ΤΑ ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΑΚΙΑ απέπλευσαν...

Κυρίες και κύριοι και μικρά παιδιά,

κυκλοφόρησε

το μαθητικό έντυπο

της ΣΤ1

από το ΔΣ Κοσκινού:

“ΤΑ ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΑΚΙΑ”

(24 σελίδες, έγχρωμο)

Αγαπητοί μικροί και μεγάλοι μας αναγνώστες,

δεν είναι σπάνιες οι φορές που όλοι μας, λίγο πολύ, στο αγνάντεμα του έναστρου ουρανού ή στην διερεύνηση του φασαριόζικου, πλην πανέμορφου μας πλανήτη, έχουμε νιώσει, πως όλα τα πράγματα -από τα μικρότερα έως τα μεγαλύτερα- είναι μέρη ενός πελώριου στολιδιού. Ενός κοσμήματος. Πρόκειται για μία αίσθηση πολύ κοντινή με εκείνη των Αρχαίων Ελλήνων που τους έδωσε την κατάλληλη λέξη για αυτό το μεγάλο, που μας περιβάλλει και που ταυτόχρονα μας περιέχει: τη λέξη ῾κόσμος῾!

Για κάποιους ανθρώπους ο κόσμος είναι πυγμαχικός αγώνας, στον οποίο όποιος σταθεί όρθιος, στο τέλος θα στεφθεί νικητής. Για άλλους, πιο τηλεορασόφιλους, ο κόσμος μοιάζει με τηλεοπτικό κανάλι, όπου καλείσαι να τα δεις όλα μέσα από το γυαλί: παθητικά κι ολίγον ...καταναλωτικά!

Για μας όμως, ο κόσμος μοιάζει με πέλαγο! Με πέλαγο που αξίζει να ταξιδέψεις και συνάμα να ερευνήσεις. Έως εκείνο το σημείο που θα σε βοηθήσουν οι απορίες και η δίψα σου για το παρακάτω -ο ορίζοντας σου.

Δεν απομένει λοιπόν, φίλοι μας, να σας καλωσορίσουμε στο ταξίδι μας!

Στον ταξιδιωτικό μας σάκο θα βρείτε:

Ζωγραφιές “όλων των τρόπων”,

Πρωτότυπα κολάζ,

Λίμερικ, Ποιήματα,

Υπερρεαλιστικές ειδήσεις,

Φωτο-ρεπορτάζ από την Αυστρία,

Ξεχωριστές βιβλιοπροτάσεις,

Ανέκδοτα πρώτης κοπής & προκοπής

Συνεντεύξεις με:

την Άλκη Ζέη, τον Τάσο Αποστολίδη & την Βούλα Μάστορη!

Και πολλά-πολλά ακόμη!

Ζητείστε “ΤΑ ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΑΚΙΑ”

από το ΔΣ Κοσκινού

& από τα καλύτερα βιβλιοπωλεία της Ρόδου!

"Η δυστυχία του να είσαι μαθητής"

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Ο σύλλογος Διδασκόντων
& ο σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του ΔΣ Κοσκινού

σας προσκαλεί στην προβολή του ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ

“Η δυστυχία του να είσαι μαθητής”
(Της δημοσιογραφικής ομάδας
ΕΡΕΥΝΑ του Π. Τσίμα, Διάρκεια: 58’)


Παρασκευή 27/3, ώρα 19.30,
Στην Αίθουσα Εκδηλώσεων ΔΣ Κοσκινού


Με την ολοκλήρωση της προβολής θα επακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση πάνω σε θέματα ευρύτερου προβληματισμού για τα ευρωπαϊκά συστήματα εκπαίδευσης.

Φωτογραφίες από το ντοκιμαντέρ της εκπομπής ΕΡΕΥΝΑ

του Π. Τσίμα

με τίτλο “Η δυστυχία του να είσαι μαθητής”:

O Γιαν είναι Φιλανδός. Μαθητής της δευτέρας λυκείου,
σε ένα δημόσιο λύκειο (ιδιωτικά δεν υπάρχουν στην χώρα του)
στο Ελσίνκι. Η Βανέσα είναι Ελληνίδα.
Μαθήτρια της τρίτης Λυκείου, στο δημόσιο του Χολαργού.

ΝΗΣΙΔΕΣ

Νέο Περιοδικό Τέχνης & Λόγου

Το εξώφυλλο του Α' τεύχους

"Επειδή οι πολιτισμοί έχουν όρια, έρχεται μια στιγμή στη ζωή τους όπου το κέντρο αποδυναμώνεται. Και τότε η συνοχή τους δεν τη διασφαλίζουν οι μύθοι, άλλα η γλώσσα. (...) Τις εποχές αυτές, αναλαμβάνουν να στηρίξουν το κέντρο οι άνθρωποι από τις επαρχίες, από την περιφέρεια. Σε αντίθεση με την παραδιδόμενη πίστη, η περιφέρεια δεν βρίσκεται εκεί που τελειώνει ο κόσμος -αλλά εκεί ακριβώς όπου αρχίζει να εκδηλώνεται."

Ιωσήφ Μπρόντσκι

Οι λέξεις –κοινόχρηστη ύλη των ανθρώπων. Ευτυχώς! Σ’ έναν κόσμο που κοστολογεί ακόμη και τα πλέον ζωτικά σε όλα σχεδόν τα μικρά ή μεγάλα υποσυστήματά του, οι λέξεις, διατηρούν το πάντοτε θαυμάσιο δικαίωμα στην εξαίρεση.

