Η αφίσα της φετινής διοργάνωσης
φιλοτεχνημένη από την σκηνοθέτιδα κα Λουκία Ρικάκη
Η παρακολούθηση του φεστιβάλ των ECOKIDS έχει πια γίνει για το τμήμα και για το σχολείο μας γενικότερα, μία θαυμάσια …συνήθεια. Κι απ΄ ότι αποδείχτηκε πέρσι: πολύ δημιουργική –πολύ γόνιμη.
Έχοντας εντάξει τη συμμετοχή μας για το έτος 2008, σ’ ένα σχέδιο εργασίας με τίτλο το ερώτημα “ΜΜΕ: Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης;”, επιστρέψαμε στην τάξη μας με έντονη την επιθυμία να δοκιμάσουμε τους εαυτούς μας πίσω από τις κάμερες: στον ρόλο του δημιουργού κι όχι πια του θεατή.
Έχοντας εντάξει τη συμμετοχή μας για το έτος 2008, σ’ ένα σχέδιο εργασίας με τίτλο το ερώτημα “ΜΜΕ: Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης;”, επιστρέψαμε στην τάξη μας με έντονη την επιθυμία να δοκιμάσουμε τους εαυτούς μας πίσω από τις κάμερες: στον ρόλο του δημιουργού κι όχι πια του θεατή.
ECOKIDS, Απρίλιος 2008
Εστιάσαμε το ενδιαφέρον μας στον τομέα της διαφήμισης για δύο λόγους: 1) Η διαφήμιση αποτελεί τον βασικό χρηματοδότη των ΜΜΕ κι επιπλέον, επηρεάζει όσο τίποτα άλλο στην εποχή μας το γούστο και τις καταναλωτικές συνήθειες των πολλών. Και 2) Ως “κιν/φικο” είδος, λόγω της συντομίας και του παιχνιδιάρικου του συνήθως ύφους, μας ήταν πολύ δελεαστικό.
Αποτέλεσμα; Τα τρία συγκεκριμένα φιλμάκια. Φτιαγμένα με πλείστες τεχνικές αδυναμίες, πλην όμως με το κέφι, τη σπιρτάδα και το χιούμορ που χρειάζεται ο καθένας μας, όταν έχει να τα … “βάλει” με το λουσάτο και συμφεροντολόγο ψέμα της διαφήμισης.
“Διαφημίσεις από την ανάποδη”
1. “Το αφροντούζ”:
Η Φωτεινή, μία χαρωπή καταναλώτρια, “πείθεται” από σχετικό διαφημιστικό σπότ να χρησιμοποιήσει ένα …ριψοκίνδυνο, καθότι αμφιβόλου ποιότητας αφροντούζ. Ποιό άραγε θα είναι το αποτέλεσμα της χρήσης του;
2. “Μαύρο δοντάκι – άσπρο δοντάκι”:
Ο Χρήστος δεν μπορεί να κλείσει μάτι από τον πονόδοντο. Η επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι άμεσα επιβεβλημένη. Θα τον απαλλάξει άραγε η θεραπεία που θα του προτείνει ο γνωστός και διαπρεπής ιατρός, Δρ Σωτήρης Ροδίτης, από το μαυρισμένο και πονεμένο του δοντάκι;
3. “Μία φρουτόκρεμα μπελάς”:
Η Ματίνα είναι μία ακόμη φορτωμένη γυναίκα της εποχής μας: μητέρα, χωρισμένη σύζυγος, εργαζόμενη κι επιπλέον, κουβαλήτρα των αγαθών που χρειάζεται το σπίτι. Για να βρει χρόνο για τα ψώνια της, καλεί τον Μιχάλη να της “φυλάξει” τα δύο της παιδιά. Για την Νίκη, την μικρή της κόρη, σκοπεύει να προμηθευτεί μία φρουτόκρεμα …“μαμ και νάνι”. Ή μήπως “μάμ και …κάτι άλλο”;
Η Επιτροπή του ECOKIDS 2009
τελικώς επέλεξε να αντιπροσωπεύσει την παρούσα τριπλέτα τo πρώτο έργο μας
με τίτλο "ΤΟ ΑΦΡΟΝΤΟΥΖ"
Πρόκειται για την πρώτη συμμετοχή μαθητών Δημοτικού Σχολείου στο καταξιωμένο
κι αγαπητό σε πολλά παιδιά φεστιβάλ του ECΟKIDS.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το φετινό πλούσιο πρόγραμμα του φεστιβάλ, πληκτρολογήστε:
Καλυμμένοι με μαύρα κιλίμια και ντυμένοι με ακόμη πιο μαύρα φέσια πάνω από το καβουνομουτζουρωμένο τους πρόσωπο, οι Απεσταλμένοι της Υψηλής Πύλης κάνουν πάσα στον πάντα καταδεχούμενο Χάρο, τον Αλη-Πασά -τον μοναχοφαγά! Τόπος εκτέλεσης του εγκλήματος: το νησάκι της λίμνης των Ιωαννίνων. Ώρα: τα μαύρα μεσάνυχτα. Τα τελευταία λόγια των μαύρων τιμωρών προς τον αλί-αλί-και τρεις αλί Πασά: “Τους χαιρετισμούς μας στην κυρα-Φροσύνη!”.
