Δευτέρα, Μαρτίου 04, 2019

Άνθος του καλού




Μία από τις πιο βαθιά συγκινητικές δωρεές των ημερών: το βιβλίο της "Αμερικάνικης Προσευχής" (δίγλωσση έκδοση) επισκέπτης στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ - ή πιο σωστά: άνθος στον τάφο του Τζ. Ντ. Μόρισον.

[Οινοχόος της δωρεάς ο κοχυλάριος Νίκος Τσουκαλάς. Ευγνώμων.]

Σάββατο, Μαρτίου 02, 2019

Dark Side of the Moon: 1973-2019


46 χρόνια παρήλθαν από τη γέννηση της «Σκοτεινής πλευράς του Φεγγαριού». Ήμουν αγέννητος. Εν έτει 1973. Μα κι ένα μέρος μου ως ακροατή ήταν ακόμη αγέννητο, όταν την άκουσα για πρώτη φορά.

Θυμάμαι πεντακάθαρα την πρώτη αυτή αίσθηση. Σαν να περπατάς στο νερό.

Έπειτα από όλα αυτά τα χρόνια εκδόθηκαν μιλιούνια νέα έργα – κατέβηκε πολλή αμβροσία απ' το αυλάκι των μουσών. Και το “Dark side of the moon” ακολούθησε την πορεία του – μέσα από αμέτρητες επανεκτελέσεις από τους ίδιους τους Pink Floyd κι όχι μόνον. Μέσα από τον μύθο που έπλασε η πραγματικότητα λόγου χάριν του ρεκόρ παρουσίας του στους καταλόγους του Μπίλμπορντ – επί σειρά ετών.

Και το σημαντικότερο – χάραξε την πορεία του: μέσα μας. Ακούγοντας το μετωπικά ή με συντροφιά: από την κασέτα, το βινύλιο, το CD, ή τον υπολογιστή.

Επαναλαμβάνω: μέσα μας. Διότι μέσα μας αυτός ο δίσκος δεν είναι ποτέ ο ίδιος. Δεν επαναλαμβάνεται.

Νομίζω ότι εκεί έγκειται ένα βαθύτερο μυστικό του.

Έχουν ουκ ολίγα γραφτεί για τον αιθέριο, πρισματικό ήχο του, τις μουσικές ιδέες του που δεν μιμούνται τίποτα από το μέχρι τότε παρελθόν των ούτως ή άλλως σεσημασμένων πειραματιστών δημιουργών του (ακόμη και το «Us and them» που ως σύνθεση του R. Wright έχει την προέλευσή της από το σάουντρακ του “Zabriskie Point” είναι εδώ εντελώς αναγεννημένο), για τους στίχους του R. Waters, των οποίων ο ρεαλισμός είναι ολόπλευρα αυθεντικός, ακριβώς επειδή είναι γεμάτος από παράλογο, όνειρο και τρέλα.

[Επ’ ευκαιρίαν: αν υπάρχει κάτι που έχει καταλογιστεί στους Pink Floyd ως τρωτό κι αξιόμεμπτο αυτό είναι πως έδωσαν εγκεφαλικούς δίσκους, σαν το “Dark side of the moon”. Ακόμη κι έτσι να είναι, πόσα έργα εμπεριέχουν στην αυτή δόση εγκεφαλισμό (ό,τι κι αν δεχτούμε πως σημαίνει αυτός ο όρος), όνειρο και βαθιά συγκίνηση;]

Πολλά θα μπορούσαν να προστεθούν για τις λεπτομέρειες που το συνοδεύουν ως πράξη ηχογράφησης: τα αυτοσχεδιαστικά γυναικεία φωνητικά στο “A great gig in the sky”, τις λήψεις από τις απαντήσεις συνεντευξιαζόμενων που δοκιμάζονται σε ερωτήματα σχετικά με την βία και την επιθετικότητα, την επιδέξια χρήση της τότε τεχνολογίας («ακόμη και η μίξη ήχου εκείνη την εποχή, με τα δάκτυλα όλων μας πάνω στην κονσόλα, ήταν μία παράσταση» παραδέχεται ο D. Gilmour στα νεότερα σχετικά ντοκιμαντέρ), όμως όλα τους μάς υποδεικνύουν τη μελέτη των επιμέρους: κάθε «δέντρου» χωριστά.

