο Café Le Monde (28ης Οκτωβρίου 50, Τηλ. 22410-39919).

NON TROPO

Άννα Νικητιάδη: κρουστά, νέυ

Πάνος Δρακόπουλος: κιθάρες, φωνή

Νεκτάριος Καλομοίρης: πιάνο, πλήκτρα

http://www.myspace.com/nontropo

Μνήμη Ν. Δρ. - Ιανουάριος 2011

2012-01-23T16:08:00.000-08:00

5 Ιανουαρίου του 2011. Στο Νοσοκομείοτων Άνω Πατησίων. Πλάι σε μία σάρκα που αντιστεκόταν στον αήττητο Νόμο. Έγραψακάτι που ξεκινούσε ως εξής:

ΥΓ

Κάποτε θα ρυτιδιάσει

οριστικά

κι αυτός ο βρυκόλακας

κυρ Θάνατος.

Όχι από της επιστήμης την παγερή αφή

ή από της τέχνης την πύρινη πνοή.

-Αλλά, διότι έστιν ουν η βιογραφία τωνΝόμων;

Πιθανών.

Αρκεί μόνον

να

μη του προσφέρουν

οι αμέτρητοι βλαστοί του

αίμα ζεστό

κι έμψυχο ψωμί

γεροκομώντας τον

ως έναν ακόμη

μελλοΘάνατο…

Στις 24 Ιανουαρίου το χώμα του ανθρώπουπου νοσηλευόταν –επί τριετία η τελική κατάβαση- έπαψε να αναπνέει.

Στην μνήμη τουτούτα τα γραφόμενα και στα εγγόνια του– καθότι ο χρόνος, το συνηθίζει, είναι μεγάλος είρωνας.

Φωτογραφίες: οι δύο όψεις της τελευταίας κάρτας που έλαβε ο θανών τον Δεκέμβριο του 2011. Για "καλές γιορτές".

ΟΠΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ (HD, 2012)

2012-01-16T01:08:00.000-08:00

«ΟΠΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ»

(Ποίηση: ΆνναΞανθάκη, από τη συλλογή ποιημάτων

«Μπαλάνταγια τα αθόρυβα», εκδ. Διογένης, Αθήνα, 1985).

Μουσική-ερμηνεία:Πάνος Δρακόπουλος

Μουσικό φιλμ:Στέλιος Σκαραβαίος

(με έργα του G. Klimt)

"ΜΟΤΤΟ" (HD) - νέο τραγούδι

2011-12-23T16:19:00.000-08:00

"ΜΟΤΤΟ"

Ποίηση: B. Brecht - Μουσική: Πάνος Δρακόπουλος

("Μουσικό δρώμενο στον B. Brecht").

Παίζουν οι NON TROPO

Κρουστά: Άννα Νικητιάδη

Κόντρα μπάσο - πιάνο: Θοδωρής Ζιάρκας

Βιολί: Δέσποινα Σπανού

Κλασσική κιθάρα, μελώντικα, φωνητικά: Πάνος Δρακόπουλος

Μουσικό βίντεο: Στέλιος Σκαραβαίος

(με έργα της Tiffany Osedra Miller)

To"Motto" γράφτηκε με την αφορμή του "Μουσικού Δρώμενου στον Μπ.Μπρεχτ" που ανεβάσαμε το 2008 με την πρώτη σύνθεση των ΝON TROPO. Σε πρώτηφάση το ηχογραφήσαμε με τη μέθοδο live in studio - κι έπειτα απλώς πρόσθεσα μόνον2-3 μικρές πινελιές (τριφωνία-δακτυλισμούς). Ως ποίημα αποτελεί προμετωπίδα τουΜπρεχτ στη συλλογή της Μargarethe Steffin (στα ελληνικά του αείμνηστου ΜάριουΠλωρίτη).

Μotto δημιουργίας - το 2012...

Οι θαυματοποιοί «σταυροί του νότου»

2011-12-23T02:27:00.000-08:00

2011:έτος τραχύ και δύσκολο – αλλά και έτος συναρπαστικής δημιουργίας. Περιοχήαπωλειών, αλλά και επακόλουθης αυτογνωσίας. Εκεί που χτυπούν στο πλοίο όλοι οισυναγερμοί και τρέχουν μέχρι και οι χειρότεροι μας εθισμοί σαν τα ποντίκια στηθάλασσα, να σου, ξεπροβάλλουν στον σκοτεινό ορίζοντα οι θαυματοποιοί «σταυροίτου νότου»: μετακομίζεις λόγου χάριν μες στο κατακαλόκαιρο και έχεις στον πλάι σου την Αναστασία, τον Παναγιώτη, τη Φλωρεντία, τον Αυγουστίνο – κηδεύεις τον πατέρα σου και λαμβάνεις από τουςμαθητές σου τις 15 πιο εγκάρδιες συλλυπητήριες ζωγραφιές του κόσμου, ηχογραφείς,ενορχηστρώνεις, γράφεις μουσική για μήνες μόνος – μες στην πάμπλουτη μοναξιά,πιο σωστά, του μεσονυχτίου και όταν τους καλέσεις είναι παρόντες και η Άννα καιο Θοδωρής και ο Νάσουαν στα όργανα, – να μη ξεχάσω τον Γιάννη στα λόγια και τον Μάριο στις παρτιτούρες.

Είναι όαση στημικρή ζωή μας η αλληλεγγύη. Είναι αθέατος αστερισμός εξόδου από το χρόνο: απότο ζώο που περιέχουμε και από τη θνητότητα που είμαστε.

Είναι όαση στημικρή ζωή μας η αλληλεγγύη.

3 ποιήματα

2011-12-22T04:26:00.000-08:00

Το2011 ήταν από την σκοπιά της ποίησης ένα έτος ανοίγματος και συνάμα σποράς στοναναγνώστη. Ξεκίνησε με την κυκλοφορία της "Ελεύθερης αγοράς" (Ποιήματα 1999-2003, εκδ. Γαβριηλίδης http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showbook&bookid=170456 ή και http://www.gavrielidesbooks.gr/showtitle.aspx?vid=1303) και κλείνει με τη δημοσίευση 3πολύ νεότερων ποιημάτων ("Το αστείο", "Η δίψα τωνκβάντα", "Κρίση") στο διαδικτυακό περιοδικό poema(Βλ. http://www.poema.gr/poem.php?id=345&lang=en).

Αναρτώεδώ το πρώτο, με τη σκέψη πως όταν έρθει η στιγμή θα εκτεθεί και στην “μουσικήραφή” που του επιφύλαξα το περσινό φθινόπωρο.

