Πολυτεχνείο, 34 χρόνια μετά...

Το προσεχές Σαββάτο, στις 17 Νοεμβρίου του 2007
η εκπομπή του "ΠΥΡΓΟΥ της ΒΑΒΕΛ"
με θέμα "Πολυτεχνείο, 34 χρόνια μετά..."
θα φιλοξενήσει τον συγγραφέα και αγωνιστή του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ (΄73)
Ολύμπιο Δαφέρμο.

Ο συγγραφέας του "Φοιτητές και Δικτατορία" και "Όνειρο ήταν..."
(και τα δύο απ' τις εκδ. Γαβριηλίδης)
απαντάει στα ερωτήματα των μαθητών του Ε1 τμήματος
από το Δημοτικό Σχολείο Κοσκινού.

Προδημοσιεύουμε ένα μικρό απόσπασμα:

Ρέα: Γειά σας! Αυτή η ερώτηση είναι από τη συμμαθήτριά μου, τη Θάλεια, και είναι: Ποιο ήταν το πιο συγκλονιστικό γεγονός που ζήσατε στις τρεις ημέρες που κράτησε η κατάληψη του Πολυτεχνείου;

Ο.Δ.: Το πιο συγκλονιστικό ήταν, το πώς ενδιαφέρονταν όλοι για όλους, πώς κοίταζε ο ένας τον άλλον. Αυτή η συντροφικότητα ήταν κάτι το εκπληκτικό... και η συλλογικότητα... δεν έπαιζε κανείς τον αρχηγό εκεί, συλλογικά αποφασίζαμε για το τι θα κάνουμε και τι θα πούμε, ήταν μια κοινωνία που δεν τη βρίσκει κανείς, μια λειτουργία, κοινωνική λειτουργία, που δεν τη βρίσκει κανείς εύκολα, παρά μόνο σε τέτοιες έκτακτες καταστάσεις και δύσκολες. Αυτό ήταν το πιο συγκλονιστικό.

Ρέα: Αυτή η ερώτηση έρχεται από τη συμμαθήτριά μου, τη Ματίνα, και είναι: Αν όχι για όλα αυτά που μας περιγράφετε υπάρχει κάποιος ειδικός λόγος για τον οποίο γράψατε αυτά τα βιβλία που σχετίζονται με την εξέγερση του Πολυτεχνείου και το φοιτητικό κίνημα στα χρόνια της χούντας;

Ο.Δ.: Ναι, πιστεύω ότι οι άνθρωποι, οι πολίτες, πρέπει να ξέρουν καλά την ιστορία τους, γιατί, αν ξέρουν καλά την ιστορία, μπορούν σήμερα να είναι πιο σωστοί στις πράξεις τους, να είναι πιο σωστοί ως πολίτες και ως άνθρωποι. Ήταν και αυτός ένας λόγος που ήθελα να ειπωθούν αυτά τα πράγματα που έζησα εγώ –και όχι μόνον εγώ: για να τα γνωρίζουν περισσότεροι άνθρωποι.

Ρέα: Αυτή η ερώτηση είναι του συμμαθητή μας του Δημήτρη. Και σας ρωτάει, κύριε Δαφέρμο, πώς αρχίσατε να γράφετε το βιβλίο “Όνειρο ήταν…” και τι ακριβώς είναι αυτό το όνειρο;

Ο.Δ.: Τι ακριβώς είναι το όνειρο; Το όνειρο πάντα είναι όνειρο. Το όνειρο ήταν, στην προκειμένη περίπτωση, ότι, όταν εμείς ξεκινήσαμε το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα και πολύ περισσότερο στη συνέχεια, που έτσι γιγαντώθηκε πάρα πολύ γρήγορα και είχε πολύ μεγάλες επιτυχίες στον αγώνα του εναντίον της δικτατορίας, το όνειρό μας ήταν, ότι θα πέσει η δικτατορία, θα φύγουν οι δικτάτορες αυτοί που, όπως σας είπα προηγουμένως, και κακά κυβερνούσαν και ανόητοι ήταν, και ότι θα ξημέρωνε μια άλλη μέρα, με μια κοινωνία που θα ήταν πολύ πιο δίκαιη, πολύ πιο ελεύθερη, πολύ πιο δημοκρατική, πολύ πιο ανθρώπινη. Αυτό ήταν το όνειρό μας."

Συντονιστείτε
κι αυτό το Σάββατο στις 16.00-18.00!



Ακούστε τον Πύργο της Βαβέλ
και μέσω του http://www.e-radio.gr

(Βλέπετε στην κατηγορία Greek Eclectics,
και κάνετε enter στο "listen")

Στο Διεθνές Κέντρο Λογοτεχνών και Μεταφραστών Ρόδου

Εκπαιδευτική Εκδρομή

των μαθητών ΣΤ1, ΣΤ2, Ε1

(ΔΣ Κοσκινού)

«Πάρε τη λέξη μου

δώσ’ μου το χέρι σου»,

Ανδρέας Εμπειρίκος (1901-1975),

Ενδοχώρα

Την ακριβή τέχνη των λέξεων και των φωτογραφιών του Ανδρέα Εμπειρίκου –κι όχι μόνον– έλαβαν οι μαθητές των τμημάτων ΣΤ1, ΣΤ2 και Ε1 στο πλαίσιο της πρόσφατης εκδρομής μας στο Διεθνές Κέντρο Λογοτεχνών και Μεταφραστών Ρόδου, την Παρασκευή 19-10-2007.

Η υψηλή αισθητική αξία της λογοτεχνίας του Α. Εμπειρίκου από τη μία και η φωτογραφική ανασύνθεση της ελληνικής πραγματικότητας την σκληρή περίοδο 1940-1944, μέσα από το διεισδυτικό φακό της Βούλας Παπαιωάννου από την άλλη, στάθηκαν λόγοι –τουλάχιστον– επαρκείς για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον μας για περαιτέρω ενασχόληση των τμημάτων μας με τα εν λόγω ερευνητικά προγράμματα που παρέχει με επιστημοσύνη και συνάμα ικανή υλικοτεχνική υποδομή σε μαθητές της 1^ης και της 2^ης βαθμίδας εκπαίδευσης το Διεθνές Κέντρο Λογοτεχνών και Μεταφραστών Ρόδου –σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη των Αθηνών.