Ας το παραδεχτούμε: κατά αυτόν τον τρόπο αποσιωπάται το συνθετικό όλον – το «δάσος», που χάριν των τόσων κρυμμένων του θησαυρών, είναι ένα δάσος που διαρκώς ανακαλύπτουμε.

Κι αυτό, θαρρώ, πως αρκεί, για να ακούμε και στα 2019 το “Dark side of the moon” σαν ένα άλμπουμ από το μέλλον.




Δευτέρα, Δεκεμβρίου 24, 2018

"Του Κοχυλιού τα Παραμύθια" [2018-2019]


"Του Κοχυλιού τα Παραμύθια": 

Παραμύθια από την Ελλάδα μέχρι και την Κίνα, από την περιοχή της ανώνυμης δημοτικής δημιουργίας μέχρι και την μεταρονταριανή μας εποχή, αφηγήσεις σε παραλλαγές και αφηγήσεις ολότελα καινούργιες, ραδιοσκηνοθεσίες που για 7η συνεχόμενη χρονιά μοιραζόμαστε ως Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "Το Κοχύλι" από την συχνότητα του Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4 - για το καλό των ημερών - τούτων, αλλά κι αυτών που έπονται - των ημερών μας, που είναι ο χρόνος μας ο αληθινός.


Σημειωτέον, πως όλα τα Κοχυλάρια Παραμύθια σε συνεργασία 
με το Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4 
θα αναμεταδοθούν από το διαδικτυακό ραδιόφωνο 
"Σταθμός Πρέβεζας
την περίοδο, 23/12/2018-6/1/2019, ανά μία ώρα. 

Ελεύθερη ακρόαση - εδώ: 

Παρασκευή, Νοεμβρίου 23, 2018

«Θαλασσογραφίες»




«Θαλασσογραφίες»
«Αυτό που βλέπουμε, δεν είναι αυτό που βλέπουμε.
είναι αυτό που είμαστε.»

Μπερνάρντο Σοάρες (Φερνάντο Πεσσόα)
«Το βιβλίο της ανησυχίας»

Είναι άραγε αποπροσανατολιστική ή έστω κατά τι υπερβολική η ρήση που μας υποψιάζει πως, αν παρατηρήσουμε προσεχτικά τη θάλασσα, σε λίγο θα αρχίζει να κοιτάζει κι εκείνη μέσα μας; Κι όχι μόνον κοιτάζει, αλλά κουρδίζει απαρχής τα κλειδιά της τέχνης μας;        
Διόλου – αν εστιάσει κανείς στο παρόν φωτογραφικό υλικό του Νίκου Χατζηκαλημέρη.
Η θάλασσα, υπεραιωνόβια και παλλόμενη, με την αδιάκοπη ροή και τη ρευστή της υπόσταση, δε δίνει στις συγκεκριμένες φωτογραφίες μίαν απλή παλέτα αντικατοπτρισμών.
Αφηγείται. Αφηγείται –μεταξύ άλλων– τους ενδότερους υπαρξιακούς ελιγμούς ενός φακού υπομονετικού, διόλου βιαστικού και αδιάκοπα διψασμένου για διερώτηση και παιχνίδι.
Και είναι τούτα τα δύο μαζί το εναρκτήριο σημείο της συνομιλίας μας ως Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «Το Κοχύλι» με τα έργα του Νίκου: η διερώτηση και το παιχνίδι.
Κάθε νέο βήμα στην ιστορία της τέχνης, εξάλλου, χαρακτηρίζεται από το σμίξιμο και τον αποχωρισμό των εκάστοτε εκφραστικών μέσων του ανθρώπου – είτε αυτό αφορά τις λέξεις ή τη μουσική, είτε τις εικαστικές τέχνες, την κίνηση ή την όρχηση. 
Η έκθεσή μας, με τίτλο «Θαλασσογραφίες», ανήκει στην παράδοση του σμιξίματος. Όπου η φωτογραφία σε άμεσο και σπερματικό διάλογο με την λογοτεχνία γεννούν από κοινού ένα διακριτό αισθητικό αποτέλεσμα από ό,τι καλλιεργούν ξέχωρα τα μέρη της σύνθεσής τους.
Κοινό πεδίο δράσης άλλωστε – και συνάμα αθέατος κοινός δημιουργός εδώ, του φακού και του μελανιού που γράφεται και διαβάζεται, είναι η θάλασσα.
Η ολόγυρα και η εντός μας.
Πάνος Δρακόπουλος
Υπεύθυνος Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «Το Κοχύλι»