Όπου ευθύς, να σου την, ανυπάκουη απέναντι σε όλα αυτά τα ‘περίπου αυτονόητα’, η τέχνη του λόγου: δοκίμιο, πεζογραφία, ποίηση, κριτική –μια επαρκέστατη μαρτυρία της ελευθερίας μας να συνομιλούμε, εντός μας και γύρω μας, αδασμολόγητα, μέχρι το όριο που χαράζει κάθε φορά το απάνεμο της φαντασίας και της προσωπικής μας ευαισθησίας. Σίγουρα πέραν του ορίζοντα, όπου επιτρέπει να αρθούμε ενδεχομένως, και η δεδομένη ‘γεωγραφία’ μας. Από εδώ. Από την αειθαλή κεντρική άκρη του Αιγαίου –τα Δωδεκάνησα!

Στην πλάτη λοιπόν, κάθε ευκλείδειας θεώρησης της γλώσσας, στην απέναντι όχθη κάθε ασύδοτης ισχύος της αγοράς και της συναφούς διαβρωτικής της νοοτροπίας που διαχέεται σε ποικίλους αγωγούς –ακόμη και της εκπαίδευσης–, αναδύονται οι Νησίδες, για να μιλήσουν το αλφάβητο που θα τους προσφερθεί.

Από εκείνους τους εραστές της γραφής που ενηλικιώνονται με το στάλαγμα της προσωπικής τους μυθολογίας, από εκείνους τους στοχαστές που ειρηνεύουν μόνον μετά την αναγνώριση του νέου κάθε φορά αινίγματος.

Εξ ου και ο πληθυντικός αριθμός: Νησίδες –η ποικίλη εκδοχή της δημιουργικής απορίας και η αναλόγως πολλαπλή καλλιτεχνική έκφραση της απόκρισης. Μίας απόκρισης που είναι αδύνατον –αν όχι ολωσδιόλου μάταιο– να γνωρίζουμε ως που θα φτάσει!

ΝΗΣΙΔΕΣ:

Περιοδικό Λόγου και Τέχνης

Το 1ο Τεύχος κυκλοφορεί εντός του μήνα Μαρτίου

Συνδρομές και συνεργασίες:
Βενετοκλέων 93, Ρόδος, ΤΚ. 85100

Email:

nisides@gmail.com

“Διαφημίσεις από την ανάποδη” στα φετινά ECOKIDS

Η αφίσα της φετινής διοργάνωσης

φιλοτεχνημένη από την σκηνοθέτιδα κα Λουκία Ρικάκη

Η παρακολούθηση του φεστιβάλ των ECOKIDS έχει πια γίνει για το τμήμα και για το σχολείο μας γενικότερα, μία θαυμάσια …συνήθεια. Κι απ΄ ότι αποδείχτηκε πέρσι: πολύ δημιουργική –πολύ γόνιμη.

Έχοντας εντάξει τη συμμετοχή μας για το έτος 2008, σ’ ένα σχέδιο εργασίας με τίτλο το ερώτημα “ΜΜΕ: Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης;”, επιστρέψαμε στην τάξη μας με έντονη την επιθυμία να δοκιμάσουμε τους εαυτούς μας πίσω από τις κάμερες: στον ρόλο του δημιουργού κι όχι πια του θεατή.

ECOKIDS, Απρίλιος 2008

Εστιάσαμε το ενδιαφέρον μας στον τομέα της διαφήμισης για δύο λόγους: 1) Η διαφήμιση αποτελεί τον βασικό χρηματοδότη των ΜΜΕ κι επιπλέον, επηρεάζει όσο τίποτα άλλο στην εποχή μας το γούστο και τις καταναλωτικές συνήθειες των πολλών. Και 2) Ως “κιν/φικο” είδος, λόγω της συντομίας και του παιχνιδιάρικου του συνήθως ύφους, μας ήταν πολύ δελεαστικό.

Αποτέλεσμα; Τα τρία συγκεκριμένα φιλμάκια. Φτιαγμένα με πλείστες τεχνικές αδυναμίες, πλην όμως με το κέφι, τη σπιρτάδα και το χιούμορ που χρειάζεται ο καθένας μας, όταν έχει να τα … “βάλει” με το λουσάτο και συμφεροντολόγο ψέμα της διαφήμισης.

“Διαφημίσεις από την ανάποδη”

1. “Το αφροντούζ”:
Η Φωτεινή, μία χαρωπή καταναλώτρια, “πείθεται” από σχετικό διαφημιστικό σπότ να χρησιμοποιήσει ένα …ριψοκίνδυνο, καθότι αμφιβόλου ποιότητας αφροντούζ. Ποιό άραγε θα είναι το αποτέλεσμα της χρήσης του;

2. “Μαύρο δοντάκι – άσπρο δοντάκι”:
Ο Χρήστος δεν μπορεί να κλείσει μάτι από τον πονόδοντο. Η επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι άμεσα επιβεβλημένη. Θα τον απαλλάξει άραγε η θεραπεία που θα του προτείνει ο γνωστός και διαπρεπής ιατρός, Δρ Σωτήρης Ροδίτης, από το μαυρισμένο και πονεμένο του δοντάκι;

3. “Μία φρουτόκρεμα μπελάς”:

Η Ματίνα είναι μία ακόμη φορτωμένη γυναίκα της εποχής μας: μητέρα, χωρισμένη σύζυγος, εργαζόμενη κι επιπλέον, κουβαλήτρα των αγαθών που χρειάζεται το σπίτι. Για να βρει χρόνο για τα ψώνια της, καλεί τον Μιχάλη να της “φυλάξει” τα δύο της παιδιά. Για την Νίκη, την μικρή της κόρη, σκοπεύει να προμηθευτεί μία φρουτόκρεμα …“μαμ και νάνι”. Ή μήπως “μάμ και …κάτι άλλο”;