Ενώπιον των πολλών ερωτημάτων των μαθητών γύρω από το έργο και τη ζωή του Ανδρείου ποιητή ξετυλίχτηκε βήμα-βήμα η ανηφορική περιπέτεια του στα του υπερρεαλισμού εντός κι εκτός των ελληνικών γραμμάτων. Δεν ήταν τόσο η αρωγή των σύγχρονων τεχνολογιών που ζωντάνεψε στους 11χρονους ερευνητές μας την πρωτοπορία (τόλμη, πρωτοτυπία) της τέχνης του Εμπειρίκου επί πέντε άκρως δημιουργικές δεκαετίες στον χώρο της λογοτεχνίας και της φωτογραφίας, όσο η με γνώση και γνήσια διδακτική μέριμνα, συνολική παρουσίαση της φιλολόγου κας Νάνσυς Τρυποσκούφη.

Επιπλέον: Μία ανάσα πια από τις σχολικές εκδηλώσεις για την 28^η Οκτωβρίου του 1940, το σπάνιο φωτογραφικό υλικό της φωτογράφου Βούλας Παπαιωάννου, εστιασμένο στην περίοδο του 2^ου Παγκοσμίου Πολέμου επί ελληνικού εδάφους στάθηκε μία εξαιρετική ευκαιρία γνωριμίας των παιδιών με ‘ομιλητικότατες’ ιστορικές πηγές σχετικά με το πραγματικό πρόσωπο –‘ηρωικό’ από τη μία, φρικτό από την άλλη–του πολέμου.

Συνηθισμένοι, δυστυχώς, στο μηχανιστικό εν-δυο των μαθητικών μας παρελάσεων και στην παραπλανητική ιδεολογική μονομέρεια των σχολικών βιβλίων ιστορίας (συμπεριλαμβανομένου και του πρόσφατα, πλην όμως με απαράδεκτο τρόπο αποσυρμένου εγχειριδίου για την ΣΤ’ Δημοτικού) προσπερνούμε ως εκπαιδευτική κοινότητα τα πραγματικά μεγέθη –μεγαλοψυχίας, αλλά και έκπτωσης– που κάθε πόλεμος επιφυλάσσει στα απροσμέτρητα θύματά του. Ένα ζωντανό-σημερινό μάθημα ειρηνικής φιλοπατρίας, άλλα κυρίως γνήσιας φιλιστορίας μέσω μιας τέτοιας μορφής υλικού, αποτελεί σαφώς προτιμότερη εκπαιδευτική προσέγγιση-επιλογή από αυτή που δεκαετίες τώρα έχει καθιερωθεί εντός των Αναλυτικών Προγραμμάτων για την πρώτη και μέση βαθμίδα εκπαίδευσης.

Ας είναι. Διπλά κερδισμένοι –πάει να πει: με πλουσιότερες απορίες στις γνωστικές αποσκευές τους– οι μαθητές, μας ολοκλήρωσαν την επίσκεψη τους αποτυπώνοντας προηγουμένως το δικό τους δημιουργικό στίγμα –τα δικά τους ποιήματα– απέναντι στην ανοιχτή πνευματική κληρονομιά του Α. Εμπειρίκου και του ελληνικού υπερρεαλισμού. Ένα μικρό δείγμα κειμένων τους με τη μέθοδο της αυτόματης γραφής παρατίθεται εδώ αντί ευγνωμοσύνης για ό,τι τους προσφέρθηκε –για ό,τι εν τέλει κατέκτησαν.

1. Κλείνω τα μάτια

Κλείνω τα μάτια...

Βλέπω χρώματα

Να σκορπίζουν παντού.

Δεν ξέρω τι είναι

Ούτε τι παριστάνουν.

Είναι σαν τα παιδιά

Του ουράνιου τόξου.

Ξαφνικά όλα

Μαζεύτηκαν σε ένα σημείο

Σαν ήρθε η ώρα για μεσημεριανό.

Δε θέλησα

Να τα ενοχλήσω –έτσι

Έφυγα από τη χώρα τους.

Θάλεια Σαρακατσάνη (E1)

2.Ένας αλλιώτικος κόσμος

Κλείνω τα μάτια μου

Και βλέπω έναν κόσμο χωρίς πολέμους,

Χωρίς φτώχεια.

Όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίσοι.

Κανείς ανώτερος, κανένας πλουσιότερος.

Όλοι, μια αγκαλιά και μια γροθιά.

Ανοίγω τα μάτια μου,

Άνθρωποι αλυσοδεμένοι από το κέρδος,

Καράβια δίχως άγκυρες.

Γεωργία Αναγνώστου (E1)

3. Ανδρέας Εμπειρίκος

Ήμουν κλειδωμένος

Σε μια καλύβα

Και μου χτυπούσαν την πόρτα.

Μετά ο Εμπειρίκος

Άκουσε κάτι από την καλύβα

Και την πλησίασε.

Μου άνοιξε την πόρτα και

Βγήκα έξω

Μα ο ίδιος μετά

Κλειδώθηκε μέσα.

Κι εκεί

Ήταν ο τάφος του.

Σάββας Ζουρούδης (E1)

1η δημοσίευση: Εφημερίδα "Ο τόπος μας", αρ. φύλλου 52

Διαδικτυακός τόπος του Διεθνούς Κέντρου Λογοτεχνών και Μεταφραστών Ρόδου:
http://www.literarycentre.gr/

Συνέντευξη με τη Λουκρητία του Αρκά

Γεια σου φιλήδονη και χαριτωμένη Λουκρητία! Σ’ ευχαριστούμε που μας δέχτηκες, έστω κι απ’ την «πίσω πόρτα» στο σπίτι της κυρίας σου…Να υποθέσουμε πως δεν είναι η πρώτη φορά που φέρνεις εδώ έναν… ανεπίσημο καλεσμένο ή μήπως όχι;

Για ένα νοστιμούλη αρσενικό, όπως εσύ, κάθε πόρτα –προφανώς και η δική μου– είναι ανοιχτή!