«Παιχνίδια τα νερά
Στα σκιερά περάσματα
Λένε με τα φιλιά τους την αυγή
Που αρχίζει
Ορίζοντας –»

Οδυσσέας Ελύτης
«ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ»


Ήλιος, Φώς, Χρώμα, Θάλασσα,
Λέξεις οικίες και ζεστές για μένα, που έχουν να κάνουν με τον τόπο μου και τα ταξίδια μου σε αγαπημένες θάλασσες κυρίως στα Δωδεκάνησα αλλά και στις Κυκλάδες τα τελευταία χρόνια.
Μέσα από το φακό προσπαθώ να αιχμαλωτίσω εικόνες από πλεούμενα με φανταχτερά χρώματα που καθρεφτίζονται παιχνιδιάρικα στο γαλάζιο του νερού. Εικόνες όμως που εμπεριέχουν το συναίσθημά μου, τη σκέψη μου, τη χαρά ή τη λύπη μου την στιγμή του κλικ. Η αίσθηση ότι ένας αγαπημένος φίλος, ο φακός, είναι πάντα εκεί για μένα μού δίνει διάθεση να συνεχίζω να αποτυπώνω τις γραφές της θάλασσας.
Η ιδέα αυτής της έκθεσης γεννήθηκε από την γνωριμία μου με την ομάδα του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ», της οποίας η λογοτεχνική γραφή και προσέγγιση έδωσε πνοή στις φωτογραφίες μου.
Εύχομαι και ελπίζω μέσα από αυτήν την δημιουργική συνομιλία φωτογραφίας και λόγου να σας ταξιδέψουμε σε γνωστές και άγνωστες θάλασσες.
Αφιερώνω την έκθεση «Θαλασσογραφίες» στην αγαπημένη μου ανιψιά, Βηθλεέμ Χατζηκαλημέρη, που τόσο αδόκητα «έφυγε» από κοντά μας.

Νίκος Χατζηκαλημέρης




«ΚΟΧΥΛΙ» Βιογραφικό σημείωμα

Το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ» ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2012 από τον ποιητή και δάσκαλο Πάνο Δρακόπουλο. Στα έξι πρώτα χρόνια λειτουργίας του (2012-2018) έχει, μεταξύ άλλων, υλοποιήσει:

Ø Την ομότιτλη ειδική έκδοση «10+3 κειμένων»  των μελών του (περιοδικό Νησίδες, τεύχος 11, Άνοιξη 2014).

Ø Έξι σειρές ραδιοφωνικών εκπομπών με τίτλο «Του Κοχυλιού τα Παραμύθια» (σε συνεργασία με τον «Πύργο της Βαβέλ», Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2012-13 / 2013-14 / 2014-15, 2015–16, 2016-17, 2017-2018 στο Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4). Δύο επιπλέον σειρές ραδιοφωνικών παρουσιάσεων ολοκληρώθηκαν για την περίοδο του Πάσχα (Απρίλιος 2016 & Απρίλιος 2017), πάνω στη θεματική: «Άνθρωπος, άνοιξη, αλληλεγγύη, θάνατος». Την τριετία 2015-2018 δε, αναμεταδόσεις αυτών των ραδιοφωνικών παραγωγών πραγματοποίησε το διαδικτυακό ραδιόφωνο «Σταθμός», που εδρεύει στην Πρέβεζα.

Ø Την σύνθεση και την επιμέλεια 4 e-book: Ι. Ανθολογία Εικονοποιημάτων ΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Σκυταλοδρομίας ΙΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Αυτόματης Γραφής και IV. Λεξιτονικόν.

Ø Έξι Περιόδους Συναντήσεων (κυρίως κατά τους Εαρινούς Κύκλους) με ανθρώπους της γραφής και της δημιουργικής ανάγνωσης: ποιητές, μεταφραστές, πεζογράφους, μελετητές, εκπαιδευτικούς.

Ø Συμπράξεις με άλλες καλλιτεχνικές συλλογικότητες, όπως η φωτογραφική ομάδα Photo-Orion, η συνεργασία με την οποία οδήγησε στην Έκθεση φωτογραφικών και λογοτεχνικών έργων «Δες ένα ποίημα» (Δεκέμβριος 2014 – Ιανουάριος 2015, στο Rock n Roll).