Μετά από την ταχύτατη και ολοκληρωτική αναθεώρηση υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων και των κοινωνικών προνομίων για τους 16άρηδες που ζουν εντός του νεοσύστατου ελληνικού κράτους (: θα μπορούν πλέον να πιάνουν τα χέρι της καλής τους δημοσίως άνευ ποινικής κυρώσεως!), αφικνύεται στο Ναύπλιο, ο νέος, μα πολύ νέος, σχεδόν αμούστακος βασιλεύς Όθων. Μετά των πολλών νταντάδων και των Germanian Lager κηδεμόνων του!
Από τα σαλόνια στα ...κατώγια: Παγκόσμια πρώτη για το “Γαμήλιο Εμβατήριο” του τσαχπίνη -καθότι πολυγαμικού- συνθέτη, Φ. Μέντελσον, κατά τους γάμους της Πριγκίπισσας της Μ. Βρετανίας, Βικτωρίας μετά του διαδόχου του Πρωσικού θρόνου, Φρειδερίκου.
Η ισχύς -της εφευρετικότητας- εν τη ενώσει! Το δίδυμο Τ. Eντισον και Αλ. Γκ. Μπέλλ, ιδρύει την “Oriental Telephone Company” (ήτοι “Ανατολική Τηλεφωνική Εταιρεία”) -τα τηλεφωνικά καλώδια της οποίας, για την επόμενη τουλάχιστον δεκαετία, θα μετατρέψουν τις πολιτείες της Ανατολικής Ακτής, σε γιγάντιους τσιμεντοπλαστικούς αργαλειούς στην καλύτερη, σε υπερμακαρουνόπολεις, στην χειρότερη περίπτωση! 
Εκ νέου επιβεβαίωση της λαϊκής ρήσης “όλα έχουν την τιμή τους σε τούτο τον χονδρέμπορο ντουνιά!”: Οι Δυτικές Ινδίες -Δανικής κι ουχί δανεικής επικαρπίας- πωλούνται κοψοχρονιά στις ΗΠΑ για το ευτελές ποσό των 17 εκατομμυρίων δολαρίων.
Ιδρύεται ο προγονικός θεσμός του Ο.Η.Ε. (Οργανισμός Ηνωμένων Εχθρών): η ολιγόχρονη, όπως αποδείχτηκε στην πορεία των ακόλουθων δεκαετιών, “Κοινωνία των Εθνών” (ή αν προτιμάτε: “Κοινωνία των Εχθρών”).
Απίστευτο κι όμως ...σουρεαλιστικό! Η “Εθνική Ένωση Ραδιοφωνικών Παραγωγών” των ΗΠΑ -μετά το σκάνδαλο Payola (Pay: πληρώνω, ola: όλα!)- απειλεί με εξαψήφιο πρόστιμο όποιον ντίσκ τζόκευ, αποδεχθεί στο εξής “φακελάκι”, προκειμένου να παίξει στον αέρα συγκεκριμένες μουσικές επιλογές!
“Τι είν’ η πατρίδα μας; Η γλυκιά μας η πατρίς; Είναι οι κάμποι, τα βουνά -μην είν’ τα κύματα κι οι γυμνές βραχονησίδες;” (Δημώδες)