Η Επιτροπή του ECOKIDS 2009

τελικώς επέλεξε να αντιπροσωπεύσει την παρούσα τριπλέτα τo πρώτο έργο μας

με τίτλο "ΤΟ ΑΦΡΟΝΤΟΥΖ"

Πρόκειται για την πρώτη συμμετοχή μαθητών Δημοτικού Σχολείου στο καταξιωμένο

κι αγαπητό σε πολλά παιδιά φεστιβάλ του ECΟKIDS.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το φετινό πλούσιο πρόγραμμα του φεστιβάλ, πληκτρολογήστε:

http://rodosecofilms.blogspot.com/

http://www.ecofilms.gr/

http://ecokidsrodos.blogspot.com/

Η φινλανδική εκπαιδευτική πρόκληση

«μετακένωσις»
Αδαμάντιος Κοραής

Μία όαση γόνιμου κοινωνικού προβληματισμού η τηλεοπτική εκπομπή “Έρευνα” του δημοσιογράφου κ. Π. Τσίμα: παρουσίασε κατά το τελευταίο της επεισόδιο (Μέγκα, Τρίτη 20/1) την αχανή απόσταση που χωρίζει τη σχολική ζωή μίας τελειόφοιτης του ελληνικού Λυκείου κι ενός 16χρονου μαθητή του Β΄βάθμιου Εκπαιδευτικού συστήματος της Φινλανδίας.

Ήδη υπαινιχτήκαμε την βασική αιτία της ευστοχίας αυτής της αντιπαραβολής. Δεν περιορίστηκε σε μία εξ αποστάσεως ‘φορμαλιστική’ ακτινογράφηση των δύο εκπαιδευτικών συστημάτων, αλλά διείσδυσε στα βαθύτερα (ποιοτικά) χαρακτηριστικά του πώς βιώνει τα προ του Πανεπιστημίου σχολικά έτη μία/ένας έφηβος.

Και ιδού το αποτέλεσμα –διόλου “σκηνοθετημένο”, πειστικότατο για όσους έχουν άμεση ή έστω έμμεση εξοικείωση με τα της ελληνικής -τουλάχιστον- Β’βάθμιας εκπαίδευσης: μία φιλότιμη, εργατική, πλην κατάκοπη κι επιπλέον, δυστυχισμένη κοπέλα –η ελληνική περίπτωση–, έναν χαρούμενο και ικανοποιημένο με την προσφερθείσα εκπαίδευσή του (και τις προοπτικές που αυτή του διανοίγει) νεαρό –η φινλανδική.

Πολλοί είναι οι τρόποι, για να εξάγει τα συμπεράσματά του κανείς μελετώντας μία την πρώτη, μία τη δεύτερη περίπτωση.

1ος) Ο τρόπος της στρουθοκαμήλου –ο πιο συνήθης στα δικά μας εκπαιδευτικά πράγματα: “ουδένα πρόβλημα, η είσοδος στο Παν/μιο απαιτεί βαρύτατο τίμημα, όλα τα άλλα –υποχρηματοδότηση, παπαγαλία στο ένα και μοναδικό σύγγραμμα– είναι …ελάσσονος σημασίας”. 2ος) Ο τρόπος του πιθήκου: “εμπρός ας ξεσηκώσουμε σύγκορμο το ‘φωτισμένο’ ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό παράδειγμα, ξηλώνοντας μονομιάς το υπάρχον ελληνικό!”. 3ος) Ο τρόπος της ‘ημετέρας παιδείας’: ο τρόπος της κριτικής πρόσληψης, της δημιουργικής αφομοίωσης όσων δεδομένων προκριθούν ως γόνιμα, στην υπηρεσία δηλαδή, της σύγχρονής στοχοθεσίας του ελληνικού σχολείου –του σχολείου τούτου του αιώνα, όχι των προηγουμένων.

Τον τρίτο τρόπο φαίνεται, πως υιοθετεί μεταξύ άλλων προβεβλημένων προσωπικοτήτων της εκπαιδευτικής/ακαδημαϊκής κοινότητας και ο γνωστός καθηγητής Γλωσσολογίας κ. Γ. Μπαμπινιώτης. Σε πολύ πρόσφατο άρθρο του στο περιοδικό Ρόπτρο (Δεκεμβριανή έκδοση των μετεκπαιδευόμενων δασκάλων στο Διδασκαλείο “Δημ. Γληνός” της Θεσσαλονίκης) με τίτλο “Το φινλανδικό πρότυπο”, προβαίνει σε μία συνοπτική, πλην καίρια συγκριτική προσέγγιση μεταξύ των δύο εκπαιδευτικών συστημάτων (φινλανδικό, ελληνικό). Σημεία αιχμής αυτής της παράλληλης εξέτασης τα ακόλουθα 7 –σχεδόν αντιγράφω:

1. Διάρκεια υποχρεωτικής εκπαίδευσης: Εννιά χρόνια στη Φινλανδία (δημοτικό και γυμνάσιο) – Έξι χρόνια στην Ελλάδα (στα χαρτιά)
2. Δαπάνες για την Εκπαίδευση: Στη Φινλανδία 5,2% (ή, κατ' άλλη πηγή, 5,7%) τού Α.Ε.Π., έναντι 3,2% στην Ελλάδα.
3. Ευθύνη λειτουργίας των Σχολείων: Τα σχολεία λειτουργούν στη Φινλανδία με ευθύνη τής Τοπικής Αυτοδιοίκησης υπό την Εποπτεία τού Υπουργείου Παιδείας, (δηλαδή πλήρης αποκέντρωση με λαμπρά κίνητρα άμιλλας, ουσιαστικής προσφοράς και ανάπτυξης τής Τοπικής Αυτοδιοίκησης). Στην Ελλάδα, πλήρης συγκεντρωτισμός: Κράτος – Υπουργείο Παιδείας. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει κυρίως τη συντήρηση των κτηρίων, την εξεύρεση χώρων κ.τ.ό., δηλαδή την αγγαρεία…–που και αυτή, στην καλύτερη περίπτωση, φέρνει εις πέρας με το “κέφι” νεοσσού φαντάρου…
4. Απόδοση μαθητών: Ελέγχεται συστηματικά και εξασφαλίζονται πραγματικά ίσες ευκαιρίες στη Φινλανδία, με άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών των μαθητών, όπου εμφανίζονται, για να μπορούν να συμβαδίζουν με τα άλλα. Στην Ελλάδα η παρακολούθηση είναι ελλιπής και η ενισχυτική διδασκαλία μέχρι στιγμής αναποτελεσματική.
5. Εκπαίδευση εκπαιδευτικών: Συνεχής επιμόρφωση και δυνατότητες μετεκπαίδευσης στη Φινλανδία. Μεγάλο πρόβλημα στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα, περιορισμένες οι δυνατότητες μεταπτυχιακών σπουδών.
6. Σχολικές Βιβλιοθήκες: Ευρεία, συστηματική, σχολικά εντεταγμένη χρήση σχολικών βιβλιοθηκών στη Φινλανδία (κάθε Σχολείο έχει πρόσβαση σε παρακείμενη, καλά εξοπλισμένη σχολική βιβλιοθήκη, σε συνδυασμό με δυνατότητες αξιοποίησης τής σύγχρονης εκπαιδευτικής τεχνολογίας). Σοβαρή έλλειψη σχολικών βιβλιοθηκών στην Ελλάδα.
7. Εισαγωγικές εξετάσεις στα Α.Ε.Ι.: Εκτός τού Σχολείου, εθνικές εξετάσεις σε βασικά μαθήματα σε συνεργασία με Πανεπιστήμια στη Φινλανδία. Εντός τού Σχολείου και ερήμην των Πανεπιστημίων στην Ελλάδα.

Το τελικό συμπέρασμα του κ. Μπαμπινιώτη βρίσκεται σε απροσυννενόητη συμφωνία με εκείνο της δημοσιογραφικής έρευνας της ομάδας του κ. Τσίμα: το φινλανδικό σύστημα αριστεύει στους διεθνείς σχετικούς διαγωνισμούς (κι όχι μόνον στην ετήσια αξιολόγηση του ΟΟΣΑ[1], όπου και στην τελευταία της καταγραφή το ελληνικό έχει εκτοπιστεί στην 28η θέση[2]!) όχι εξ αιτίας κάποιου θαύματος. Τα πρωτεία του οφείλονται στις αρχές και στις μεθόδους πάνω και με τις οποίες αυτό έχει οικοδομηθεί -αρχές και μεθόδοι, οι οποίοι αφορμόνται από τις διαπιστώσεις και στοχεύσεις του κοινού νου: της γνώσης ως χαρούμενης δραστηριότητας και των σχολικών αντικειμένων και δράσεων ως ευτυχισμένης συνισταμένης της παιδικής/εφηβικής ηλικίας.

Όσο όμως, περί τα ελληνικά, είναι εύκολο να το λες, άλλο τόσο δύσκολο είναι να το εφαρμόσεις. Διότι στην Ελλάδα, ενώ απουσιάζει η ευρεία κοινωνική συναίνεση σε θέματα εκπαιδευτικού σχεδιασμού και οι υποδομές (σε όλα τα επίπεδα), πλεονάζει ο κομματισμός (φοιτητών, εκπαιδευτικών-συνδικαλιστών, πολιτικών), τα φροντιστήρια, οι καταλήψεις δημοσίων κτηρίων (των σχολείων συμπεριλαμβανομένων), οι φωνασκίες των δημοσιολογούντων και τέλος, οι προσκλήσεις του υπερσυγκεντρωτικού Υπουργείου Παιδείας για …“διάλογο από μηδενική βάση” με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς!

Κατά την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου (28/1) ο νέος υπουργός Παιδείας κ. Αρ. Σπυλιωτόπουλος ανάθεσε τον ρόλο του Προέδρου του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στον κ. Μπαμπινιώτη. Το πώς ο πανέμπειρος και στα διοικητικά (μεταξύ άλλων: πρώην Πρύτανης του Εθνικού & Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών, Πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας) πανεπιστημιακός δάσκαλος θα διαχειριστεί τα πορίσματα της δικής του συγκριτικής μεταξύ ελληνικού και φινλανδικού εκπαιδευτικού συστήματος, θα φωτίσει εκ νέου το πόσο απέχει ο δημόσιος μας λόγος (σε επίπεδο προθέσεων και υποδείξεων) με την δημόσια πολιτική-εκπαιδευτική μας πρακτική.