Ø Συνέργειες με καλλιτεχνικές ομάδες εκτός Ρόδου, όπως η Ε.Φ.Ε. Πρέβεζας – με εκθέσεις (α) στο Μεσολόγγι (Μάιος 2015), (β) στην Πρέβεζα – έργων λογοτεχνίας και φωτογραφίας, υπό τον τίτλο: «Μικρή Ευτοπία: φωτογραφίζοντας τον λόγο» (Λιμάνι Πρέβεζας, Αύγουστος 2015). Το καλοκαίρι του 2016 (1-13 Αυγούστου) πραγματοποιήθηκε η δεύτερη κοινή μας έκθεση με τίτλο: «Προσμονή».

Ø Συμμετοχές σε αναλόγια αναγνώσεων. Το πλέον πρόσφατο είναι εκείνο της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου που διοργάνωσε το Δ.Κ.Σ.Μ. Ρόδου στις 23/4/2017. Τα δε μέλη του Κοχυλιού εμπλέκονται σε διαδοχικές εκδηλώσεις που διοργανώνει το περιοδικό «ΝΗΣΙΔΕΣ», από κοινού με άλλους πολιτιστικούς φορείς.

Ø Την Έκθεση λογοτεχνικών και εικαστικών έργων, «ΖΩ-γραφές», σε συνεργασία με την εικαστικό Στέλλα Ματάλα, (Γαλλικό Κατάλυμα της Π. Πόλης της Ρόδου στις 20-29 Σεπτεμβρίου 2017).

Ø Το «Φλωμπεριανό Αναλόγιο» στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Ημέρες Φλωμπέρ» (Συνδιοργάνωση: περιοδικό ΝΗΣΙΔΕΣ, ΔΚΣΜΡ-ΔΟΠΑΡ, Ίδρυμα Σταματίου), με την συμμετοχή του Δ. Κόκκινου και του Ν. Αυγενικού (Γαλλικό Κατάλυμα της Π. Πόλης της Ρόδου, 6/10/2018). Ακολούθησε η ομώνυμη συλλεκτική έκδοση.

Η παρούσα Έκθεση, με τίτλο «Θαλασσογραφίες», σε συνεργασία με τον φωτογράφο Νίκο Χατζηκαλημέρη (23/11 – 2/12/2018), αποτελεί έναν διαφορετικό τρόπο εορτασμού για τα 6 χρόνια της εν γένει πορείας του και της καλλιτεχνικής έκφρασης των δραστήριων μελών του.


Νίκος Χατζηκαλημέρης / Βιογραφικό Σημείωμα

  Ο Νίκος Χατζηκαλημέρης γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Ρόδο.
  Σπούδασε στην Αθήνα στη σχολή ΑΣΓΔΤ (Σχολή Γραφικών Τεχνών) από την οποία αποφοίτησε το 1985, μαθαίνοντας δίπλα σε μεγάλους δασκάλους το χρώμα, την τέχνη της μεταξοτυπίας, της βιβλιοδεσίας και της φωτογραφίας.
    Επιστρέφοντας στο νησί του, ασχολήθηκε με τη τυπογραφία ως επάγγελμα, αλλά και ως είδος τέχνης, φιλοτεχνώντας αφίσες καλλιτεχνικού και αθλητικού περιεχομένου ενώ παράλληλα επιδόθηκε και στην επιμέλεια βιβλίων.
    Η φωτογραφία όμως τον απασχόλησε τις ελεύθερες του ώρες και μέσα στα χρόνια άρχισε να δημιουργεί εικόνες πιο συναισθηματικές και όλο πιο πολύχρωμες.
    Κάθε χρώμα αυτής της παλέτας είναι μια σκέψη, μια αίσθηση και κάποιες φορές ένα γιατί.
 Όπως και να έχει ο φακός του Νίκου Χατζηκαλημέρη μας ταξιδεύει και μας κάνει να ονειρευόμαστε.