Σου αρέσει να προκαλείς απλώς τα αρσενικά ή να μπαίνεις για τα καλά στο χορό μαζί τους;

Και τα δυο μου αρέσουν! Δεν πρόκειται για δίλημμα στ’ αλήθεια. Η πρόκληση ως δόλωμα ναι, στα σίγουρα μ’ αρέσει. Όπως κι ο χορός -όπως λες- ο βρώμικος –με ντέρτι κι αυτοσχεδιασμό. Το λεγόμενο dirty dancing!

Καλοπερνάς δηλαδή;

Το κατά δύναμη και το κατά …όρεξη!

Δε βλέπω όμως να σου λείπει η όρεξη…

Όσο ξεγλιστράω απ’ όλα αυτά τα βάρβαρα μαρτύρια που περνάνε γάτοι και γατούλες, ζώα και ζωάκια όλων των ειδών και των φύλων από εκείνο το ζώο που αυτοαποκαλείται σοφό (homo sapiens και …πράσινα άλογα), μια χαρά τα καταφέρνω!

Συνεπώς να υποθέσω πως στο βάθος-βάθος μάλλον συμπαθείς, συμπάσχεις δηλαδή με το δράμα, την ‘αδυναμία’ πιο σωστά, του Καστράτο …

Ο Καστράτο και ο κάθε Καστράτο, έγινε όπως τον ξέρετε, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν των αφεντικών του!

Τότε γιατί φαγώνεστε κάθε τόσο;

Μα γιατί παίρνει το μέρος τους! Ασπάζεται το σκεπτικό τους. Φαίνεται, πως του πήραν και κάτι απ’ τα μυαλά του, εκτός απ’ τα πάλαι ποτέ …διακριτικά του!

Ζωή λοιπόν δίχως σεξ…

Ζωή …σκυλίσια! Για πέταμα! Στα περιστέρια της πλατείας Συντάγματος! Τι λέω; Χίλιες φορές παντεσπάνι για τα…πουλιά, παρά μουγκή τραγουδίστρια στη σεξουαλική σκάλα του Μιλάνου!

Με τη κυρία σου πώς τα πας;

Όπως ο διάολος με το λιβάνι!

Δε μαλακώνει τη στάση σου απέναντί της η μεγάλη της ηλικία και αν όχι, η τεράστια μοναξιά της;

Βρήκαμε παπά –τη μοναξιά της κάθε μπαμπόγριας– να θάψουμε πέντε έξι –γάτες!

Μη το λες, υπάρχουν και φιλόζωες, καλή ώρα η Μπριζίτ Μπαρντώ, -που μήτε οι αναμνήσεις από μια ζωή γεμάτη, μήτε η αναγνωρισιμότητα, τους λείπουν-, οι οποίες δίνουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του εαυτού τους στα ζώα και στην προκειμένη περίπτωση στα γατιά…

Αν η Μπριζίτ Μπαρντώ έχει τώρα μια ζωή στειρωμένη, τότε και τα γατιά της θα υποστούν τις σχετικές «συνέπειες». Αν όχι, δώστε μου επειγόντως τη διεύθυνση της, για να μετακομίσω στο άψε σβήσε !

Αλήθεια, τι ‘ξυπνάει το ζώο μέσα σου’;

Τίποτα, διότι απλούστατα ποτέ του δεν κοιμάται!

Οι άνθρωποι, πώς τότε καταφέρνουν να το κοιμίζουν και συνέπεια σε ορισμένες περιπτώσεις να το αφυπνίζουν;

Οι άνθρωποι, αν και συμπεριφέρονται συχνά πυκνά ως ζώα –τι να πρωτοαναφέρω– ντρέπονται που είναι και τέτοια. Θυμάστε τι αντιδράσεις υπήρξαν, όταν όχι λίγοι παρερμηνεύοντας ένα δικό τους ερευνητή, το Δαρβίνο, νόμισαν ότι κατάγονται απ’ τον πίθηκο;

Δηλαδή θες να πεις ότι οι άνθρωποι πάσχουν από ματαιοδοξία και ναρκισσισμό;

Θα στο πω πιο απλά: έχουν καβαλήσει το καλάμι! Αντί να καβαλούν, τα θηλυκά εξ αυτών, …τίποτα άλλο!

Μια που το ανέφερες, τι γνώμη έχεις για τις γυναίκες; Φέρεις άλλωστε ένα γυναικείο όνομα…

Πως θα προτιμούσες δηλαδή να με αποκαλούν; Έρασμο ή μήπως… Λεονάρντο;

Έστω, καταλαβαίνεις τι θέλω να πω…

Κοίταξε… γυναίκες σα τη συνώνυμή μου, τη Λουκρητία τη γνωστή, υπάρχουν πιο πολλές κι απ’ αυτές που πιάνει το μάτι της…καμηλοπάρδαλης! Όμως είναι άλλες τόσες που αρνούνται στον εαυτό τους ακόμη και την απόλαυση του κορμιού τους.

Σα …σεξολόγος μιλάς!

Σε περίπου ηλίθιες ερωτήσεις, μόνο περίπου ηλίθιες απαντήσεις ταιριάζουν!

Δηλαδή καλύτερα να μη σ’ ερωτήσω για τους άντρες;

Ρώτα τους ίδιους να σου πουν για ό,τι θες και μετά διάδωσε τα νέα και στις γυναίκες που τους ψάχνουν σαν αρχαιολόγοι στα …ερείπια της Τροίας!

Γνωρίζουμε κι από μυθολογία απ’ ότι βλέπω…

Να ‘ναι καλά ο δημιουργός μου που κατέχει απ’ όλα αυτά. Τι νομίζεις όμως; Θα υπήρχε Τροία δίχως ωραία Ελένη και ακόμη ωραιότερα πριγκιπόπουλα σαν τον Πάρη;

Λουκρητία, δε τα βγάζει εύκολα κανείς μαζί σου…

Τι λες; Τα ρούχα του; Ασφαλώς και τα βάζει! Το μόνο εύκολο… Αν φοράει ήδη ρούχα!

Σ’ ευχαριστώ πολύ που μιλήσαμε έστω και για τόσο λίγο…

Σ’ ευχαριστώ και εγώ, παρότι τα λόγια -σ’ ένα κάρο πράγματα- είναι τόσο, μα τόσο… περιττά!