Καλήχρονιά σε όλους!

ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ

Στον Μ. Κούντερα

Ποιόςδάγκωσε απόψε

τοφεγγάρι;

Ένα σύννεφο

ρυτιδωμένο στο στήθος

κι άυπνο;

Ένας απρόσκλητος μετεωρισμός

που χούφτες ολόκληρες

διοπτροφόρων παιδιών

αποκαλούν «σκοτεινή ύλη»;

Ή μήπως

ένα γρήγορο σμήνος

ξεστρατισμένων

πουλιών;

Ποιόςδάγκωσε απόψε

τοφεγγάρι;

Ποιά τάχα, μοιχός νηστεία

του ουρανού

και των παχυλών του

ίσκιων;

Ποιόςδάγκωσε λοιπόν,

απόψε

τοφεγγάρι;

Όποιος δε λαμπυρίζει απόψε

απλώς

το σκαιό φυτίλι της Άνοιξης

ας ρίξει το αστείο του

αντάμα

στον καθρέφτη!

Ημερολογιακές σημειώσεις ενός αναγνώστη (αποσπάσματα, 2011)

2011-12-17T15:33:00.000-08:00

Είμαστε ό,τιδιαβάζουμε; Δεν υιοθετώ αυτή την παραπλανητική «εξίσωση» όσο κι αν η φράση «αγαπώτο διάβασμα» εκτός των άλλων σημαίνει πως «το διάβασμα με διαπλάθει εκ νέου».

Το 2011 έγιναο υγρός πηλός αρκετός σελίδων και το αντίστροφο.

Στοδιαδικτυακό ημερολόγιο που λέγεται facebookκατάδιαστήματα βρήκα την ευκαιρία να εκμυστηρευτώ ορισμένα πολύ σύντομα σχόλια όσοναφορά ένα μέρος των βιβλίων που με απασχόλησαν από τον Γενάρη κι εντεύθεν.

Δίχως τηνπαραμικρή επεξεργασία τα παραθέτω – με την ίδια περίπου επιθυμία: της προτροπήςγια διάλογο. Εις εαυτόν κι αλλήλους.

"Από το χώμαερχόμαστε / στο χώμα επιστρέφουμε./Στο μεταξύ διάστημα,/παριστάνουμε τουςκηπουρούς". Ένα θαυμάσιο ποίημα από την τελευταία συλλογή του Α.Χιόνη "Ό,τι περιγράφω με περιγράφει". Οι της ποίησης προσέλθετε με τοαριστερό - της καρδιάς.

Αν ξένισεορισμένους φίλους ο χαρακτηρισμός του κομμουνισμού και της ελεύθερης αγοράς ωςδογμάτων πίστεως, ας κάνει τον κόπο να ξεφυλλίσει έστω το βιβλίο του J. Gray"Μαύρη Λειτουργία: Η αποκαλυπτική θρησκεία και ο θάνατος τηςΟυτοπίας" (εκδ. Οκτώ). Παρά τις επιμέρους διαφωνίες που μπορεί ναδιατυπώσει κανείς, είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα πιο συναρπαστικά βιβλίαπολιτικής φιλοσοφίας που έχω διαβάσει τα τελευταία δύο χρόνια. Μπράβο στον φίλοΓιώργο που το μετέφρασε σε ελληνικά της γιομάτης πνοής!

Μπορεί να μην είναι της κλάσεωςτου Logicomix, αποτελεί όμως μία πρωτότυπη ιδέα να διδαχθούν τα μαθηματικά μεέναν άλλο τρόπο - πολύ διαφορετικό από τον στερεότυπο του σχολείου. Προτείνεταιγια τους συναδέλφους του Γυμνασίου - αλλά και του Δημοτικού με παραλλαγμένες(στο επίπεδο των παιδιών) τις "καταθέσεις" των υπόπτων. Σε κάθεπερίπτωση πάντως, υπενθυμίζει σε μικρούςκαι μεγάλους πόσο συναρπαστικός ε ί ν α ι ο κόσμος των μαθηματικών.

Το πρώτοαγαπημένο βιβλίο του μικρού Οδ. Προφανώς το πλούσιο "κόκκινο" τόσοστη θεματολογία όσο και εμπνευσμένη εικονογράφηση του "έγραψαν" στοβλέμμα του. Κρυμμένος άσσος της λιτής αφήγησης: ο "φανταστικός φίλος"του Κοκκινούλη - ένας Ινδιανάκος εν ονόματι ...Κόκκινο Ζαρκάδι.

700οικονομολόγοι συναινούν: η κρίση είναι παράγωγο λάθος πολιτικών επιλογών.Καταρρίπτοντας 10 πολύ δημοφιλείς -και στη αγορά και στα ΜΜΕ- μύθους εστιάζουνστο καίριο: στην επανίδρυση της Ε.Ε. με όρους κοινωνιοκεντρικούς - που ωστόσοείναι συνάμα και οικονομικά υποσχόμενοι. Η νυν Ε.Ε. είναι στο έλεος τωντεχνοκρατών και εμείς οι πολίτες στο δικό τους. Ένα μικρό βιβλιαράκι πουποτίζει το στοχασμό μας.

Έχειαναπόφευκτα τα μειονεκτήματα τηςσυνοπτικής καταγραφής μίας μακράςιστορίας (μόλις 220σελ για μίαυπερτρισχιλιόχρονη πορεία της ελληνικής).Περιέχει όμως και τα πολλά πλεονεκτήματατου να επιμένεις με γνώση ετών στο καίριοκαι ουσιώδες. Το διάβασα με αμείωτοενδιαφέρον (ας είν' καλά η εύστοχη επιλογήκαι ο τεκμηριωμένος γλωσσολογικόςσχολιασμός των πηγών) και σκοπεύω να τοχρησιμοποιήσω στο σχολείο. Ενδείκνυται.

Διαβάζεταιμονορούφι. Χάρη στη σαφή κι ανάγλυφη γλώσσα του. Προβληματίζει και φωτίζειλησμονημένες πλευρές της νεότερης νεοελληνικής πραγματικότητας. Χάρη στηνεπισκόπηση των θεμάτων του στο ευρύτερο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Τί φταίει λοιπόνπου δε θα συνυπέγραφα τα μισά κείμενα του; Νομίζω η "στράτευσή" του: στοστεγνό εκσυγχρονιστικό ιδεώδες και μία ...πασοκοφιλία που ενθουσιάζεται γι'αυτόν τον δειλό εκσυγχρονισμό (αν και ενίοτε τον καταγγέλλει ως τέτοιο) πουεπίσης αποδείχτηκε μοιραίος.