  
Συγγραφείς για την Έκθεση «Θαλασσογραφίες»

1.       Αντώνης Αρχοντάκης –  Το καταλόγι του ήλιου / Θάλασσα Ιωνίς
2.      Χάρης Γεωργούλης –  Τελετή υποκατάστασης / Αυτοδύτης
3.       Nίκος Διονυσάτος   Πορεία προς την ελευθερία
4.      Πάνος Δρακόπουλος –  Ιούνιο κύμα / Σιωπή
5.      Θάλεια Δρακοπούλου – Μπλε σκέψη / Ουράνιο τόξο
6.      Αναστασία ΖέππουΑιμάσσουσα θάλασσα / Διάθλαση
7.       Σουζάνα Ιωακειμίδου – Εις μνήμην / Στο λιμάνι
8.      Αργύρης Κόσκορος – Ακουαρέλα / Γέρικο πλοίο
9.      Ελένη Κυρμουζούδη – Φανέρωμα / Βένθος
10.   Σέβη Μαγκαφά – Επιστολή
11.   Χρήστος Μπέλλος – Μεταστροφή
12.   Θοδωρής Μαυρογιώργης – Ταξιδευτές
13.   Αλεξία Μπουκουβάλα – Γίνομαι θάλασσα / Νέο ξεκίνημα
14.   Χαρά Παλαμιδά – Αναδυόμενη
15.   Κατερίνα Παπακωνσταντή – Γίγαντας / Δες
16.   Μαρία Σούλου – Χορός των Χρωμάτων / Αντικατοπτρισμός
17.   Δημήτρης Σταμπουλίδης – Η ίδια εικόνα / Σοκολατοσκιάσεις
18.   Αυγουστίνος Τσιριμώκος – Έγκλημα τιμής / Μυστήριο στη χωροχρονική τοπολογία
19.   Μαρία Τυραδέλλη – Το σπήλαιο της Αμφιτρίτης / Ναυτικό σκοινί
20.  Μαρία Φιλίππου – H Θάλασσα / Illusion
21.   Νίκος Χατζηκαλημέρης – Πρόσφυγες
22.  Φλώρα Χατζημανώλη – Βουητό χρωμάτων / Αρμένισε

Η Έκθεση των Θαλλασογραφιών θα ολοκληρωθεί την Κυριακή, 
2 Δεκεμβρίου (20.00)
με το ομώνυμο Αναλόγιο, το οποίο μουσικά θα επενδύσει
ο συνθέτης Λεωνίδας Σακελλαρίδης.




Σάββατο, Σεπτεμβρίου 22, 2018

"Ο Αυτόχειρ"



"Ο Αυτόχειρ" του Μ. Μητσάκη: ένα διήγημα κομψοτέχνημα ύφους και όχι μόνον...

Τί να πρωτοθαυμάσει κανείς;

Την κελαρυστή καθαρεύουσα (που θυμίζει ώριμο Εμπειρίκο, περίπου μισό αιώνα πριν από τον μεγάλο ποιητή) η οποία αφηγείται κάτι πολύ περισσότερο από ένα ηθογραφικό κάδρο του 19ου αιώνα - ή τον έμμεσο ύμνο στην αδιάκοπη ροή της ζωής -στην μεγάλη κλίμακα της πόλεως- όπως διαπλέκεται με το σιωπηλό μελάνωμα που απλώνει -στην μικρή κλίμακα, του ενός ανθρώπου- μία αυτοχειρία;

Ενδιαφέρον έχουν επίσης οι εικασίες που εγείρονται με αφορμή το ότι λίγο μετά τον "Αυτόχειρα" ο Μητσάκης κλείστηκε στο Δρομοκαϊτειο φρενοκομείο – κυρίως για το ειδικό αλληγορικό βάρος με το οποίο ενδεχομένως ως λογοτεχνικό κείμενο, υπό αυτές τις συνθήκες, επιφορτίζεται: ο Αυτόχειρας είναι άραγε μία περσόνα του συγγραφέα που φαντασιώνεται το τέλος του και την παντελή αδιαφορία που αυτό θα εισπράξει από την κοινωνία της εποχής του;

Ή ο Αυτόχειρας είναι ο καθένας από μας μας - καθώς, είτε μάς αρέσει, είτε όχι, η ζωή συνεχίζεται και μετά από μας, σε όλες της τις οκτάβες, δίχως καμία αναστολή ή αναστροφή;


Πέμπτη, Αυγούστου 23, 2018

Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ": έναρξη εργασιών 7ου Χειμερινού Κύκλου


































Γενικές Πληροφορίες:

Οι συναντήσεις του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" (7ος Χειμερινός Κύκλος, 2018-2019) θα πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση – σε χώρο του «Κοχυλιού», στο Ροδίνι.

Το Εργαστήριο Δημιουργικής Ανάγνωσης και Γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ» απευθύνεται σε:
αναγνώστες, φοιτητές, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους της γραφής που θα ήθελαν να εμπλουτίσουν τις αναγνωστικές και συγγραφικές τους εμπειρίες έως εκείνο το όριο της δημιουργικής τους τόλμης.