1η δημοσίευση: περιoδικό PAPER, τεύχος 15

ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΧΟΥ ΙΖ ΧΟΥ

Στο μπρετονικό-μονοτονικό μικροσκόπιο του

Πάνου Δρακουμέλ,

οι ρηγάδες και η μοναδική σφυροδρέπανη ρήγισσα των 5 (απο)κομμάτων

του νεοσύστατου Κυνοβουλίου!

Κωνσταντίνος Καραμανλής (Κωστάκης)

Επάγγελμα: Ανιψιός Κόμμα: Νέα Δημοπειρατεία Περιφέρεια: Α’ ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης

Γεννήθηκε στην μετεμφυλιακή Αθήνα το 1956. Σπούδασε στη ΝΔ Αθηνών, ενώ ολοκλήρωσε τον μεταπτυχιακό του κύκλο στον Μπαϊρακτάρη Βοστόνης (κοινώς TUFTS των ΗΠΑ-ΠΙΚΠΑ). Μιλάει άπταιστα ελληνικά δίχως σημαινόμενα και γερμανικά –στο αντίστοιχο επίπεδο ‘Οττο Ρεχάγκελ’! Στις 21-3-2007 εξελέγη (από τους γαλάζιους παππούδες) πρόεδρος των γαλάζιων παιδιών και για πρώτη φορά πρωθυπουργός τους τον ψεύτη Απρίλη του 2004. Μοιράζεται τα αγαπημένα του αναγνώσματα Σεραφίνο, Ιζνογκόυντ κι ‘Ο Ηγεμών’ του Ν. Μακιαβέλι με τα δίδυμα του (και μελλοντικούς ηγεμόνες του γαλάζιου Κεντρώου Χώρου).

Παπανδρέου Γεώργιος ο 2^ος (Γεωργάκης)

Επάγγελμα: Υιός-εγγονός Κόμμα: Κάνε το ΠΑΣΟΚ σου παξιμάδι Περιφέρεια: Παναχαϊκή

Γεννήθηκε το 1952 στο Σερ-Πωλ-Μακάρτνευ της Μινεσότα. Σπούδασε εξωτερική real πολιτική στις ΗΠΑ (εξ ου και τα αυτόγραφα των Σπρίνστιγκ και Ρότζερ Ράμπιτ). Για τα Μεταπτυχιακά του στα του Σουηδικού Μοντέλου μεταπήδησε στη Στοκχόλμη της Σουηδικής Αραβίας. Εκλέχτηκε πρώτη φορά με τον μπαμπά το ’81, ενώ παρέλαβε το δακτυλίδι του Γκόλουμ από το ίδιο αυτοπροσώπως (Όσκαρ μη ψηφιακού γκόλουμ σ’ έναν εξαιρετικό κατά τα άλλα Κ. Σημίτη) παραμονές των εκλογών του 2004. Ένα εκατομμύριο σύντροφοί του -απ’ τη Συντροφιά του εν λόγω δακτυλιδιού- σε ρόλο μαζικού κομπαρσαριού, επικύρωσαν το τετελεσμένο. Ας μην τον αδικούμε: κι αν δεν τρέχει σαν την ...Β. Πατουλίδου, κι αν δε ρίχνει ακόντιο σαν τη...Σ. Σακοράφα, κι αν δεν ξεσκονίζει σαν την... Στυλιανοπούλου ή την Μαίρη Παναγιωταρά, αξίζει μίας καλύτερης μοίρας: από το να γίνει διαιτητικό γεύμα του Ευάγγελου-σούμο-Βενιζέλου.

Παπαρήγα Αλεξάνδρα

Επάγγελμα: Αλέκα (ποσό καταθέσεων: 160€) Κόμμα: ΤΟ ΚΟΜΜΑ

Περιφέρεια: Αντιρεβιζιονιστική-Λενινιστική

Γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (Συνοικία: Περισσός). Σπούδασε τα Άπαντα του Μαρξ και του Σπένσερ με αξιοθαύμαστη θρησκευτική ευλάβεια. Μιλάει μία γλώσσα αιωρούμενη μεταξύ 19^ου και 20^ου αιώνα. Ευρέως γνωστή έγινε απ’ το σύντομο πέρασμα της στον πλάνο χώρο της κινηματογραφικής τέχνης με το προοδευτικό φιλμ «Η Παπαρήγα η καλή!» (κορυφαία στιγμή του διεθνούς σοσιαλιστικού ρεαλισμού η τελευταία ...ομαδική-συντροφική σεκάνς!). Το 1991 εξελέγη γ.γ. της ΚΕ του ΠΠΕ για το ΣΣΨ του ΚΚΕ (δίχως μ.λ.). Έκτοτε ο χρόνος σταμάτησε. Έχει μία κόρη απόφοιτο ιδιωτικών σχολείων και σχολών.

Αλαβάνος Αλέξανδρος (Έλα Αλέκοοο!)

Επάγγελμα: Συνασπισμένος Κόμμα: ΣΥΡΙΖΑ τα κεφάλια

Περιφέρεια: Ηράκλειο Κρήτης (κι όχι Αττικής)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1950 μ. Χ. Σπούδασε επιστήμες της Αριστεράς και της Προόδου στο Κ.Σ. της ΚΝΕ και αργότερα στην Κ.Ε. του ΚΚΕ. Ευρωπαϊστής: Εξελέγη ευρωβουλευτής πολλάκις στο «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο». Αντικομφορμιστής: πληθωρικών περιουσιακών στοιχείων αρνείται τη χρήση γραβάτας -μεταξύ άλλων- ως σύμβολο φαλλικών υποδηλώσεων (βλ. στο λήμμα ‘φαλλοδείκτης’). Το Δεκέμβριο του 2004 αναλαμβάνει τα ηνία της κατά Τζ. Πανούση Eurovision της Αριστεράς. Κατά τι διπλασιάζει τα ποσοστά της στις πρόσφατες εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ακούει Manu Chao, Aphrodite’ s child και Ανδρέα Μικρούτσικο. Διαβάζει Habermas, Chomsky και Μικρό Ήρωα.

Καρατζαφέρης Γεώργιος (Χέρι-χέρι!)

Επάγγελμα: Κονφερασιέ Ελλας-Ελλήνων-Χριστιανών ΑΕ Κόμμα: ΛΑΟΣ και ΚΟΛΩΝΑΚΙ

Περιφέρεια: Α΄ Άνθιμου Θεσσαλονίκης

Αρκάς. Γεννήθηκε στην Ποταμιά το 1947. Διπλωματούχος του ΙΕΚ Αφοι Καρατζαφέρη. Έχει κάνει σπουδές (;) σε θέματα τηλεόρασης με τους εξ ΗΠΑ τηλε-ευαγγελιστές. Μιλάει Αγγλικά –επιπέδου Κλουζώ– και Αρχαία Ελληνικά –άνευ διδασκάλου και Συντακτικού με την υπόκρουση τριγμού πλήθος αρχαίων οστών. Απευθείας –κατά τα άλλα– απόγονος του Λεωνίδα και του Μ. Αλεξάνδρου. Σύγχρονος της Μ. Ρεπούση και της Χρ. Κουλούρη (κρυφός τους θαυμαστής). Στις 14-9-2000 -πάνω στο millennium δηλαδή- εκήρυξε τον Συναγερμό του Λαϊκού-Ορθόδοξου κι Ελληνοφρενούς ποιμνίου ποντάροντας γη και ύδωρ στην Χρηματιστηριακή Εταιρεία ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΕ. Τον Σεπτέμβριο του 2007 η άνοδος των μετοχών του εξασφάλισαν 10 βουλευτικές-εθνοκαταναλωτικές έδρες. Μετεφηβικό ίνδαλμα: Χρυσόδουλος. Έγγαμος. Με απόγονο – παιδί κι αυτό του Πλάτωνα και του Σωκράτη-εσύ-Σουπερστάρ!

1η δημοσίευση: "να!", φύλλο 2ο

Η 3η χρονιά του Πύργου της Βαβέλ

Ο Πύργος της Βαβέλ, 1595
Maerten I van Valckenborch
Staatliche Kunstsammlungen Dresden
Gemäldegalerie Alte Meister

Τριτώνει το...καλό! Ραδιοφωνικώς...κι ουχί ραδιο-φονικός...

Ανοίγει η αυλαία του Πύργου της Βαβέλ από την πολυφωνική συχνότητα του Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4 (http://www.lihnarifm.gr) .

Συντονιστείτε κάθε Σάββατο 16.00-18.00!

Εκπομπογραφία 3ου κύκλου εκπομπών

1. «Εξουσία -το όπιο του λαού»
Μέρος 1ο (13-10-2007)
2. «Εξουσία -το όπιο του λαού»
Μέρος 2ο (20-10-2007)
3. "LIFESTALIN"
(27-10-2007)
4. «Ανήκομεν στην...Φύσην!»
Μέρος 1ο (3-11-2007)
5. «Ανήκομεν στην...Φύσην!»
Μέρος 2ο (10-11-2007)
6. "Πολυτεχνείο: 34 χρόνια μετά..."
(17-11-2007)
7. "Troubadours"
(1-12-2007)
8. "Μοναξιά ή Μοναξιές;"
Μέρος 1ο (8-12-2007)
9. "Μοναξιά ή Μοναξιές;"
Μέρος 2ο (15-12-2007)
10. "Γιορτάζω, θα πει, είμαι πλήρης"
(22-12-2007)
11. "Μπαλαντέρ"
Μέρος 1ο (29-12-2007)
12. "Μπαλαντέρ"
Μέρος 2ο (5-1-2008)

Πίσω απ' το ραδιοφωνικό μπερντέ του ΠΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ

Κείμενα-επιλογή μουσικού υλικού-παρουσίαση: Πάνος Δρακόπουλος

Συνεργάτες: Νάντα Ραπουζέλ, Πάνος Δρακουμέλ, Πάνος ο Λοξίας ο Αινιγματίας

Ηχογλυπτική: Θοδωρής Πάνου

Ακούστε τον Πύργο της Βαβέλ
και μέσω του http://www.e-radio.gr

(Βλέπετε στην κατηγορία Greek Eclectics,
και κάνετε enter στο "listen")

Marcel Marceau - Mangel

(22 Μαρτίου, 1923 – 22 Σεπτεμβρίου, 2007)

Και η σιωπή είναι μια κάποια γλώσσα.
Σαν το σώμα.

Μάθε να την μιλάς!

Σουρεαλιστικό αλμανάκ

Γράφει, αντιγράφει κι υπογράφει ο υπερρεαλιστικός απόγονος του Αριστοφάνους

(Αριστοfun, για την νεότερη action-man γενιά)

Πάνος Δρακουμέλ

Σαν σήμερα 15 Σεπτεμβρίου

…του 1922:

Μετά τη συγκρότηση της Επαναστατικής επιτροπής
σε Χίο και Μυτιλήνη, ο στρατηγός Τεό (Θεόδωρος) Πάγκαλος ο Παππούς –του σημερινού εν ΠΑΣΟΚ τριαξονικού–, χωρίς καμία συνεννόηση με τους

ηγέτες της Επανάστασης οργανώνει «διευθυντήριο» (ήτοι «αρματολάδικο») και αρχίζει να διοικεί την προσφυγούπολη των Αθηνών, να διορίζει δημοκρατικότατα στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη (τους δικούς του ανθρώπους, κοινώς τα «δικά του παιδιά») και να πραγματοποιεί –παρεμπιπτόντως, στον ελεύθερό του χρόνο δηλαδή– κάτι ψιλοσυλληψούλες…

…του 1928:

Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ ανακαλύπτει την πενικιλίνη: 79 χρόνια έχουν παρέλθει από τότε, και το σχετικό αντιβιοτικό για τη δίποδη γαϊδουριά και έναντι των όρθιων μουλαριών και μουλάρων, αγνοείται…

…του 1935:

Ο …φίλος και δηλωμένος θαυμαστής του αρχαιοελληνικού ανθρωπισμού, Αδόλφος Χίτλερ υιοθετεί τη αρχαιοελληνική σβάστικα ως επίσημο σύμβολο της επίσης…ανθρωπιστικής Ναζιστικής Γερμανίας (: 3^ο και φαρμακερό Ράιχ!). Την ίδια ημέρα εκδίδει διάταγμα, με το οποίο υποβιβάζει τους απογόνους του Αβραάμ και του Ισαάκ, στο καθεστώς του …υπανθρώπου!

…του1949:

Αναγγέλλεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα» (χι, χι, χι…διέθεταν μαύρο χιούμορ, αν μη τι άλλο, οι κοντο-προγονοί μας!) η –τυπική– λήξη των εχθροπραξιών του Εμφυλίου Πολέμου. Ηττημένη, ολόκληρη η χώρα, η πολιτική της υγεία και η ιστορία της …για τρεις ακόμη ψυχροπολεμικές δεκαετίες. Έλληνες εναντίον Ελλήνων, σημειώσατε Ψ: όπου Ψ, ίσον οι Αδικοχαμένες Ψυχές…

…του 1965:

Ο ΠΑΟΚ δίνει τον πρώτο και ευρωπαϊκό αγώνα του. Νικάει 2-1 στην Τούμπα και φέρνει κολωτούμπα την Βίρνερ (με σήμα τα περουκίνια αλά Αμαντέους Μότσαρτ), στον πρώτο αγώνα των δύο ομάδων για το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων «Σκέφτομαι και γράφω, σκέφτομαι άρα υπάρχω, αγωνίζομαι άρα μια στις τόοοσες, θα νικάω» (μετέπειτα UEFA): Μια στις πολλές τόοοσες νίκες, όχι μόνο του ΠΑΟΚ, άλλα ομάδων των Ελληνικών Εμιράτων στις ευρωπαϊκές αρένες αρρένων συνολικά.

…του 1994:

Το ελληνικό Κυνοβούλειο παραπέμπει στο Ειδικό Δικαστήριο τον γουρλή Κωνσταντίνο Μητσοτάκη –τον αποκαλούμενο αλλιώς και «Δράκουλα των Καρπαθίων» (ουψ λαθάκι, «του Ψηλορείτη»!)– καθώς και τους Ιωάννη Παλαιοκρασά και Ανδρέα Ανδριανόπουλο για την υπόθεση της ΑΓΕΤ Ηρακλής Που(μ)αρό.

Η υπόθεση θα κλείσει ως πολιτικώς είθισται –εξ ολοκλήρου αναίμακτα: Ο μεν Κ. Μητσοτάκης θα υποχρεωθεί από το Δικαστήριο να ζητάει ανά έτος την αύξηση του συνταξιοδοτικού ορίου στα 195 χρόνια για γυναίκες και άντρες, ο δε Ι. Παλαιοκρασάς να καταγγείλει το κόμμα του άμα τη αναλήψη νέου κυβερνητικού έργου για τα προσεχή «ξινά κρασιά της μίζας και της λαμογιάς» (βλ. λήμμα «διαπλοκή»), ενώ τελευταίος ο Α. Ανδριανόπουλος, ‘καταδικάστηκε’ να βολοδέρνει από κόμμα σε κόμμα και από εταιρεία σε εταιρεία ψάχνοντας για το …ανθρωπινότερο πρόσωπο του θατσερικού νεοφιλελευθερισμού!

Σήμερα, τέλος, 15 Σεπτεμβρίου του 2007

…ανοίγει φύλλο το «Να!», προτείνοντας εναλλακτική διατροφική αγωγή στο κουτόχορτο της τρέχουσας κομματικής μαγειρικής.

Αίτημα της στήλης για τις φετινές

–τι άλλο– πρόωρες εκλογές:

Να επαναληφθεί η διαδικασία του 1961.

Ψήφος στην χλωρίδα του κράτους!

Ψήφος στους θάμνους και στα δέντρα!

Έπειτα από το καλοκαίρι των απροετοίμαστων και των πυρομανών,

ας μπει το φθινόπωρο της πνοής που ποτέ της δεν κοιμάται!

1η δημοσίευση: "Να!", 1ο τεύχος, Σεπτέμβριος 2007

Περικοπές ενός απόκρυφου πολιτικού ημερολογίου

Σύμφωνα με το παλαιό ρητό: Μία εικόνα ίσον χίλιες λέξεις.
Σύμφωνα με τα τρέχοντα του 21ου αιώνα: Μία εικονική ζωή ίσον σιωπή...τη σιωπή του κλαυσίγελου...τη σιωπή του πένθους!

Του ανωνύμου εμπρηστή

Ανοιχτή επιστολή μίας ακόμη "ανώνυμης" ομάδας πολιτών/επαγγελματιών που τις τελευταίες βουρνοκαμένες μέρες σημειώνει ...μεγάλη κυκλοφορία από email σε email. Παρότι πρωτογράφτηκε το 1992 (!), με πολύ λίγες προσαρμογές -κυρίως χρονικές- αποτελεί την διαχρονική χάρτα των πυρκαγιών κάθε Αυγούστου. Δυστυχώς...

(Έτσι φαίνεται κυλάει το πράγμα: η ανθρώπινη ανικανότητα "αθωώνεται" από την ...κακή τύχη!)

Γράφει ο «άγνωστος εμπρηστής»:

Κύριε διευθυντά,

Επειδή η πολιτική εξουσία για μία ακόμα φορά κατασυκοφάντησε το εθνικό έργο που επιτελούμε εμείς οι «άγνωστοι εμπρηστές» των δασών, αναγκάζομαι να βγω από την ανωνυμία για να εξηγήσω στο αναγνωστικό σας κοινό τον καθοριστικό ρόλο που παίζουμε στην ομαλή πορεία της πολιτικής ζωής και στην εύρυθμη λειτουργία της ελληνικής κοινωνίας.

Ταυτόχρονα θα ήθελα να απευθυνθώ σ’ όλους τους συνάδελφους εμπρηστές δασών, δασοκτημάτων, διαμπερών οικοπέδων, ελαιώνων-μαϊμούδων, αγροτοτεμαχίων και λοιπών δασικών εκτάσεων και να τους επισημάνω ότι ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε την ανέγερση του «μνημείου στον άγνωστο εμπρηστή».

Κύριε διευθυντά, όπως κάθε χρόνο έτσι και στις φετινές πυρκαγιές αποδείχτηκε η ανικανότητα των πολιτικών και του κράτους να οργανώσουν αποτελεσματικά την αντιπυρική προστασία της χώρας μας.