(Βολικό, κεΒούλγαρη, να αποδίδεις ΟΛΗ την ευθύνη στον πολιτικό σου αντίπαλο)

Σήμερα, τουαγίου πνεύματος, ας προτείνουμε κάτι που αφυπνίζει κι οξυγώνει το πνεύμα: τοέργο του Π. Κονδύλη "Οι αιτίες της παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας: οικαχεξίες του αστικού στοιχείου...". Κομψοτέχνημα σκέψης και γλώσσας. Κάθεσελίδα του και μία ερεθιστική παρουσίαση πτυχών που αφορούσαν το χτες και τοσήμερα της χώρας μας -αν και πρωτοδημοσιεύτηκε το '91!

Ένα μόνο τοβασικό του ελάττωμα: δεν παραθέτει όσα παραδείγματα χρειάζονται για να"εξακτινωθούν" αυτές οι θέσεις πιο άμεσα. Ο Κονδύλης εμπιστεύεταικυρίως την αναλυσή τους στην αφαίρεση και στην πύκνωση - εννοιών και ιστορικώνγεγονότων. Αυτό μόνο κι όχιπάντα.

Λόγου χάριν: ηανάγνωση του πολιτικού και κοινωνικού ρόλου της χριστιανικής θρησκείας κατά τηνΤουρκοκρατία κι ακολούθως κατά την ίδρυση ελληνικού κράτους έως σήμερα(εννοείται σε τεράστια απόσταση από τα γνωστά και χωνεμένα αμασητί σχήματα)είναι το ίδιο βαθειά και τεκμηριωμένη - με σημεία και λογής παραδείγματα.Επαναλαμβάνω, σήμερα, του αγίου πνεύματος, ας κοπιάσουν ιερείς και πιστοί(παντός είδους) στο παρόν βιβλίο - τουλάχιστον λόγω της ...ημέρας...

Ο "μέσος αναγνώστης"θα περίμενε να πρωταγωνιστήσει στη συζήτηση ο Μπαμπανιώτης. Αυτός είναι ο πλέονπροβεβλημένος στα ελληνικά ΜΜΕ κι ο μαζικά δαφνοστολισμένος από τους εγχώριουςθεσμούς (πρόεδρος και άρχων σε ουκ ολίγους φορείς). Τα φαινόμενα όμως απατούν.Την παράσταση την κλέβει το άστρο του Νανόπουλου. Για πάρα πολλούς λόγους πουέχουν να κάνουν με την αξία του.

"Η φυσικήιστορία της θρησκείας": το διάβασα σε δύο δόσεις και το ευχαριστήθηκαδιπλά. Διαύγεια και απλότητα στο ύφος γραφής, καίριες διαγνώσεις για τηνκοινωνιολογία και την ψυχολογία της θρησκείας - στο περιεχόμενο. Τί μεπαραξένεψε; Η μικρή κλίμακα σκεπτικισμού του εν λόγω Χιούμ και μία ισχυρή τάσηαποδοχής του επιστημονισμού εκείνης της εποχής - στοιχεία που θα υποχωρήσουνστη συνέχεια του έργου του και θα υποχρεώνουν εμάς τους επιγόνους του να τονμνημονεύουμε με ευγνωμοσύνη. Για την ιστορία: εικάζεται πως το παρόν έργο τουκόστισε την έναρξη μίας λαμπρής ακαδημαϊκής καριέρας. Εικάζεται επίσης πως όσοναφορά αυτήν την εξέλιξη δεν του κάηκε καρφί!

Διάβασα λογιώνσυλλογές σύγχρονης ποίησης αυτό το καλοκαίρι. Βρίσκει κανείς ωραίους στίχους ήκαλοστεκούμενα ποιήματα - όχι όμως σύνολα, πολύ περισσότερο συνθέσεις.Ξεχωρίζει απ' το σωρό η αυτοανθολόγηση ποιημάτων του Λ. Ζαφειρίου. Μέσα στηλιτότητα του λόγου του πολλά χωρούν: η Κύπρος, τα τραύματά της, ο άνθρωπος, τοπαρελθόν και το ρευστό παρόν του. Ποιήματα, κοντολογίς, που σου επιτρέπουν ναδεις μέσα τους.

Μέσα στοκαλοκαίρι πλάι στα λοιπά "χορευτικά" της μετακόμισης και τωνηχογραφήσεων, έβαλα τον εαυτό μου να καθίσει στο θρανίο των οικονομικών - νακατανοήσω αυτή τη "μυστικιστική γλώσσα" που περιφέρεται από σταθμό σεσταθμό και που η ακατανοησία της επιτείνει το δημοκρατικό μας έλλειμμα. Απόό,τι διάβασα, το παρόν Λεξικό ήταν η καλύτερη και συνάμα η πιο ειλικρινής λύση.Ούτε αμερόληπτο είναι, ούτε πλήρες. Το δηλώνει απερίφραστα από τις πρώτες τουκιόλας σελίδες. Είναι όμως μία θαυμάσια αρχή: να σπάσει αυτή η κατάπτυστηomerta μεταξύ των τεχνοκρατών. Και να επιταχυνθεί η αποκαθήλωση τους. Διότι ηπολιτική είναι το άλογο και η οικονομία το κάρο.

Οι εξομολογήσεις ενός μείζονος της μεταπολεμικής γραφής. Ηαπλότητα στα χείλη ή στα γραπτά δημιουργών όπως ο Αναγνωστάκης είναι αυτάρκηςαρετή. Και η ειλικρίνεια. Μάθημα για μας τους νεότερους. Δε συμφωνώ μαζί του,αν και είμαι στα συν 30, με το ότι η ποιητική φλέβα από μία ηλικία και μετάστομώνει. Λεπτομέρειες. Η καθεαυτό ποίηση προέχει - όχι οι απόψεις.

Ξαναβάζω μπροςμου τα βιβλία του τρέχοντος καλοκαιριού. "Ο μύθος της γενιάς του'30". Υπόδειγμα αναλυτικής χαρτογράφησης ενός πρισματικού μύθου μεαισθητικές, ιδεολογικές και χίλιες άλλες δυο υποδηλώσεις. Με τα πλεονεκτήματακαι τα μειονεκτήματα του "ακαδημαϊκού" τρόπου γραφής. Βαθειά καιευρεία γνώση του αντικειμένου, πλην όμως αν αναποδογυρίσεις τις 588 σελίδες τουπέντε απλούς άξονες θα βρεις αναπτυγμένους σε πληθωριστική γλώσσα. Κέρδος γιαόποιον το μελετήσει. Κέρδος σημερινό.

"Κάποιοιθάβονται στον ουρανό / έτσι πληθαίνουν τ' αστέρια." (Από την καλή συλλογήποιημάτων του Κ. Λάνταβου "Εγκώμιο" - αφιερωμένο σε εκείνους τουςφίλους και τις φίλες που τις τελευταίες ημέρες “κοίμισαν” τον πατέρα τους)

Θεωρώ πως η«Λογική της Παράνοιας» είναι ένα από τα πιο πολύτιμα έργα που προέκυψε εν μέσωκρίσης – ανατέμνοντάς της εις μήκος και εις πλάτος. Βεβαίως ο Ράμφος δεν είναιένας άπειρος του ελληνικού ζητήματος. Κάθε άλλο. Από τον «Καημό του ενός» έχειβυθομετρήσει τον μαρασμό της ανατολικής παράδοσης σε ένα ελληνικό τώρα πουτρέφεται -όντας σε πνευματική υπνηλία- από τις σάρκες του παρελθόντος μηχανικά.Με λόγια απλά – όπως αυτά που χρησιμοποιεί ο ίδιος: το πρόβλημα που βιώνουμεσήμερα είναι απόρροια μίας νοοτροπίας που θέλει τον Ρωμηό ατροφικό στηνατομικότητά του (άρα και στην ανάληψη των ευθυνών του) και εθισμένο στο ναεπενδύει την όποια διαχείριση των προβλημάτων του στο αίσθημά του. Η λογική εδώ,στην Ελλάδα, –η λογική του «σκέφτομαι άρα υπάρχω»- δεν έχει δέσει ρίζα. Αντ’αυτής έχει ανθοφορήσει η «λογική της παράνοιας»: οι ψυχικοί μηχανισμοί πουπαράγουν πλήθος φαντασιώσεων στη θέση της πραγματικότητας. Το ερώτημα επομένως,δεν είναι αν το εν λόγω έργο περιέχει την αλήθεια στον απόλυτο βαθμό της. Αλλάπόση και ποια δόση αλήθειας κομίζει. Και παρότι δεν αγγίζει σημαντικές περιοχέςτης νεοελληνικής κατάστασης –π.χ. την καθαρά οικονομική πτυχή της, από«αναρμοδιότητα», όπως δηλώνει ο συγγραφέας στον Πρόλογο του- φέρνει στο φως τηςδημόσιας συζήτησης πολλά ευρήματα (εξάλλου τα κείμενα που το συναπαρτίζουνείναι απομαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις και άρθρα). Με άλλα λόγια: ορισμένες μικρέςπικρές αλήθειες.

Καλό μας μήνα -δώρο εις εαυτόν κι αλλήλους το κάτωθι ΚΟΣΜΗΜΑ. Το πήρα στα χέρια μου το Σάββατοκαι οφείλω ευγνωμοσύνη σε όλους τους συντελεστές (Σκουτερόπουλος για όλη τηνπνευματική του εργασία στην έρευνα και στην μετάφραση - εκδόσεις Πόλις για τουψηλό αισθητικό αποτέλεσμα). Παρά το ότι στην Εισαγωγή βρίσκει κανείς ιδιαίτεραριψοκίνδυνες διατυπώσεις (βλ. "Θουκυδίδης: ο πρώτος συνειδητός πολιτικόςστοχαστής στην Ευρωπαϊκή ιστορία του πνεύματος" αλλά και στα περί τηςπίστεως/απιστίας του, σελ. 26-27) έχω την εντύπωση πως πρόκειται για το βιβλίοπάνω το οποίο τέμνεται η εποχή μας - η εποχή της κρίσης. Δεν πρόκειται γιαφιλολογικό γεγονός - το αντικρίζω από πολιτική σκοπιά. Θυμάμαι επί παραδείγματι, πως κάποτε η Ελλάδαείχε πρωθυπουργό (Βενιζέλος) που μετέφραζε και συνομιλούσε με το μέγεθος ενός Θουκυδίδη- ενώ σήμερα στην κεφαλή της βρίσκεται κάποιος που η γλώσσα όσο και η πολιτική σκέψη/πρακτικήτου πάσχουν από ...πλατυποδία!

Γιατο τέλος, δύο έργα άκρως ερεθιστικά για διαφορετικούς λόγους.

Ο λόγοςγια το «Διχασμός και Εξιλέωση» (Περίπολιτικής ηθικής των ελλήνων) του Β. Καραποστόλη και «Το πνεύμα στην εξορία» του φίλου Φώτη Τερζάκη. Παρότι τα συνδέει –σταμάτια μου τουλάχιστον- ένα πρισματικό στυλ γραφής καθώς επίσης και μία αναθεωρητικήπροβληματική όσον αφορά επιφανείς άνδρες της ελληνικής ζωής, απομακρύνεται σαφώς το ένααπό το άλλο τόσο ως προς τη μεθοδολογία όσο κι ως προς τις μεταξύ τους στοχεύσεις.

Τιτο πιο πολύτιμο κομίζει έκαστο; Το πρώτο, μία διεισδυτική και κατά τη γνώμη μουσχετικά πρωτότυπη ψυχογράφηση του ελληνικού τόπου και τρόπου (μέσα απόσυγκεκριμένες πράξεις και επιλογές στην ιστορική ακτίνα 200 περίπου ετών) και το δεύτερο, το στάλαγμα της ανάλυσης Τερζάκη για τη φιλοσοφική αξία 3 κορυφογραμμών της ελληνικής/ευρωπαϊκής διανόησης:του Παπαϊωάννου, του Καστοριάδη και του Αξελού – οι οποίοι, ως γνωστόν, φυγαδεύτηκαντο 1945 στη μεταπολεμική Γαλλία με το πορτογαλικό πλοίο «Ματαρόα».