Ημέρα συναντήσεων: Σάββατο (18.00-21.00).

[Εξ αποστάσεως δυνατότητα συμμετοχής στις Συναντήσεις του Εργαστηρίου παρέχεται μέσα από την εφαρμογή Hangout του Google+ / είτε μέσω skype]

Το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" έχει την στήριξη του περιοδικού τέχνης και λόγου "ΝΗΣΙΔΕΣ".

Υπεύθυνος Εργαστηρίου: Πάνος Δρακόπουλος
 
Στα έξι πρώτα χρόνια λειτουργίας του (2012-2018) έχει, μεταξύ άλλων, υλοποιήσει:

Ø  Την ομότιτλη ειδική έκδοση «10+3 κειμένων» των μελών του (περιοδικό Νησίδες, τεύχος 11, Άνοιξη 2014)


Ø  Έξι σειρές ραδιοφωνικών εκπομπών με τίτλο «Του Κοχυλιού τα Παραμύθια» (σε συνεργασία με τον «Πύργο της Βαβέλ», Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2012-13 / 2013-14 / 2014-15, 2015–16, 2016-17, 2017-2018 στο Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4). Δύο επιπλέον σειρές ραδιοφωνικών παρουσιάσεων ολοκληρώθηκαν για την περίοδο του Πάσχα (Απρίλιος 2016 & Απρίλιος 2017), πάνω στη θεματική: «Άνθρωπος, άνοιξη, αλληλεγγύη, θάνατος». Την τριετία 2015-2018 δε, αναμεταδώσεις αυτών των ραδιοφωνικών παραγωγών πραγματοποίησε το διαδικτυακό ραδιόφωνο «Σταθμός», που εδρεύει στην Πρέβεζα.

Ø  Την σύνθεση και την επιμέλεια 4 e-book: Ι. Ανθολογία Εικονοποιημάτων ΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Σκυταλοδρομίας και ΙΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Αυτόματης Γραφής και IV. Λεξιτονικόν.

Ø  Έξι Περιόδους Συναντήσεων (κυρίως κατά τους Εαρινούς Κύκλους) με ανθρώπους της γραφής και της δημιουργικής ανάγνωσης: ποιητές, μεταφραστές, πεζογράφους, μελετητές, εκπαιδευτικούς.

Ø  Συμπράξεις με άλλες καλλιτεχνικές συλλογικότητες, όπως η φωτογραφική ομάδα Photo-Orion, η συνεργασία με την οποία οδήγησε στην Έκθεση φωτογραφικών και λογοτεχνικών έργων «Δες ένα ποίημα» (Δεκέμβριος 2014 – Ιανουάριος 2015, στο Rock ‘n’ Roll)


Ø  Συνέργειες με καλλιτεχνικές ομάδες εκτός Ρόδου, όπως η Ε.Φ.Ε. Πρέβεζας – με εκθέσεις (α) στο Μεσολόγγι (Μάιος 2015), (β) στην Πρέβεζα – έργων λογοτεχνίας και φωτογραφίας, υπό τον τίτλο: «Μικρή Ευτοπία: φωτογραφίζοντας τον λόγο» (Λιμάνι Πρέβεζας, Αύγουστος 2015). Το καλοκαίρι του 2016 (1-13 Αυγούστου) πραγματοποιήθηκε η δεύτερη κοινή μας έκθεση με τίτλο: «Προσμονή».



Ø  Συμμετοχές σε αναλόγια αναγνώσεων. Το πλέον πρόσφατο είναι εκείνο της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου που διοργάνωσε το Δ.Κ.Σ.Μ. Ρόδου στις 23/4/2017. Τα δε μέλη του «Κοχυλιού εμπλέκονται σε διαδοχικές εκδηλώσεις που διοργανώνει το περιοδικό «ΝΗΣΙΔΕΣ», από κοινού με άλλους πολιτιστικούς φορείς.

Ø  Την Έκθεση λογοτεχνικών και εικαστικών έργων, «ΖΩ-γραφές», σε συνεργασία με την εικαστικό Στέλλα Ματάλα, (Γαλλικό Κατάλυμα της Π. Πόλης της Ρόδου στις 20-29 Σεπτεμβρίου 2017).

Η ομάδα του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ»