Σάββατο, Σεπτεμβρίου 09, 2017

«Αιωρήσεις»


Συγχωρείστε μου την ενός λεπτού μεγαλοστομία – αλλά από μία άποψη ισχύει, ότι του φίλου μας το παιδί – είναι δυο φορές παιδί μας.

Και το πρωτότοκο παιδί του φίλου μου, Γιάννη Φαινέκου, εν προκειμένω, έχει την επωνυμία «Αιωρήσεις» (εκδ. Περισπωμένη, 2017).

Ευθύτερη και διαυγέστερη ονομασία δε θα μπορούσε να έχει. Στις λέξεις του βρίσκει εναργές σώμα το βίωμα που αιωρείται στον χρόνο (παρελθόν, παρόν και μέλλον) και στο χώρο (πραγματικότητα, σωματικότητα και πνευματικότητα) - στη γλώσσα (πρωτότυπη με ουκ ολίγους νεολογισμούς κι «αναβαπτίσεις» -χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ίδιος του ο τίτλος- και συνάμα «ειπωμένη» με θραύσματα από αγαπημένους ποιητικούς προγόνους) και στο βλέμμα (στο τίποτα και στο παν – όπου εντοπίζει κανείς από τα «Ευθέα» μέχρι τις «Έναστρες συγνώμες»).

Όσοι είχαμε την ευκαιρία να είμαστε κοντά στην κυοφορία των «Αιωρήσεων», ναι, χαιρόμαστε πολλαπλά που είναι πλέον εκδοτικό γεγονός. Διότι η ομορφιά τους (αλλού τραχιά κι αλλού σχεδόν υδάτινη) – μεταγγίζεται πλέον στον κάθε ενδιαφερόμενο αναγνώστη.

Συγχαρητήρια στις εκδόσεις Περισπωμένη για την εξαιρετική τυπογραφική οργάνωση κι αισθητική.

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2017

“Je vole” - «Πετώ»




(Τίτλος πρωτότυπου τραγουδιού: "Je vole", 1978)
Μουσική: Michel Sardou – Στίχοι: Michel Sardou & Pierre Billon 
Διασκευή στα ελληνικά: Πάνος Δρακόπουλος
Τραγούδι: Θάλεια Δρακοπούλου

Εικαστικό: Θάλεια Δρακοπούλου 
["Πετώ": Έργο ζωγραφικής σε καμβά με ακρυλικά χρώματα]
Παραγωγή / Mix - Digital Mastering: Πάνος Δρακόπουλος

Ρόδος, Σεπτέμβριος 2017

Προ δύο περίπου ετών, κατά την βραδυκίνητη έξοδο μου από μία περιπέτεια υγείας, παρακολουθήσαμε με τα ξωτικόπουλα μας ένα εξαιρετικό φιλμ για τις ανθρώπινες σχέσεις, για τη μουσική, την ενηλικίωση και την εν γένει αυτοπραγμάτωση, με τίτλο «Οικογένεια Μπελιέ» («La famille Bélier», 2014).

Το έργο μάς συγκίνησε βαθιά κι αληθινά – με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό από αυτόν που ασκούν όλοι κείνοι οι δημοφιλείς μηχανισμοί εκβίασης του συναισθήματος πάνω στους οποίους αναρίθμητα έργα τέχνης επενδύουν την ύπαρξη τους για να καταχωρισθούν άμεσα στην επικράτεια του μελό.

Ειδικά το “Je vole”, τραγούδι των Μισέλ Σαρντού και Πιέρ Μπιγιόν, ήδη από το μακρινό 1978, είτε λόγω της κομβικής θέσης του στην κινηματογραφική αφήγηση, είτε και λόγω της λιτής και συνάμα ατόφιας ομορφιάς του, μάς υποχρέωσε να το τραγουδήσουμε ουκ ολίγες φορές, μετά το τέλος της ταινίας, τόσο μέσα μας, όσο και φωναχτά, με συλλαβισμούς που να προσιδιάζουν στο γαλλικό πρωτότυπο των στίχων.

Και γιατί να μην το τραγουδήσουμε στα ελληνικά; Γιατί να μην συνεχιστεί το παιχνίδι σε ένα πιο οικείο γλωσσικό τερέν για δύο παιδιά, 8 και 6 ετών;

Μέσα σε ένα απόγευμα το Je vole μεταμορφώθηκε (αυτή είναι, θαρρώ, η πιο ταιριαστή ίσως λέξη για μία μεταφραστική μετάγγιση ανοιχτού ορίζοντα) σε «Πετώ».


Δύο χρόνια μετά, κατά το μεσουράνι του φετινού Αυγούστου, το ηχογραφήσαμε με την δεκάχρονη πια Θ. με έναν ενθουσιασμό ομογάλακτο του πρώτου. Να είναι καλά τα ηλιόλουστα καλοκαίρια που σπέρνουν τους σπόρους του χρόνου βαθιά μέσα μας – με κατάλευκο το φως τους. 

Δευτέρα, Αυγούστου 28, 2017

Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ": έναρξη εργασιών 6ου Χειμερινού Κύκλου


Γενικές Πληροφορίες:

Οι συναντήσεις του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" (ΣΤ’ Χειμερινός Κύκλος, 2017-2018) θα πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση. Ως έδρα τους θα έχουν το ξενοδοχείο "ΑΛΣ" (Πλατεία 100 Χουρμαδιές / Γ. Χαρίτου).

Το Εργαστήριο Δημιουργικής Ανάγνωσης και Γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ» απευθύνεται σε:
αναγνώστες, φοιτητές, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους της γραφής που θα ήθελαν να εμπλουτίσουν τις αναγνωστικές και συγγραφικές τους εμπειρίες έως εκείνο το όριο της δημιουργικής τους τόλμης.

Ημέρα συναντήσεων: Σάββατο (19.00-22.00).

[Εξ αποστάσεως δυνατότητα συμμετοχής στις Συναντήσεις του Εργαστηρίου παρέχεται μέσα από την εφαρμογή
 Hangout του Google+ / είτε μέσω skype]

Το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" έχει την στήριξη του περιοδικού τέχνης και λόγου "ΝΗΣΙΔΕΣ".

Υπεύθυνος Εργαστηρίου: Πάνος Δρακόπουλος

Στα πέντε πρώτα χρόνια λειτουργίας του (2012-2017) το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" έχει, μεταξύ άλλων, υλοποιήσει:
-     - Την ομότιτλη ειδική έκδοση 10+3 κειμένων των μελών του (περιοδικό Νησίδες, τεύχος 11, Άνοιξη 2014)
-     - Πέντε σειρές ραδιοφωνικών εκπομπών με τίτλο «Του Κοχυλιού τα Παραμύθια» (σε συνεργασία με τον «Πύργο της Βαβέλ», Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2012-13 / 2013-14 / 2014-15, 2015–16, 2016-17 στο Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4). Δύο επιπλέον σειρές ραδιοφωνικών παρουσιάσεων ολοκληρώθηκαν για την περίοδο του Πάσχα (Απρίλιος 2016 & Απρίλιος 2017), πάνω στη θεματική: «Άνθρωπος, άνοιξη, αλληλεγγύη, θάνατος».
-    - Την σύνθεση και την επιμέλεια e-book: Ι. Ανθολογία Εικονοποιημάτων ΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Σκυταλοδρομίας και ΙΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Αυτόματης Γραφής και IV. Λεξιτονικόν.
-    - Πέντε Περιόδους Συναντήσεων (κυρίως κατά τους Εαρινούς Κύκλους) με ανθρώπους της γραφής και της δημιουργικής ανάγνωσης: ποιητές, μεταφραστές, πεζογράφους, μελετητές, εκπαιδευτικούς.
-     - Συμπράξεις με άλλες καλλιτεχνικές συλλογικότητες, όπως η φωτογραφική ομάδα Photo-Orion, η συνεργασία με την οποία οδήγησε στην Έκθεση φωτογραφικών και λογοτεχνικών έργων «Δες ένα ποίημα» (Δεκέμβριος 2014 – Ιανουάριος 2015, στο Rock ‘n’ Roll)
-     - Συνέργειες με καλλιτεχνικές ομάδες εκτός Ρόδου, όπως η Ε.Φ.Ε. Πρέβεζας – με εκθέσεις (α) στο Μεσολόγγι (Μάιος 2015), (β) στην Πρέβεζα – έργων λογοτεχνίας και φωτογραφίας, υπό τον τίτλο: «Μικρή Ευτοπία: φωτογραφίζοντας τον λόγο» (Λιμάνι Πρέβεζας, Αύγουστος 2015). Το καλοκαίρι του 2016 (1-13 Αυγούστου) πραγματοποιήθηκε η δεύτερη κοινή μας έκθεση με τίτλο: «Προσμονή».

    Τα μέλη του «Κοχυλιού» επίσης συμμετείχαν ενεργά στο Αναλόγιο της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου που διοργάνωσε το Δ.Κ.Σ.Μ. Ρόδου στις 23/4/2017 – και παρακολουθούν διαδοχικές εκδηλώσεις που διοργανώνει το περιοδικό «ΝΗΣΙΔΕΣ» από κοινού με άλλους πολιτιστικούς φορείς.
       Τέλος: για την περίοδο 20-29 Οκτωβρίου 2017 αναμένεται η Έκθεση «ΖΩ-γραφές», στο Γαλλικό Κατάλυμα (Π. Πόλη) με αδημοσίευτα κοχυλάρια κείμενα και πίνακες της εικαστικού Στέλλας Ματάλα - κατά την οποία θα εορταστούν τα 5χρονα του «Κοχυλιού».
  
Η ομάδα του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ» 









NUDA MUSA



Αν οι λέξεις είναι ένας ιός σταλμένος από το διάστημα –κατά πώς διατείνεται ο Μπάροουζ–, η μουσική είναι μια μορφή θεραπείας του – σταλμένη από την ίδια ακριβώς μυστική πηγή.


[Από τη σειρά κειμένων "Λογοπλοκάμια" / αδημοσίευτο]

PUZZLE


Άιντε μετά να σού αποδείξει η μούσα 
πως δεν είναι ελέφαντας!

Τρίτη, Αυγούστου 22, 2017

Υπόθεση



Στα κρυφά ή στα φανερά - είμαστε μιαν ακόμη υπόθεση του φωτός.

ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΑΣΜΑ

[Φωτογραφίζουν η Θ. και ο Οδ.]

Ευγνώμων για τις αναρίθμητες εγκάρδιες ευχές που ήρθαν από κάθε ένσαρκη αιθρία του φετινού Αυγούστου.

Ανταποδίδω με ένα αυτοσχέδιο τετράστιχο - που συνομιλεί με κάτι που προ πολλών ετών είχε γράψει ο Μαγιακόφσκι - και το οποίο συνάμα απηχεί ως ευχή αυτό που νιώθω σύγκορμος για κάθε μία ύπαρξη χωριστά:

[ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΑΣΜΑ]

Το βλέμμα και το είδωλο
Το βλέμμα και ο χρόνος:
Ούτε μια τόσηδά λευκή τρίχα 
Πάνω στην ψυχή!

Κυριακή, Αυγούστου 06, 2017

W3 - Έκθεση ζωγραφικής: Εισαγωγικό Σημείωμα



Μία από τις ερωτήσεις που προσπερνούμε μάλλον σαν αθώα ελάφια, παρά σαν αμέριμνοι κηφήνες, είναι το «Πώς βλέπουμε;». Όλοι οι επιμερισμοί που συνήθως προτείνονται από τους περισσότερο στοχαστικούς –«με τα μάτια», «με τον νου», «με την καρδιά», «με την μνήμη»– μάς κρατούν σε μία διαρκή εκκρεμότητα για το αν λύσαμε ικανοποιητικά το μυστήριο που αφορά την φύση του βλέμματος. Κι ευτυχώς. Τα μυστήρια, αυτού του είδους, δεν λύνονται με μια μονοκοντυλιά.

Έτσι και οι εικαστικές τέχνες – όσο μίνιμαλ κι αν ορισμένοι δημιουργοί τους διατείνονται πως είναι.

Κάθε εικαστικό έργο, σιωπηρά ή δεδηλωμένα, είναι μία αναμέτρηση με τον πληθυντικό τρόπο του βλέμματος μας. Γι’ αυτό και η απόσταση, που συνδέει το βλέμμα με την ταυτότητα κάθε ανθρώπου, είναι μάλλον μικρότερη του ενός βλεφαρίσματος.

Αυτή την απόσταση διερευνά η Στέλλα Ματάλα, είτε εστιάζοντας στην μοναχικότητα των προσώπων, είτε στην αλληλοδιεισδύσεις που επιτυγχάνουν μεταξύ τους παλλόμενα κύτταρα του φυσικού τοπίου. Αυτή την απόσταση, επίσης, ιχνηλατεί η Μαρία Παπαδοπούλου με την βιογράφηση ανθρώπινων και φυσικών μορφών με μία εντυπωσιακή διαστολή του παρόντος τους προς τα μπρος και προς τα πίσω στον χρόνο. Αυτή την απόσταση διατρέχει με τις αφαιρετικές, όσο και εξπρεσιονιστικές της προσμίξεις, η Μαγδαληνή Κούρτη, για να επιτύχει την ανάδυση μιας ψυχικής επικράτειας στο μεταίχμιο του πεπερασμένου με το άπειρο.

Εξ ου και μία αρχική ιδέα για τον τίτλο της παρούσας έκθεσης ήταν «ID». Ταυτότητα. Προκειμένου να σκεφτούμε την δική μας Ταυτότητα μετά τη θέαση της. Μετά τη θέαση μας.

Κι αν, εν τέλει, οι τρεις δημιουργοί προέκριναν ως καταλληλότερη για την αυγουστιάτικη σύμπραξή τους την ονομασία «W3» - Εμείς οι 3, είναι, πιθανών, για να αναδείξουν στην μέσα μας όρασή το κοινό ποτάμι της καλλιτεχνικής τους ταυτότητας: εκείνο της συλλογικής διάδρασης.

                                                                                                                                                                                                                                     Πάνος Δρακόπουλος



Φωτ. Μαγδαληνή Κούρτη

Πέμπτη, Απριλίου 20, 2017

Για «Το θάρρος που κοιμάται» του Β. Καραποστόλη


Συνήθως μάς συναρπάζει το γεγονός ότι στα βιβλία που διαβάζουμε θέτουμε σε δοκιμασία τις απόψεις μας ή ευρύτερα τη μέχρι στιγμής θέαση μας στον κόσμο. Πιο σπάνια, είναι η αλήθεια, αριθμούνται τα βιβλία που εμπεριέχουν κάτι από τον ίδιο τον πυρήνα της θέασης μας – της αντίληψής μας για την εποχή που βιώνουμε.

«Το θάρρος που κοιμάται» (εκδ. Πατάκης, 2016) του Β. Καραποστόλη αποτέλεσε  για μένα προσωπικώς εμπειρία της δεύτερης περίπτωσης.  Και για να είμαι πιο σαφής: θα έλεγα πως με εξέπληξε που είδα συγκεντρωμένες τόσες θέσεις που με εκφράζουν, με την ακρίβεια και διεισδυτικότητα της διατύπωσής τους.

Ευτυχώς, δεν ομονοούμε σε αρκετά. Απέχω από την απόχρωση του ιδεαλισμού που φιλοσοφικά κομίζει.

Αλλά κι αυτό μεγάλη σημασία δεν έχει.

Καίριο είναι πως ο Καραποστόλης –τον παρακολουθώ συστηματικά από την έκδοση του «Διχασμός και εξιλέωση» (εκδ. Πατάκης, 2010)– συνεχίζει μέσα από τα έργα του να ασκεί στη δημόσια σφαίρα μία μορφή παιδείας, που σπανίζει. Τα ελληνικά του είναι κομψοτέχνημα, η συναρμογή των ιδεών του αποβαίνει πρωτότυπη, οι προσεγγίσεις του αποδεικνύονται πληθυντικές και γι’ αυτό ιδιαίτερα γόνιμες.


Πλουτίζει όποιος τον διαβάζει – είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί μαζί του.

Πέμπτη, Απριλίου 13, 2017

"Ο ΑΜΙΛΗΤΟΣ ΣΠΟΡΟΣ"




Ποίηση - μουσική - απαγγελία: Πάνος Δρακόπουλος
[Από την ποιητική σύνθεση "Πέρασμα: ποίημα σε 7 κινήσεις", 
εκδ. Γαβριηλίδης, 2015]
Εικαστικό: Μαγδαληνή Κούρτη

Παραγωγή: Πάνος Δρακόπουλος
Ρόδος, 2017

Εαρινό Κοχυλάριο Αναλόγιο στο Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4 [2017]


Κυριακή, Ιανουαρίου 29, 2017

Sir John Vincent Hurt, (22 January 1940 – 25 January 2017)


Κάθε σου ορυκτή ρυτίδα
σκάφτηκε
από χίλιους δυο ανθρώπους
που δεν καταδέχτηκες 
να παίξεις ως απλούς 
επιδέξιους
σκιερούς ρόλους.

Κάθε σου ορυκτή ρυτίδα
σκάφτηκε
ναι, σκάφτηκε
-όχι αστεία-

από τα μέσα. 


Κυριακή, Σεπτεμβρίου 25, 2016

Αυτό


Αυτό
που όταν τρυγώνω την ύπαρξη μου
στα χείλη σου
τα χείλη σου στην σύμπασα ύπαρξή μου
τα πρέπει και τα καθηκοντολόγια όλης της γης
τα μην
τα τί θα πει η μία και η άλλη αυταπάτη

Αυτό
που όταν τρυγώνω την ύπαρξη μου
στα χείλη σου
για να πιούμε μαζί
            τον κόσμο.

(...)


[Απόσπασμα / Ανέκδοτο / 1η γραφή: Ρόδος, 25/9/2016]

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 24, 2016

Φθινόπωρο


Σκέφτομαι πως -από μία όχι τόσο λοξή, άλλα συνάμα όχι και τόσο ευθεία άποψη- το φθινόπωρο είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Άνοιξης...


Gene Wilder (1933–2016)


Είναι διαφορετικής τάξεως θλίψη, όταν χάνεται εκείνος που μάς έκανε να γελάσουμε με την καρδιά μας. 

Κατά βάθος αυτό που μάς κατακεραυνώνει είναι ότι ούτε το γέλιο δεν είναι αήττητο.


Τρίτη, Αυγούστου 30, 2016

Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ": έναρξη εργασιών 5ου Χειμερινού Κύκλου


Γενικές Πληροφορίες:

Οι συναντήσεις του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" (Ε’ Χειμερινός Κύκλος, 2016-2017θα πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση. Ως έδρα τους θα έχουν το ξενοδοχείο "ΑΛΣ" (Πλατεία 100 Χουρμαδιές / Γ. Χαρίτου).

Το Εργαστήριο Δημιουργικής Ανάγνωσης και Γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ» απευθύνεται σε:
αναγνώστες, φοιτητές, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους της γραφής που θα ήθελαν να εμπλουτίσουν τις αναγνωστικές και συγγραφικές τους εμπειρίες έως εκείνο το όριο της δημιουργικής τους τόλμης.

Ημέρα συναντήσεων: Σάββατο (19.30-22.30).

[Εξ αποστάσεως δυνατότητα συμμετοχής στις Συναντήσεις του Εργαστηρίου παρέχεται μέσα από την εφαρμογή Hangout του Google+ / είτε μέσω skype]

Το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" έχει την στήριξη του περιοδικού τέχνης και λόγου "ΝΗΣΙΔΕΣ".

Υπεύθυνος Εργαστηρίου: Πάνος Δρακόπουλος

Στα τέσσερα πρώτα χρόνια λειτουργίας του (2012-2016) το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" έχει, μεταξύ άλλων, υλοποιήσει:
-     - Την ομότιτλη ειδική έκδοση 10+3 κειμένων των μελών του (περιοδικό Νησίδες, τεύχος 11, Άνοιξη 2014)
-     - Τέσσερις σειρές ραδιοφωνικών εκπομπών με τίτλο «Του Κοχυλιού τα Παραμύθια» (σε συνεργασία με τον «Πύργο της Βαβέλ», Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2012-13 / 2013-14 / 2014-15, 2015–16,  Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4). Μία επιπλέον σειρά ραδιοφωνικών παρουσιάσεων ολοκληρώθηκε το φετινό Πάσχα (Απρίλιος 2016) πάνω στη θεματική: «Άνθρωπος, αλληλεγγύη, θάνατος».
-    - Την σύνθεση και την επιμέλεια e-book: Ι. Ανθολογία Εικονοποιημάτων ΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Σκυταλοδρομίας και ΙΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Αυτόματης Γραφής.
-    - Τέσσερις Περιόδους Συναντήσεων (Α’ και Β’ Εαρινός Κύκλος) με ανθρώπους της γραφής και της δημιουργικής ανάγνωσης: ποιητές, μεταφραστές, πεζογράφους, μελετητές, εκπαιδευτικούς.
-     - Συμπράξεις με άλλες καλλιτεχνικές συλλογικότητες, όπως η φωτογραφική ομάδα Photo-Orion, η συνεργασία με την οποία οδήγησε στην Έκθεση φωτογραφικών και λογοτεχνικών έργων «Δες ένα ποίημα» (Δεκέμβριος 2014 – Ιανουάριος 2015, στο RocknRoll)
-     - Συνέργειες με καλλιτεχνικές ομάδες εκτός Ρόδου, όπως η Ε.Φ.Ε. Πρέβεζας – με εκθέσεις (α) στο Μεσολόγγι (Μάιος 2015), (β) στην Πρέβεζα – έργων λογοτεχνίας και φωτογραφίας, υπό τον τίτλο: «Μικρή Ευτοπία: φωτογραφίζοντας τον λόγο» (Λιμάνι Πρέβεζας, Αύγουστος 2015). Το φετινό καλοκαίρι (1-13 Αυγούστου 2016) πραγματοποιήθηκε η νέα μας κοινή έκθεση με τίτλο: «Προσμονή».
  
Η ομάδα του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ» 








Πέμπτη, Αυγούστου 04, 2016

"ΠΡΟΣΜΟΝΗ": Νέα έκθεση φωτογραφικών και λογοτεχνικών έργων



Πώς τις λέμε, αλήθεια, εκείνες τις λέξεις που αναδύονται (ή ξεπορτίζουν) πάνω στο χαρτί έπειτα από το κέντρισμα μιας φωτογραφίας; Και πώς, εκείνες τις εικόνες που περιμένουν το ζευγάρωμά τους με τα λόγια – για να ξανοιχτούν, πλάι πλάι, στο πέλαγο, που το ξέρουμε ως θεατή-αναγνώστη;

Διόλου δυσεπίλυτα τούτα τα ερωτήματα, αν σκεφτεί κανείς, πως κάπως έτσι συναντηθήκαμε ως «Κοχύλι» κι ως «ΕΦΕΠ Πρέβεζας» για την δεύτερη, κατά σειρά, Έκθεσή μας, υπό το βλέμμα του φετινού Αυγούστου – διατρέχοντας την αντίστροφη, αυτή τη φορά πορεία: από τις χίλιες και μία κρυμμένες λέξεις ενός κάδρου –κατά πως το θέλει το γνωστό κινέζικο ρητό–  στις χίλιες και μία βυθομετρημένες εικόνες ενός πρισματικού κειμένου.

Επιλέξαμε την λιτότητα ως δρόμο. Τη λιτότητα των μέσων – και την διαύγεια τους. Στο μέτρο που αναλογεί με την ίδια τη φύση της συνομιλίας του λόγου με την εικόνα – της εικόνας με τον λόγο.

Ο τίτλος, τέλος, «Προσμονή» απηχεί πολλές στιγμές  της πορείας μας μέχρι την οργάνωση της Έκθεσης. Αλλά και κάτι από εκείνο το καρδιοχτύπι της συνάντησης όλων των συνδημιουργών με εσένα, καλέ μας θεατή-αναγνώστη.


[Π. Δ., Εισαγωγικό κείμενο της έκθεσης "Προσμονή" / 1-13 Αυγούστου στην Ακτή Πρέβεζας / Σύμπραξη: Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία Πρέβεζας - Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "Το Κοχύλι"]