- Τα πυροσβεστικά αεροπλάνα δεν μπορούσαν να πετάξουν από βλάβες κι άλλες αιτίες. Κι όταν πετούσαν δεν έριχναν νερό, γιατί κινδύνευαν να καταστραφούν τ’ αυθαίρετα που ήταν χτισμένα στα φλεγόμενα δάση.
- Τα πυροσβεστικά οχήματα δεν μπορούσαν να πλησιάσουν τις εστίες της φωτιάς από έλλειψη δασικών δρόμων. Κι όταν πλησίαζαν δεν είχαν νερό, από έλλειψη υδατοδεξαμενών, ή είχαν τρύπιες μάνικες.

- Το Διυπουργικό Συντονιστικό Όργανο, δε μπορούσε να συντονιστεί με τους απειράριθμους υπηρεσιακούς παράγοντες, νομάρχες, γραμματείς και λοιπούς Φαρισαίους. Κι όταν συντονιζόταν, η πυρκαγιά είχε σβήσει από μόνη της.

Αν παραδεχόμαστε την ανικανότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας να διοικήσει και της δημόσιας διοίκησης να προσφέρει έργο, τότε θα γινόταν μπουρλότο ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα. Ποια είναι η λύση στο πρόβλημα; Εμείς, οι εμπρηστές. Εμείς οι πάντοτε μυστήριοι, άγνωστοι, ασύλληπτοι (και γι’ αυτό ανύπαρκτοι) εγκληματίες.

Εμείς οι εμπρηστές είμαστε το πολιτικό άλλοθι για την ανικανότητα όλων των κάθε είδους κυβερνήσεων.

- Επί καραμανλικής Νέας Δημοκρατίας το 1974-1975 καίγαμε τα δάση με την ιδιότητα του «πράκτορα των Τούρκων». Το 1978 βάζαμε μπουρλότο στην Πεντέλη, από το Μάτι ως την Νταού και το Πικέρμι, ως «χουντικοί βομβιστές».
- Επί Ραλλικής Νέας Δημοκρατίας το 1981 ανάβαμε φωτιές από Πεντέλη έως Μαρούσι και καίγαμε 3 ανθρώπους (ο ένας ήταν Αυστριακός τουρίστας) ως «βασιλοχουντικοί».

- Επί Ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ το 1987 καίγαμε 120.000 στρέμματα στην Ρόδο, 2 ανθρώπους στην Ύδρα και πάνω από 1.000.000 στρέμματα σ’ όλη την Ελλάδα ως «τεταρταυγουστιανοί».

- Επί Μητσοτακικής Νέας Δημοκρατίας κάψαμε 12 ανθρώπους στην Ικαρία και δεκάδες αυθαίρετα στο Σούνιο και στο Ντράφι ως «οργανωτές σχεδίων ανωμαλίας» κλπ, κλπ, κλπ

- Σήμερα επί Καραμανλικής Νέας Δημοκρατίας και πάλι, έχουμε κάψει 63+ ανθρώπους, εκατοντάδες σπίτια στα χωριά, κάναμε άστεγους μερικές χιλιάδες αγρότες στην Εύβοια και την Πελοπόννησο και καταστρέψαμε κοντά ένα εκατομμύριο στρέμματα ενεργούντες ως «ασύμμετρη απειλή»!

Οι πολιτικοί μας ηγέτες πρέπει κάποτε ν’ αποφασίσουν τι τελικά είμαστε. Βασιλοχουντικοί; Πράκτορες των Τούρκων; Χουντικοί; Κατάσκοποι; Δολιοφθορείς; Οργανωτές σχεδίων ανωμαλίας; Ασύμμετρη απειλή;

Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά κι εμείς Έλληνες πολίτες είμαστε και...ψηφίζουμε. Δεν ψηφίζουν μόνο οι καταπατητές και οι οικοπεδοφάγοι.

Στο σημείο αυτό, κύριε διευθυντά, οφείλω να τονίσω ότι οι μοναδικοί εχθροί
των καταπατητών είναι οι εμπρηστές. Με τις φωτιές που βάζουμε, αποκαλύπτουμε όλες τις βίλες, τις βιλίτσες και τα αυθαίρετα που έχουν χτισθεί κρυφά και παράνομα μέσα στα δάση. Κοινωνικό έργο προσφέρουμε, κύριοι. Διότι όπως καλώς γνωρίζετε, τα δημόσια και διακατεχόμενα δάση έχουν καταπατηθεί, οικοπεδοποιηθεί και τσιμεντοποιηθεί πολύ πριν από οποιαδήποτε πυρκαγιά. Φυσικά με την ανοχή των δασαρχείων. Φυσικά με τη νομική συνεργασία συνταξιούχων δασικών που «ξέρουν όλα τα κόλπα». Και φυσικά με την βοήθεια ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και ΟΤΕ που δίνουν στ’ αυθαίρετα ηλεκτρικό, νερό και τηλέφωνο.

Ξέρετε, κύριε διευθυντά, πόσοι οικοδομικοί συνεταιρισμοί υπάρχουν στην
Πεντέλη; Είναι 16 και διεκδικούν 12.248 στρέμματα. Στην Παλλήνη είναι 4 με 1.092. Στην Ανάβυσσο 3 με 13.392. Στον δήμο Βιλίων 14 με 8.429. Να συνεχίσω;

Οι πυρκαγιές εξαφανίζουν τα δέντρα αλλά ταυτόχρονα εμφανίζουν όλα τα
παράνομα κτίσματα που έκρυβε η βλάστηση. Μόνο εμείς οι εμπρηστές
αποκαλύπτουμε σε όλες τις διαστάσεις τους τις παρανομίες που ροκανίζουν τα δάση μας.

Με υπερηφάνεια φωτογράφισα την περασμένη Πέμπτη τις εκατοντάδες βίλες που αποκάλυψαν στον Άγιο Στέφανο, στον Βαρνάβα, στο Καπανδρίτι, στον Κάλαμο και στην Μαλακάσα οι φωτιές που έβαλαν στα προηγούμενα
χρόνια οι συνάδελφοι μου. Οι «εμπρησμοί» των συναδέλφων μου, αποκάλυψαν ότι κάτω από το πράσινο της ανατολικής Αττικής κρυβόταν το τσιμέντο.
Αποδεικνύεται λοιπόν από τα γεγονότα, ότι εμείς οι...«άγνωστοι
εμπρηστές» δίνουμε την απαραίτητη κάλυψη στα πολιτικά μπουρλότα της εκάστοτε εξουσίας και προσφέρουμε κοινωνικό έργο με την αποκάλυψη των οικοπεδοφάγων, των καταπατητών και των αυθαίρετων.

Συνεργάτες στο εμπρηστικό - κοινωνικό μας έργο έχουμε:

- Την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με τους ανεξέλεγκτους σκουπιδότοπους που διατηρεί σε δασικές εκτάσεις. Τα σκουπίδια αυταναφλέγονται και η φωτιά μεταδίδεται εύκολα στο δάσος, όπως έχει γίνει στην Λούτσα, στο Μαρκόπουλο Ωρωπού, στην Αυλώνα (3 φορές) στην Βάρη...

- Την ΔΕΗ, που περνάει τα καλώδια της από τα δάση χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Οι άνεμοι σπάνε τα καλώδια και οι σπινθήρες που δημιουργούνται δεν χρειάζονται τους εμπρηστές για να προκαλέσουν πυρκαγιά.

- Τον ΟΣΕ, που δεν καθαρίζει τα ξερόχορτα κατά μήκος των γραμμών κι έχει τις ίδιες συνέπειες με την ΔΕΗ.

- Το υπουργείο Γεωργίας, που δεν καθαρίζει τα ευπαθή σημεία των δασών από την καύσιμη ύλη (ξερόχορτα, πευκοβελόνες, κλπ) που συσσωρεύεται κατά χιλιάδες τόνους το καλοκαίρι κι αποτελεί το προσάναμμα για κάθε φωτιά.

- Τους Έλληνες πολίτες, που πετάνε στα δάση σκουπίδια, καμμένα ορυκτέλαια (65.000 τόνους κάθε χρόνο) και χιλιάδες άλλα αντικείμενα που αποτελούν αιτίες πυρκαγιών. Τα στουπιά, τα γκαζάκια, τους "μηχανισμούς" και τα "συγκλονιστικά στοιχεία" που παρουσιάζουν οι δαιμόνιοι τηλεοπτικοί ρεπόρτερ στα κανάλια, δεν τα βάζουμε εμείς οι εμπρηστές. Τα βρίσκουμε εύκολα σε κάθε δάσος. Και επιτελούμε άλλη μια κοινωνική υπηρεσία, καθότι αποενοχοποιούμε κάθε Έλληνα που γεμίζει με μπουρλότα τα δάση.

- Τον... στρατηγό των ανέμων Αίολο, που με τα καλοκαιρινά μελτέμια εξαπλώνει και αναζωπυρώνει τις φωτιές με φοβερή ταχύτητα. Μπορεί να μεταφέρει φλεγόμενα κουκουνάρια και κλαδιά σε μεγάλες αποστάσεις. Ιδού ένα παράδειγμα από την... επαγγελματική μου πείρα, που κατέληξε σε...θαύμα. Στην μεγάλη φωτιά του Αγίου Όρους το 1990, ένα θερμοδυναμικό ρεύμα (δες τον επόμενο "συνεργάτη" μου) πήρε ένα φλεγόμενο κλαδί πουρναριού το μετέφερε σε απόσταση 800 και σε ύψος 100 μέτρων , το πέρασε από μια... πόρτα και το κάρφωσε στην ξύλινη οροφή του τελευταίου ορόφου της μονής Σίμωνος Πέτρας. Οι καλόγεροι έσβησαν την φωτιά αλλά διατηρούν την τρύπα στην οροφή για να θυμούνται το θαύμα της σωτηρίας τους.

- Την... επιστήμη της Φυσικής, που δημιουργεί στην διάρκεια των πυρκαγιών θερμοδυναμικά ρεύματα και έντονους στροβιλισμούς με συνέπεια να επεκτείνεται η φωτιά σε δεκάδες σημεία και σε μεγάλες αποστάσεις. Πρόκειται για τις «συγκλονιστικές μαρτυρίες» που παρουσιάζουν τα κανάλια, ότι μετά την αρχική πυρκαγιά εμφανίστηκαν πολλές εστίες και σε διαφορετικά σημεία. Αυτό δεν είναι δικό μας έργο, των εμπρηστών. Αποτέλεσμα των νόμων της Φυσικής είναι.

- Την τύχη, που δημιουργεί έκτακτα περιστατικά. Όπως την πτώση ενός ελικοπτέρου πριν από χρόνια στον Μαραθώνα. Θα θυμάστε, κύριε διευθυντά, ότι οι ραδιοσταθμοί και τα κανάλια ενώ ανέφεραν στην αρχή την πτώση του ελικοπτέρου, στην συνέχεια μιλούσαν για εμπρησμό. Δεν βάλαμε εμείς οι εμπρηστές αυτή την φωτιά,. Την είχαμε αναθέσει σ’ έναν συνένοχό μας. Στην...τύχη!

Κύριε διευθυντά, από τα στοιχεία που παρέθεσα γίνεται κατανοητό το εθνωφελές έργο που επιτελούμε εμείς οι εμπρηστές.

- Δίνουμε άλλοθι στην εκάστοτε εξουσία για την ανικανότητά της, ενισχύοντας έτσι το πολιτικό μας σύστημα από τους υπονομευτές του.
- Επιτελούμε κοινωνικό έργο με την αποκάλυψη των δασικών περιοχών, που έχουν καταπατηθεί, οικοπεδοποιηθεί και τσιμεντωθεί.

- Απενοχοποιούμε κάθε Έλληνα πολίτη, που όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά κάνει ό,τι μπορεί για να κάψει και να καταστρέψει τα δάση.

- Και φυσικά προσφέρουμε δωρεάν ξυλεία για τα τζάκια όλων των αυθαίρετων που έχουν γεμίσει τα δάση της Ελλάδας.

Για το εθνικό έργο που επιτελούμε, νομίζω ότι είναι ώριμο το αίτημα να ανεγερθεί από την πολιτεία το «μνημείο του άγνωστου εμπρηστή». Ένα αίτημα που ζητάω να προβάλουν όλοι οι συνάδελφοι «άγνωστοι (και γι’ αυτό μάλλον ανύπαρκτοι) εμπρηστές».

Μετά τιμής

Ο «άγνωστος εμπρηστής»