ΜΠΡΙΦ ΜΠΡΟΥΦ ΜΠΡΑΦ

2011-11-23T07:18:00.000-08:00

ΜΠΡΙΦ ΜΠΡΟΥΦ ΜΠΡΑΦ (Rodari' s tales).mp3

"ΜΠΡΙΦ ΜΠΡΟΥΦ ΜΠΡΑΦ"

του Τζ. Ροντάρι

("Πραμύθια από το τηλέφωνο")

Απόδοση: Άννα Παπασταύρου

Μουσικό θέμα: "Way down younder in new Orleans"

του JIMMIE NOONE

IF

2011-10-28T14:29:00.000-07:00

To "IF", δίχως να είναι από τα πλέον προβεβλημένα τραγούδια των Pink Floyd με την απλότητα και την σπαρακτική του αλήθεια με έχει κατακτήσει εδώ και χρόνια. Όταν παρουσιάσαμε στη Ρόδο το τελευταίο βιβλίο του Νικόδημου, το ερμήνευσα ζωντανά - στους πολλούς φίλους εκείνης της βραδιάς. Το ηχογράφησε ο Κώστας Φουντουλάκης και κατόπιν το επεξεργάστηκα ηχητικά στα στοιχειώδη. Με τον Αυγουστίνο το αποδίδουμε για πρώτη φορά από κοινού στα ελληνικά. Πολύτιμη ήταν στο σημείο αυτό η βοήθεια της Αναστασίας. «Κόσμος» δηλαδή - αν συνυπολογιστεί και ο Στέλιος στην οπτικοποίηση. Ελπίζω να σας μιλήσει...

"IF"

Μουσική-στίχοι: Roger Waters

(Pink Floyd, "Atom Heart Mother", 1970)

Αν ήμουνα ένας κύκνος,

θα είχα πετάξει μακριά

Αν ήμουν ένα τρένο,

θα είχα φτάσει αργά

Κι αν ήμουν άνθρωπος καλός,

θα σου μιλούσα πιο συχνά

από ότι σου μιλώ.

Αν ήτανε να κοιμηθώ,

μπορεί να ονειρευόμουν

Αν ήτανε να φοβηθώ,

μπορεί και να κρυβόμουν

Κι αν χάσω τα λογικά μου,

παρακαλώ σε,

μη μου γεμίσεις το κεφάλι

με τα δικά σου τα μυαλά

Αν ήμουν το φεγγάρι,

θα φώτιζα ψυχρά

Κι αν ήμουνα κανόνας,

θα λύγιζα στρεβλά

Κι αν ήμουν άνθρωπος καλός,

θα καταλάβαινα πού οι φίλοι έχουν ανάγκη από χώρο

Αν ήμουνα ένας κύκνος,

θα είχα πετάξει μακριά

Αν ήμουν ένα τρένο,

θα είχα φτάσει αργά

Κι αν ήμουν άνθρωπος καλός,

θα σου μιλούσα πιο συχνά

από ότι σου μιλώ.

Ερμηνεία-διασκευή:

Πάνος Δρακόπουλος

Απόδοση στα ελληνικά:

Αυγουστίνος Τσιριμώκος

- Πάνος Δρακόπουλος

Ηχοληψία: Κώστας Φουντουλάκης

Επεξεργασία ήχου-Mastering: Π. Δ.

Ζωντανή ηχογράφηση:

Βιβλιοπωλείο ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

23 Μαρτίου 2011

Αθάνατος

2011-10-13T15:06:00.000-07:00

Παρ...εξήγηση

2011-10-12T12:05:00.000-07:00

This is the question...

2011-10-09T03:06:00.001-07:00

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ: 7ο ραδιοφωνικό έτος

2011-10-08T08:38:00.000-07:00

Babel Tower, 2002

Giclee Print

Ο Πύργος της Βαβέλ

(29/10/2011)

«Τραγούδια με ερωτηματικά»

DIRE STRAITS - Private Investigations

Frank Zappa “Peaches En Regalia”

james brown – Why (am I treated so bad)?

SCORPIONS- Is There Anybody There?

WHITESNAKE - Is This Love?

Queensrÿche - I am?

ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝ - Ουγκάγκα Μπούμ Μπούμ

ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ – Ερώτηση κλειδί

Bill Withers -Who Is He (And What Is He To You)?

SIMON AND G. - Song for the Asking

ΤΡΥΠΕΣ – Όλες οι απαντήσεις

Babel Tower Painting - Roland Pangrati

κάθε Σάββατο - 18.00-19.00

«ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ» (mp3 - mastered version)

2011-09-16T11:20:00.000-07:00

Find more artists like Panos Drakopoulos at Myspace Music

«ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ»

(mastered version)

Μουσική: Eric Clapton

Ελληνικοί στίχοι – διασκευή: Πάνος Δρακόπουλος

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ, 11/9/01

2011-09-11T11:24:00.000-07:00

Έργο του Gerhard Richter

“Τρεις χιλιάδες οι πιο πρόσφατοι νεκροί. Ο κύκλος του αίματος βαστάει γερά στη χούφτα του από την ανατολή του και δώθε, μυριάδες. Γυναικόπαιδα, αμούστακοι άντρες, άνανδροι φονιάδες –όλοι τους νεκροί. Αμέτρητο το πλήθος και ο χαμός. Κουφάρια και τα σπίτια, σκελετωμένες οι συνοικίες, ετοιμόρροπες οι επιχειρήσεις και οι αγορές. Τα αγαθά, ιδιωτικά και δημόσια, λάβαρα του θανάτου, άγρια κομποσκοίνια που με το άπλωμα του Τρόμου στραγγαλίζουν κάθε τι το μέχρι εσχάτως ζωντανό. Τα επαγγέλματα ξηλώθηκαν, εξασθένησαν μεμιάς όλοι οι παλαιότεροι και οι νέοι εθισμοί. Ο κόσμος ξεσκέπαστος και γυμνός. Ισχυρό μονάχα το κήρυγμα του άμβωνα, της τηλεόρασης, της εξουσίας! Ειδάλλως, θα πεις, τι διάολο εξουσία θα ’ταν, αν δεν διέθετε τον εαυτό της στην εμπορία της ανθρώπινης απελπισίας; Τι διάολο…

Το τέλος της Ιστορίας, πλάι πλάι στο τέλος των πολιτών –στο τέλος των ανθρώπων. Το τέλος της Ιστορίας –η μανία– θρυψαλιάζει το κέλυφος των θεσμών, τα ενυδρεία των ημιθανών ιχθυανθρώπων, των κοπαδιών, των άλαλων τραγουδιών και βιβλίων, τα θερμοκήπια-παγοκήπια των πολιτισμών. Το τέλος της Ιστορίας –η πώρωση– παραπέμπει κατ’ ουσίαν στην αρχή, στο ξεκίνημά της: Σκοτώστε για την άμεση επιστροφή σας στην Ουλαλούμ, στον Μωυσαϊκό Παράδεισο –τι φρικαλέο θερμοκήπιο αλήθεια!–, στα πιλάφια και στα άγια άσματα γύρω από τους οβελίες τους σιτευτούς, στην Εδέμ των μπιχεβιοριστών, στη ξεχασμένη Πλατωνόπολη, στην –ας την πεις και– γη της Χαναάν, στην Μεγάλη Χάρτα του Καρλομάγνου. Σκοτώστε …σκοτωθείτε και απ’ τη Βασιλεία των Ουρανών δε θα λησμονηθείτε!

Ποιος απορεί; Το τέλος της Ιστορίας –το μίσος– κατασπαράζει τις θεωρίες, τις θρησκείες, τις ιδεολογίες, απ’ άκρη σ’ άκρη με μια σχεδόν καννιβαλιστική χαψιά. Γιατί να επιβιώσουν οι προφάσεις; Εξευτελίζει τις επιστημονικές χάρτες περί του Big Bang, τα δήθεν ανίκητα χρηματιστήρια, ταπεινώνει τις πανάρχαιες κι όψιμες τιτανομαχίες των δουλοπάροικων κάθε παρηκμασμένου οίκου, τους κεκηρυγμένους βιολογικούς κατακλυσμούς, χωνεύει τις αταξικές και τις παραταξιακές κοινωνίες.

Το παμφάγο τέλος της Ιστορίας, γέννησε μοναχό του την ιστορία και πορεύει την ζωή σε μια στράτα –επί προσωπικού, δύσβατη ή γλυκιά, αδιάφορο– για έναν μόνον λόγο, για έναν μονάχα ‘υψηλό’ σκοπό: να πανηγυρίσει τον Θάνατο, να στρώσει μια ώρα αρχύτερα το κατακόκκινο χαλί στην Αυτού μεγαλειότητα του Θανάτου, για να Τον αναγορεύσει αποκλειστικό Αθάνατο -–με το δέλεαρ της αθανασίας του ίδιου του φτωχού θνητού, και του βαρυπενθούντος φτωχοκομείου του.

Να γιατί κανένας “δεν κηρύττει πολέμους”. Δεν τους λέγει “πολέμους”, παρ’ ότι τρεις χιλιάδες οι πιο πρόσφατοι νεκροί και οι πιο παλιοί, οι αναγνωρισμένοι βετεράνοι των νεκροταφείων, κοιμισμένοι, σαπισμένοι από τις αρρώστιες, τις βόμβες και τις εκεχερείες, δίχως οριστικό λογαριασμό, δίχως τελειωμό...

..ή όχι…

...Συγχωρέστε μου το λάθος. Μ’ ένα μοναδικό, πλην σοφό ‘τέλος’. Μιαν ‘αρχή’ δηλαδή:

Homo homini lupus."

Αδημοσίευτο κείμενο.

Περασμένο στο -τότε- Ημερολόγιο του γράφοντος.

Λίγες μέρες μετά την κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων στην καρδιά της Νέας Υόρκης

(Σεπτέμβριος 2001).

Δυο σταγόνες πάνω στη γη (HD)

2011-08-30T11:56:00.000-07:00

Μουσική: Eric Clapton
Ελληνικοί στίχοι-διασκευή: Πάνος Δρακόπουλος
Βίντεο: Στέλιος Σκαραβαίος

WATER ON THE GROUND

– Δυο σταγόνες πάνω στη γη

Ζωή,

δεν είμαστε μονάχα

δυο σταγόνες πάνω στη γη

για μια στιγμή.

Είναι Δεκέμβριος του 2000. Παραμονές της εντόπιας φρενίτιδας περί μιλένιουμ και ευρώ. Μόλις έχουμε «επαναπατριστεί» με την Κ. στην Αθήνα: τα φοιτητικά μας χρόνια έγκλειστα πια στον απόηχο πολλών ενασχολήσεων.

Μέσα σε αυτές και τα μουσικά – θυμάμαι η τελευταία μας συναυλία ως Ετεροθαλείς ήταν το βραδάκι της Αγίας Άννας στον εσωτερικό χώρο του Παν/μιου Αιγαίου. Ωραία βραδιά – και πικρή, καθότι η τελευταία.

Έχω πιάσει ήδη από τον Αύγουστο ένα διαμερισματάκι στην Ιωνίας με …δωρεάν ηχητική πρόσβαση στον Ηλεκτρικό – στο ωράριο των 5.15 με 12.35. Χειμώνα καλοκαίρι, Χριστούγεννα ή Πάσχα, το ονομάζαμε, φίλοι και γνωστοί, «φάτνη». Λόγω διαστάσεων και ειδικής …θέρμης.

Στην πλούσια μοναξιά που μου χάρισε εκείνη την εποχή η φάτνη έπεσα με τα μούτρα στο γράψιμο. Τα μεταπτυχιακά όσο και τα δημιουργικά-επαγγελματικά-σχολικά δεν είχαν μπει ακόμη στη ζωή μου.

Μεταμορφώνοντας τη νύχτα σε μέρα και τη μέρα σε νύχτα αναπολώ σήμερα αυτή την απίστευτη ευρυχωρία του χρόνου. Και πιο συγκεκριμένα τη διαστολή του στα όρια της δημιουργίας. Τότε απευθείας στο χειρόγραφο. Μποεμία!

Ένα βράδυ θέλοντας να ανασάνω από ποιήματα και φιλοσοφικές εργασίες –τρύπιες πια σήμερα σχεδόν στο σύνολό τους– μού ήρθε στο νου ένα ατμοσφαιρικό κομμάτι του Eric Clapton με το οποίο συνήθιζα να κλείνω την εκπομπή του Πύργου της Βαβέλ κατά την πρώτη του περίοδο στον Ραδιοφωνικό σταθμό που είχαμε ιδρύσει στο Πανεπιστήμιο. Είχε τίτλο “Water on the ground”.

Από στιχουργική άποψη στηριζόταν στο εύρημα της αναλογίας του κύκλου του νερού με εκείνον της ζωής.

Άραγε θα ήταν εξίσου όμορφη αν ακουγόταν στα ελληνικά τούτη αιθέρια εξομολόγηση στους ζωτικούς χυμούς που μας περιβάλλουν;

Αυτό το ερώτημα με βασάνισε. Δεν είμαι φίλος της άποψης που θέλει υποχρεωτικά πως κάθε τι, είτε τραγούδι είτε ποίημα, μπορεί να μεταφραστεί – με ένα συγκινησιακό αποτέλεσμα κοντά στο πρωτότυπο.

Πίσω από το πρόβλημα ήταν που αχνόφεγγε η λύση.

Δεν χρειάζεται σε αυτές τις περιπτώσεις πιστή μετάφραση πρώτον – πιο σωστά δεν χρειαζόταν μετάφραση. Κι έπειτα, το τραγούδι ως προς τη μουσική του γραφή δεν σε δεσμεύει περισσότερο από ότι ένα οποιοδήποτε κομμάτι εκείνο τον κιθαριστή ή πιανίστα –τα πιο συνήθη παραδείγματα– που πρόκειται να τα αποδώσει με τον τρόπο του ενώπιον του κοινού.

Δεν χρησιμοποιώ καν υπαινικτικούς όρους. Το κατονομάζω καθαρά. Λειτούργησα ως άπιστος στο γράμμα, πλην αρκούντως πιστός στο σώμα του τραγουδιού.

Γι’ αυτό κι έγραψα απαρχής τους στίχους θρεφόμενος κυρίως από τη βασική ποιητική του ιδέα. Το αποτέλεσμα – ιδού:

Δυο σταγόνες πάνω στη γη

Το φως κλειδωμένο,

σκοτάδι βαθύ

πάνω στο κήπο

του κορμιού μας ανθεί.

Λίγες οι λέξεις,

μα είν’ η αλήθεια ακριβή,

παλμός μου ο δικός σου

σ’ ένα ακόμη φιλί.

Ζωή,

ακούς την καντάδα του ανέμου,

που γυμνούς μας προσκαλεί;

Ζωή,

απορείς, που η μοίρα μάς θέλει

δύο σταγόνες πάνω στη γη

για μια στιγμή.

Ανοίγεις την πόρτα

και τα κεριά του ουρανού

σου δείχνουν το δάκρυ

και τη μιλιά ενός παιδιού.

Σου παγώνει το αίμα,

«Μητέρα», σαν σε καλεί.

Ποταμάκι είν’ ο χρόνος

και εμείς μιαν του πηγή.

Χαραυγή,

κι αν πεις έτσι το θαύμα,

ο έρως θ’ ακουστεί.

Ζωή,

δεν είμαστε μονάχα

δυο σταγόνες πάνω στη γη

για μια στιγμή.

Ζωή,

ακούς στη φλογέρα της νύχτας

την πιο σπάνια ανταμοιβή;

(14-12-2000)

Χρειάστηκαν 11 χρόνια για να το ενορχηστρώσω και να το ηχογραφήσω. Όχι, σκέφτομαι, από ανετοιμότητα, αλλά μάλλον προστατεύοντας κατά κάποιον τρόπο την αξία της ιστορίας του (είναι ζήτημα να το έχω παρουσιάσει στο μεταξύ σε φίλους μία ή έστω δύο φορές). Όπως όταν σκεπάζουμε μέσα μας για καιρό μια θύμηση από ένα συναρπαστικό μας ταξίδι.

Στην προκειμένη περίπτωση από ένα ταξίδι – στην μούσα του Eric Clapton.

Τί έκανα φέτος το καλοκαίρι...

2011-08-22T05:37:00.000-07:00

Είναι η στιγμή των αποκαλύψεων. Για τα πεπραγμένα αυτού του καλοκαιριού. Μην ήταν ηχογραφήσεις, μετακομίσεις, επανεγγραφές λογής κειμένων, νέες συνθέσεις μουσικές και ποιητικές; Αναγνώσματα καινούργια, κηπουρικές ενασχολήσεις, παιχνίδια στην άμμο ή στους καμβάδες των παιδιών;

Όχι.

Όλα αυτά ήταν και δεν ήταν αληθή.

Άλλο ή τ α ν τ ο γεγονός. Αυτό που ξεχώρισε από την πλεύση του φετινού θέρους.

Η ολοκαίνουργια ταινία μας - της οποίας την Αφίσα σάς παραθέτουμε παραπάνω:

“PANOS AND THE SEA-MINIMΟΥS”

Into your Dream-Theatres - next summer!

"ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΜΑΔΡΥΑΔΑΣ"

2011-07-14T01:00:00.000-07:00

Find more artists like Panos Drakopoulos at Myspace Music

“Το τραγούδι της Αμαδρυάδας”

Στίχοι: Δ. Ραβάνης-Ρεντής

Μουσική: Πάνος Δρακόπουλος

Ερμηνεία: Τούλα Κυριαζή

(Μουσική για το παραμύθι του Δ. Ραβάνη-Ρεντή

"Ζωή για ζωή", Μάιος 2011)

Συνεργασία με την θεατρική ομάδα

ΤΕΧΝΗ ΕΝΤΟΣ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

Θερινά χρώματα

2011-07-10T05:15:00.000-07:00

Αλ. Ακριθάκης "12 Stories"
(http://www.tsantilis.net/product.asp?catid=41)

Τι ωραίο να σε μεταμορφώνουν σε βεγγαλικό τα λόγια του παιδιού σου! Και δεν μιλώ για τις επίσης πτητικές εξομολογήσεις του τύπου «μπαμπά σ’ αγαπώ». Αλλά για κάτι που αφορά το ιδιαίτερο βλέμμα του – το ποιητικό του ένστικτο. Και ιδού το παράδειγμα εν συντομία.

Είμαστε στον μικροβιολόγο. Κάθομαι στην αιμοδότρα θέση και η μικρή Θ. κοιτάζει. Μια τον μπαμπά που χαμογελάει μπροστά στην προοπτική της εξέτασης, μια ένα εικαστικό αντίγραφο στον τοίχο του γραφείου: την πολύ γνωστή ζωγραφιά του Ακριθάκη εν ονόματι «Το δέντρο».

Τη σχολιάζουμε – όχι πολύ αναλυτικά ομολογώ. Μας διέκοψε η διψασμένη βελόνα και ο επίσης χαμογελαστός γιατρός που είχε μπει στο μεταξύ «στο κόλπο». «Θα πάρω γιατρέ κι εγώ ένα τραυμοπλάστ με τη Σταχτοπούτα;» είπα μόλις μου έλυσε το μπράτσο. «Η Θ. προχθές, μόλις έκανε το εμβόλιό της, απέσπασε δωράκι από τη γιατρό της» συμπλήρωσα. «Εμείς δυστυχώς έχουμε μόνο το απλό» απάντησε ο γιατρός κοιτώντας τη Θ. που είχε ρίξει τα μάτια της βεντούζα στο γεγονός. «Κοίτα Θ. το απλό έχει το ίδιο χρώμα περίπου με αυτό της επιδερμίδας μας» σχολίασα επιστρέφοντας τη κουβέντα στα χρώματα – όχι πια του Ακριθάκη, αλλά αυτά που κρέμονται από το πινέλο του καθημερινού φωτός.

Δύο ημέρες αργότερα –σήμερα– ο καύσωνας του Ιουλίου μας έχει δεσμώτες στο παλιό σπίτι της μετακόμισης. Έχουμε ανοίξει τις μπαλκονόπορτες όπου φυσούν οι πιο θερμοί άνεμοι της Ρόδου και του Σολ Λα Σι καθώς από μεριάς μου διαλέγω αγαπημένα τραγούδια στο youtube. Τόσο η Κ. όσο και τα μουσικά μας όργανα βρίσκονται στο νέο μας σπίτι. Πρόκειται συνεπώς για μια κάποια λύση αν ο λοιπός εξοπλισμός σας είναι απών – και αποδοτική: ο Οδ. όσο και η Θ. μετέτρεψαν απίκο ένα ολόκληρο κουζινοσάλονο σε χορευτική σκηνή. Φταίει και το ότι τα ηχεία σκέπασαν τη συναυλία των γείτονων-τζιτζικιών πολύ πρόθυμα καθώς επίσης και το ότι ο μεγαλόσωμος της παρέας μπαινόβγαινε στο δρώμενο άλλοτε ως ολίγον χαζός καθότι άστοχος ταύρος, άλλοτε ως ο Φλογεροπαίκτης στα παραμύθια του Μότσαρτ και του Τριβιζά.

Σταματάω για την επόμενη επιλογή. Είχαμε προηγουμένως παίξει με τη «Συννεφούλα» οπότε στις διαδικτυακές προεπισκοπήσεις «κρέμονταν» κι άλλα τραγούδια του Σαββόπουλου.

- «Μπαμπά, μπαμπά, να αυτά τα χρώματα – εκεί – όπως σ’ αυτόν που σού τράβηξε το αίμα! Στη ζωγραφιά με "To δέντρο"».

Κοιτάζω πιο χαμηλά. Εντοπίζω τον «Μπάλλο». Το εξώφυλλο του οποίου είναι έργο του Ακριθάκη. Με τη γνωστή «γεωμετρική» του τεχνοτροπία και τα χρώματα που οριοθετώντας τα έντονα δημιουργούν νέους αποκαλυπτικούς συνδυασμούς.

Φίλησα το παιδί για ένα έχω κάτι που να με βεβαιώνει ότι δεν ονειρεύτηκα.

Σκέφτομαι διάφορα, τώρα που τα σημειώνω εδώ – στην άκρη του μνημονικού λόγου. Δε θέλω να αναμετρηθώ με τις πιθανές παρατηρήσεις και τα επιχειρήματα που ενδέχεται να διατυπώσουν οι μοντέρνοι και οι μεταμοντέρνοι συγκαιρινοί μας με αφορμή τις σημειολογικές υποδηλώσεις των δύο αυτών περιστατικών.

Προσώρας μου αρκεί ότι το βλέμμα που αρχίζει να σκάβει, βρίσκει. Και όσο συνεχίζει να σκάβει, θα το περιμένει στην άκρη του λαγουμιού κάποιος θησαυρός.

Νύχτες...

2011-07-06T01:06:00.000-07:00

Νύχτες από αόριστο
και υποτακτική ενεστώτα
- άκλιτες νύχτες.

(Ανέκδοτο)

Έργο της μικρής Θάλειας

2011-07-02T03:05:00.001-07:00

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ

3 μουσικές βραδιές των NON TROPO στο Cafe Le Monde

Μνήμη Ν. Δρ. - Ιανουάριος 2011

ΟΠΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ (HD, 2012)

"ΜΟΤΤΟ" (HD) - νέο τραγούδι

Οι θαυματοποιοί «σταυροί του νότου»

3 ποιήματα

Ημερολογιακές σημειώσεις ενός αναγνώστη (αποσπάσματα, 2011)

ΜΠΡΙΦ ΜΠΡΟΥΦ ΜΠΡΑΦ

IF

Αθάνατος

Παρ...εξήγηση

This is the question...

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ: 7ο ραδιοφωνικό έτος

«ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ» (mp3 - mastered version)

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ, 11/9/01

Δυο σταγόνες πάνω στη γη (HD)

WATER ON THE GROUND

– Δυο σταγόνες πάνω στη γη

Δυο σταγόνες πάνω στη γη

Τί έκανα φέτος το καλοκαίρι...

"ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΜΑΔΡΥΑΔΑΣ"

Θερινά χρώματα

Νύχτες...

Νύχτες από αόριστο
και υποτακτική ενεστώτα
- άκλιτες νύχτες.

Έργο της μικρής Θάλειας

Έργο της τετράχρονης Θ. με σαφείς ...πολιτικές αιχμές.

Κάτι που εκφράζεται και στον τίτλο του:

"Τρείς παλάμες και μια σαύρα που ετοιμάζεται να τις δαγκώσει"

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ

3 μουσικές βραδιές των NON TROPO στο Cafe Le Monde

Μνήμη Ν. Δρ. - Ιανουάριος 2011

ΟΠΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ (HD, 2012)

"ΜΟΤΤΟ" (HD) - νέο τραγούδι

Οι θαυματοποιοί «σταυροί του νότου»

3 ποιήματα

Ημερολογιακές σημειώσεις ενός αναγνώστη (αποσπάσματα, 2011)

ΜΠΡΙΦ ΜΠΡΟΥΦ ΜΠΡΑΦ

IF

Αθάνατος

Παρ...εξήγηση

This is the question...

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ: 7ο ραδιοφωνικό έτος

«ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ» (mp3 - mastered version)

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ, 11/9/01

Δυο σταγόνες πάνω στη γη (HD)

WATER ON THE GROUND

– Δυο σταγόνες πάνω στη γη

Δυο σταγόνες πάνω στη γη

Τί έκανα φέτος το καλοκαίρι...

"ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΜΑΔΡΥΑΔΑΣ"

Θερινά χρώματα

Νύχτες...

Νύχτες από αόριστοκαι υποτακτική ενεστώτα- άκλιτες νύχτες.

Έργο της μικρής Θάλειας

Έργο της τετράχρονης Θ. με σαφείς ...πολιτικές αιχμές.

Κάτι που εκφράζεται και στον τίτλο του:

"Τρείς παλάμες και μια σαύρα που ετοιμάζεται να τις δαγκώσει"

Νύχτες από αόριστο
και υποτακτική ενεστώτα
- άκλιτες νύχτες.