Εάν κάποιος
επιθυμεί να αντιληφθεί τι πραγματικά διακυβεύεται με τη ραγδαία άνοδο της
Τεχνητής Νοημοσύνης, ιδού μία ομιλία που κατορθώνει να σαρώσει αυτό το τεράστιο
πεδίο με οξυδέρκεια, πνευματικό βάθος και μία σπάνια νηφαλιότητα.
Κατά τη γνώμη
μου, ομιλίες αυτού του επιπέδου θα έπρεπε ήδη να αποτελούν αντικείμενο
οργανωμένων Εργαστηρίων Σκέψης από τα χρόνια του Λυκείου.
Δεν διαθέτουμε
πλέον την πολυτέλεια της αναμονής.
Το πρώτο
ζητούμενο δεν είναι να μάθουν οι μαθητές να χρησιμοποιούν εφαρμογές Τεχνητής
Νοημοσύνης. Είναι να κατανοήσουν –στο μέτρο του δυνατού– τι ακριβώς έχει συμβεί
μέσα στην τελευταία δεκαετία και ποιες πρωτόγνωρες δυνάμεις έχουν ήδη τεθεί σε
κίνηση.
Το κρίσιμο
ερώτημα, βεβαίως, είναι ποιοι θα αναλάβουν αυτό το έργο. Τα περισσότερα
επιμορφωτικά προγράμματα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την Τεχνητή Νοημοσύνη
εργαλειακά. Η προσέγγιση αυτή είναι ανεπαρκής. Διότι η ΤΝ δεν είναι απλώς ένα
ακόμη εργαλείο.
Είναι μία
τεχνολογική τομή που διαπερνά την αγορά εργασίας, την οικονομία, την
εκπαίδευση, την επιστήμη, την οικολογία, την πολιτική και, τελικά, ολόκληρο τον
πολιτισμό μας.
Αυτό που
χρειαζόμαστε είναι μία νέα κατανόηση της μεγάλης εικόνας.
Η μικρή εικόνα
–η οικογενειακή, η τοπική, ακόμη και η εθνική– δεν αρκεί πλέον. Συχνά, μάλιστα,
λειτουργεί παραμορφωτικά, επειδή οι εξελίξεις είναι πλέον πλανητικές και
εκτυλίσσονται με ταχύτητες που δεν έχουμε ιστορικό προηγούμενο για να
συγκρίνουμε.
Ομιλίες σαν τη
συγκεκριμένη δεν προσφέρουν εύκολες απαντήσεις. Κάνουν κάτι σημαντικότερο:
διευρύνουν τον ορίζοντα της σκέψης μας και φέρνουν ενώπιόν μας, χωρίς
υπεκφυγές, τα μεγάλα ερωτήματα της εποχής.
Και αυτό είναι ένα
απ’ τα πρώτα βήματα κάθε πραγματικής παιδείας.