Και κάτι ακόμη: προς τα πού ως Πολιτεία στήνουμε αυτί –προς τη μεριά του κοινού νου ή προς εκείνη των νοτιοβαλκάνιων εθισμών μας;

Σημειώσεις:
[1] Διευρύνεται ολοένα ο διάλογος κι ο κριτικός έλεγχος επί των αξιολογήσεων που διενεργεί ο ΟΟΣΑ. Τις μεγαλύτερες επικρίσεις έχουν μέχρι στιγμής αποσπάσει τα προγράμματα PISA (Programm for International Student Assessment: Πρόγραμμα για τη Διεθνή Εκτίμηση Σπουδών) που διενεργεί ο ΟΟΣΑ ανά 3ετία. Βλ. ενδ. http://www.mathimatiki-foni.otenetdomains.gr/pisa/eisagogiko_b.htm .
[2] Βλ. την αγγλική έκδοση των σχετικών αναλυτικών πορισμάτων στην ηλεκτρονική διεύθυνση, http://www.oecd.org/dataoecd/4/55/39313286.pdf .

1η δημοσίευση: Εφημερίδα ΡΟΔΙΑΚΗ, 8-2-2009

Βλ. ακόμη και στο EDUGATE.GR: http://www.edugate.gr/ek-ep/06-03-09-04

ΤΑ ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΑΚΙΑ

Με την είσοδο της ερχόμενης Άνοιξης το φετινό μας τμήμα

(ΣΤ1, ΔΣ ΚΟΣΚΙΝΟΥ)

θα θέσει σε κυκλοφορία ένα έντυπο

που με την γεμάτη ξεχωριστούς χυμούς ύλη του,

θα ανοιξει εκ νέου με τη μορφή κειμένων, εικαστικών κι άλλων

καλλιτεχνικών κι ερευνητικών δραστηριοτήτων

τα όρια της σχολικής μας ελευθερίας

στο πρωτότυπο και στο δημιουργικό.

Το όνομα του, εύγλωττο των προθέσεων και των δράσεων μας:

"ΤΑ ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΑΚΙΑ".

Προς το παρόν θα σας εμπιστευτούμε την πίσω "είσοδο"

στα της διαδρομής μας.

Το οπισθόφυλλο του -φιλοτεχνημένο από την μαθήτρια

Ματίνα Πρεσβύρη,

ενώ χάριν "ορεκτικού" προδημοσιεύουμε εδώ

ένα σημαντικό απόσπασμα

από τη συνέντευξη που μας παραχώρησε

η εκλεκτή συγγραφέας της παιδικής λογοτεχνίας,

Βούλα Μάστορη.

-Όταν γράφετε πηγαίνετε σ’ έναν κόσμο μαγικό;

-Έτσι ακριβώς. Και όχι μόνον. Αλλά τον ζω κιόλας. Και έτσι γίνομαι τα πρόσωπα των ιστοριών μου. Στις “Αγάπες με ουρά” έγινα και η γάτα ακόμα!

-Πώς νιώθετε όταν γράφετε;

-Πάρα πολύ ωραία. Πάρα πολύ ωραία.

-Πόσες φορές σας έχει τύχει να διορθώσετε ένα κείμενο σας πριν το παραδώσετε στον εκδότη;

-Άπειρες φορές. Πάρα πολλές φορές.

-Θυμόσαστε ποιο βιβλίο σας σάς «ταλαιπώρησε» περισσότερο;

-Όλα μου τα βιβλία με “ταλαιπωρούν”. Η διαδικασία της γραφής από μόνη της είναι επώδυνη, διότι δεν περιγράφεται…αλλά ας σημειωθεί, πως είναι “επώδυνη”, γιατί το γλεντάω. Αφού γράψω κάτι μία φορά το ξαναπερνάω πολλές φορές -το λέω, διότι τα παιδιά νομίζουν ότι σε μια δυο μέρες έχεις έτοιμο βιβλίο. Στην πραγματικότητα η συγγραφή έχει μεγάλη διάρκεια: μιλάμε για μήνες και όταν γράφεται μια ιστορία μετά ξαναδιαβάζεται και ξαναδιαβάζεται και ξαναδιαβάζεται και διορθώνεται, -“χτενίζεται” που λέμε.

-Έχετε κάποιον αναγνώστη για να τεστάρετε αν αυτό που γράψατε είναι καλό;

-Όχι. Όχι. Αυτό το έκανα, όταν ήμουνα στην αρχή: είχα το γιό μου. Εκεί έμαθα να γράφω. Δηλαδή όταν βαριόταν, έκοβα - όταν χασμουριόταν, έκοβα.

-Έχετε ένα συγκεκριμένο τρόπο που ακολουθείτε όταν γράφετε; Δηλαδή σηκωνόσαστε το πρωί και λέτε «θα κάτσω να γράψω»;

-Όχι

-...Ή πρέπει να έχετε έμπνευση για να καθίσετε; Όπως ένας καλλιτέχνης…

-Από τη στιγμή που ξεκινάει ένα βιβλίο, το κοιτάζω κάθε μέρα. Τρόπος του λέγειν κάθε μέρα. Να εγώ είμαι εδώ στην Ρόδο τώρα, αλλά όταν είμαι σπίτι, κάθε μέρα ασχολούμαι με το γράψιμο.

-Θεωρείται ότι πρέπει να υπάρχει….

-Δεν υπάρχει “πρέπει”. Αυτή είναι εσωτερική ανάγκη. Δηλαδή το ίδιο το γραπτό σου, σού το ζητάει, διότι επικοινωνείς με τους ήρωες της ιστορίας και πρέπει να έχεις επαφή.

-Τι πιστεύετε για τα βιβλία σας; Πως τα αξιολογείτε;

-Δεν είμαι εγώ αυτή που θα αξιολογήσει τα βιβλία μου. Το μόνο που μπορώ να πω είναι, ότι δεν αφήνω να εκδοθεί βιβλίο, εάν εγώ δεν το θεωρώ άξιο να εκδοθεί, προσωπικά. Δηλαδή είμαι πάρα πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου.

-Πόσα παιδιά έχετε; Έχουν συμμετάσχει στα βιβλία σας τα παιδιά σας;

-Όταν λες “συμμετάσχει” τι εννοείς;

-Να έχουν πάρει μέρος μέσω κάποιου φανταστικού προσώπου.

-Να έχουν παίξει δηλαδή, σε κάποιο βιβλίο μου;

- Ναι.

-Λοιπόν, έχω τρία παιδιά. Τα δύο τα γέννησα, το ένα το βρήκα έτοιμο από άλλο γάμο, από τον πρώτο γάμο του άντρα μου. Έχουν παίξει και τα τρία, σε βιβλία μου. Και ο πρώτος από τον άντρα μου και τα άλλα δύο.

-Πρωταγωνιστείτε εσείς και τα παιδιά σας μαζί σε κάποιο βιβλίο.

-Ναι, ναι.

-Μαζί;

-Μαζί είναι στο “Αγάπες με ουρά”. Λείπει μόνο ο μεγάλος μου γιός.

Πάντως δε διστάζετε….ας μου επιτραπεί το σχόλιο και κλείνει η παρένθεση -σας αρέσει εξάλλου να ανοίγετε παρενθέσεις στα βιβλία σας- ...δεν διστάζετε να χρησιμοποιήσετε σε ιστορίες σας και το όνομα σας, Βούλα...

-Όχι

-Θα μπορούσατε, ενδεχομένως, το έχουμε δει σε άλλες περιπτώσεις, να το καμουφλάρετε με ένα άλλο όνομα.

-Το ‘χω κάνει κι αυτό!

-Και αυτό; Όποτε απομένει να το ανακαλύψουμε εμείς... Θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε αν τα παιδιά σας διαβάζουν τα βιβλία σας και τι γνώμη έχουν γι’ αυτά;

-Τα διαβάζουνε και καμαρώνουν.

-Όπως όλα τα παιδιά για τις μαμάδες τους...

-Και βλακείες να έγραφα πάλι θα καμαρώνανε!

Επιμέλεια κειμένων-φωτογραφικού υλικού:

ΤΑ ΚΟΣΜΟΝΑΥΤΑΚΙΑ

Εν καιρώ θα ακολουθήσουν κι άλλες σχετικές αναρτήσεις...

-μικροί και μεγάλοι μας φίλοι...

Σουρεαλιστικό Αλμανάκ, 25 Ιανουαρίου

Γράφει, αντιγράφει κι υπογράφει
ο δημοσιογραφικός πράκτωρ 000,
Πάνος Δρακουμέλ
του Πύργου της Βαβέλ




ΕΠΕΤΕΙΟΣ
Παγκόσμια Ημέρα Ειρηνικής Πυρηνικής Ενέργειας



Γεγονότα

Σαν σήμερα 25 Ιανουαρίου


…του 1822:

Καλυμμένοι με μαύρα κιλίμια και ντυμένοι με ακόμη πιο μαύρα φέσια πάνω από το καβουνομουτζουρωμένο τους πρόσωπο, οι Απεσταλμένοι της Υψηλής Πύλης κάνουν πάσα στον πάντα καταδεχούμενο Χάρο, τον Αλη-Πασά -τον μοναχοφαγά! Τόπος εκτέλεσης του εγκλήματος: το νησάκι της λίμνης των Ιωαννίνων. Ώρα: τα μαύρα μεσάνυχτα. Τα τελευταία λόγια των μαύρων τιμωρών προς τον αλί-αλί-και τρεις αλί Πασά: “Τους χαιρετισμούς μας στην κυρα-Φροσύνη!”.

…του 1833: Μετά από την ταχύτατη και ολοκληρωτική αναθεώρηση υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων και των κοινωνικών προνομίων για τους 16άρηδες που ζουν εντός του νεοσύστατου ελληνικού κράτους (: θα μπορούν πλέον να πιάνουν τα χέρι της καλής τους δημοσίως άνευ ποινικής κυρώσεως!), αφικνύεται στο Ναύπλιο, ο νέος, μα πολύ νέος, σχεδόν αμούστακος βασιλεύς Όθων. Μετά των πολλών νταντάδων και των Germanian Lager κηδεμόνων του!

…του 1858: Από τα σαλόνια στα ...κατώγια: Παγκόσμια πρώτη για το “Γαμήλιο Εμβατήριο” του τσαχπίνη -καθότι πολυγαμικού- συνθέτη, Φ. Μέντελσον, κατά τους γάμους της Πριγκίπισσας της Μ. Βρετανίας, Βικτωρίας μετά του διαδόχου του Πρωσικού θρόνου, Φρειδερίκου.
Γκράντ σουξέ! Έκτοτε η υψηλή τέχνη του Μέντελσον θα γνωρίσει πληθώρα επανεκτελέσεων: από συνοικιακούς ναούς μέχρι τις τσάτρα-πάτρα τελετουργίες τύπου “Λάς Βέγκας” -με αρχιερέα τον ίδιο τον Έλβις Πρίσλεϊ αυτοπροσώπως!

…του 1881: Η ισχύς -της εφευρετικότητας- εν τη ενώσει! Το δίδυμο Τ. Eντισον και Αλ. Γκ. Μπέλλ, ιδρύει την “Oriental Telephone Company” (ήτοι “Ανατολική Τηλεφωνική Εταιρεία”) -τα τηλεφωνικά καλώδια της οποίας, για την επόμενη τουλάχιστον δεκαετία, θα μετατρέψουν τις πολιτείες της Ανατολικής Ακτής, σε γιγάντιους τσιμεντοπλαστικούς αργαλειούς στην καλύτερη, σε υπερμακαρουνόπολεις, στην χειρότερη περίπτωση!

…του 1917: Εκ νέου επιβεβαίωση της λαϊκής ρήσης “όλα έχουν την τιμή τους σε τούτο τον χονδρέμπορο ντουνιά!”: Οι Δυτικές Ινδίες -Δανικής κι ουχί δανεικής επικαρπίας- πωλούνται κοψοχρονιά στις ΗΠΑ για το ευτελές ποσό των 17 εκατομμυρίων δολαρίων.
17 εκατ. $, μία - 17 εκατ. $, δύο - 17 εκατ. $, τρία ...επικυρώθηκε η λαμπρά αγοραπωλησία!

…του 1919: Ιδρύεται ο προγονικός θεσμός του Ο.Η.Ε. (Οργανισμός Ηνωμένων Εχθρών): η ολιγόχρονη, όπως αποδείχτηκε στην πορεία των ακόλουθων δεκαετιών, “Κοινωνία των Εθνών” (ή αν προτιμάτε: “Κοινωνία των Εχθρών”).
Ένα με το παιδί της -όπως οσονούπω θα φανεί- θα διακρίνει τα μέλη της σε ...ολιγότερο ή περισσότερο ίσα μεταξύ τους!

Κατά το πρότυπο της “Φάρμας των Ζώων” του Τζ. Όργουελ...

…του 1960: Απίστευτο κι όμως ...σουρεαλιστικό! Η “Εθνική Ένωση Ραδιοφωνικών Παραγωγών” των ΗΠΑ -μετά το σκάνδαλο Payola (Pay: πληρώνω, ola: όλα!)- απειλεί με εξαψήφιο πρόστιμο όποιον ντίσκ τζόκευ, αποδεχθεί στο εξής “φακελάκι”, προκειμένου να παίξει στον αέρα συγκεκριμένες μουσικές επιλογές!
Άλλες εποχές...!

…του 1996: “Τι είν’ η πατρίδα μας; Η γλυκιά μας η πατρίς; Είναι οι κάμποι, τα βουνά -μην είν’ τα κύματα κι οι γυμνές βραχονησίδες;” (Δημώδες)
Κλιμακώνεται η βαλτή κρίση στα Ίμια. Μετά το κλιμάκιο των Τούρκων Εθνικιστών Μουμουέδων, υπηρεσία αναλαμβάνει η σχετική ελληνική Αντιπροσωπεία (κυρ δήμαρχος, κυρ αστυνόμος, παπάς κτλ).
Η συνέχεια -εδώ κι αιώνες, η ίδια.
Μια του κλέφτη, δυο κλέφτη, τρεις και η κακή του μοίρα: οι πρώτοι νεκροί –για ένα πουκάμισο αδειανό (ή κατά Πάγκαλο “για ένα κομμάτι πανί”, βλ. σημαία) – για μια βραχονησίδα αδειανή!

Ο εμφύλιος κόσμος

Εικαστικό του βέλγου ζωγράφου και κομίστα, Ben Heine.

Μνήμη B. Russell

Όλος ο κόσμος μια πληγή

Που όλο της αιμορραγεί

Κι εκεί που πάει να στερέψει

Ανοίγει πάλι πριν να φέξει

Ήλιος που στην καρδιά θα γνέψει

Πως θα βγει πάλι να τη γιατρέψει;

Σύριγγες, γάζες, πλαστικοί

Μα το ποιον κακοφορμεί

Το Μανχάταν πλημμυρίζει

Στον Ευφράτη ξαναφρίζει

Δες στη Γάζα ανηφορίζει

Το μέσα μας πως το θερίζει…

Όλος κόσμος μια πληγή

Ζωσμένο στ’ άρματα κορμί

Που αν με το πρώτο εκραγεί

Θαρρεί πως πια θα ‘χει σωθεί.

Όλος κόσμος μια πληγή

Σπασμένη θρύψαλα φωνή

Κομμάτια οι λέξεις κι απ’ τη σιωπή

Τι ν’ αρθρώσεις, τι να πεις…

Όλος κόσμος μια σκηνή

Του παραλόγου μιμική

Οι ατάλαντοι υποκριτές

Θιασαρχαίοι θριαμβευτές

Και στις πρώτες τις σειρές

Οι πετρωμένοι θεατές.

Ζογκλέρ και μίμους της οκάς

Στο παρασκήνιο μετράς

Πλάι τους οι θηριοδάμαστες

Της Τι Βι οι αλχημιστές

Τι οι παλιάτσοι, τι οι ληστές

Υποβολείς γι’ αυτά που λες…

Όλος κόσμος μια σκηνή

Μόνον για να σε παρωδεί

Σιμά το βάθρο σου γυαλίζει

Πιο κει το λάκκο σου σκαλίζει.

Όλος κόσμος μια πληγή

Σπασμένη θρύψαλα φωνή

Κομμάτια οι λέξεις κι απ’ τη σιωπή

Τι ν’ αρθρώσεις, τι να πεις…

4-5/1/2004

Homeland (2005)

Choreography: Amy Marshall

"Είναι η πρώτη φορά που στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ προσκαλείται ένα τραγούδι. Διόλου τυχαία η επιλογή όσον αφορά το λεγόμενο "τάιμινγκ".

Κατ' αρχήν, η πληγή της Μέσης Ανατολής, ανεπουλωτη εδώ και δεκαετίες, κακοφόρμησε εκ νέου.

Έπειτα, σκέφτομαι, η αλλαγή του κοινού μας χρόνου, ας είναι αφορμή για ένα βαθύτερο ξανάνοιωμα. Από τη μέσα μας κλεψύθρα μέχρι τη γλώσσα που ομιλεί η τέχνη μας."

Όσο μας το επιτρέπει η σκιά που μας ρίχνει η διεθνής συγκυρία

ή οι τα μικρά ή μεγάλα αδιέξοδα του καθενός μας:

Καλή μας χρονιά!

Σουρεαλιστικό Αλμανάκ, 20 Δεκεμβρίου

Γράφει, αντιγράφει κι υπογράφει
ο δημοσιογραφικός πράκτωρ 000,
Πάνος Δρακουμέλ
του Πύργου της Βαβέλ


20 Δεκεμβρίου

ΕΠΕΤΕΙΟΣ
Παγκόσμια Ημέρα Γκουαντάναμο
& λοιπών δημοκρατικών δαιμονίων



Γεγονότα


Σαν σήμερα 20 Δεκεμβρίου

…του 1522:

Οι εναπομείναντες Ιωαννίτες Ιππότες πότες-πότες καταλήγουν σε …νηφάλια συνθηκολόγηση με τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, έπειτα από μακρύ πολιορκητικό …ραμαζάνι.
Ως αντίτιμο για την “πολιτισμένη” μεταβίβαση της εξουσίας στο σμαραγδένιο νησί, ο περιχαρής Σουλτάνος εγγυάται τη δωρεά δεκάδων πολύλιτρων βαρελιών με άλφα ποιότητας αλκοολούχων ροφημάτων, που οι διψασμένοι Ιππότες πότες-πότες θα μπορούν πια εν ειρήνη να καταναλώσουν στο νέο τους πλωτό στέκι -την νήσο Μάλτα!


…του 1922:

Η …υπαρκτοσοσιαλιστική ισχύς εν τη ενώσει: 14 Δημοκρατίες δημιουργούν την Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (Ε.Σ.Σ.Σ.Σ.Σ.Δ. –βρείτε το λάθος και κερδίστε ένα αντίτυπο της αλάνθαστης λενινιστικής περί Μαρξ Βίβλου!). Ας συμπληρωθεί, πως εν καιρώ οι αυτές Δημοκρατίες θα αναδειχτούν σε λιγότερο …δημοκρατικές και συνάμα σε περισσότερο …σοβιετικές παρουσίες εντός της νεογέννητης Σοσιαλιστικής League!
Λένιν (Με προπονητή τον αγέραστο Ν. Μακιαβέλι) - Μάρξ: σημειώσατε 1!


…του 1989:

Πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του πολυπλατινένιου άλμπουμ των VAN HALEN με τίτλο “1984”, οι ΗΠΑ ρητώς κι επισήμως δια της ροκ ‘ν ρολ-φιλης Γερουσίας ανακοινώνουν, πως αναλαμβάνουν την κινηματογράφηση του δημοφιλέστατου maxi single, “Panama”!
Τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν με την εισβολή των Αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων εντός των εθνικών συνόρων του Παναμά κι εφόσον επιτευχθεί η ανατροπή της …λαικοπόπ κυβέρνησης του Μανουέλ Νοριέγκα!

…του 1995:
“Το ΠΑΣΟΚ πολλοί εμίσησαν, τον Τσοβόλα ουδείς!”, αναγράφεται στο υψηλότερο πλακάτ που φέρει πλήθος απογοητευμένων πρασινοφρουρών κατά την ανακοίνωση της ίδρυσης του ΔΗΚΚΙ από τον τέως υπουργό Δώστα-Όλα-Δημήτριο Τσοβόλα…



…του 2001:

Πρόβα …περιβραχιονίου πένθους για τον Αχόρταγο και γι’ αυτό Αχώνευτο Καπιταλισμό: Ισχυρή οικονομική κρίση οδηγεί στο ξήλωμα του Φερνάντο ντε λα Ρουά Ματ φαμ-πιούμ Καπιτάλ, από τον προεδρικό θώκο της Αργεντινής.




Τέλος, … σαν σήμερα 20 Δεκεμβρίου
του 2007:

(Ι): “ Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός / σε καίει σε σκορπάει και σε παγώνει ” τραγουδούν άπαντες οι παριστάμενοι στο πάρτυ της Αυτού Μεγαλειότητας της Αγγλίας, Ελίζαμπεθ (νο 2!) για το τιτάνιο…κατόρθωμά της να ξεπεράσει σε εστεμμένη μακροζωία την προ-προ-προ-προ-γιαγιά της, Βικτώριας (Secret – …this is Top Secret)!
…“ Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός / σε καίει σε σκορπάει και σε παγώνει ”…

(ΙΙ): Απόπειρα αυτοκτονίας του πρώην γ.γ του Υπουργείου Π(;)ολιτισμού (επί υπουργίας του διαγραφέντος πλέον μαυροπρόβατου κ. Τατούλη), Χρ. Ζαχόπουλου.
Η βιομηχανία της ροζ αποβλάκωσης (βλ. πρωινή-μεσημεριανή και απογευματινή τηλεοπτική ζώνη) παίρνει στην κυριολεξία φωτιά!
Στα …καμένα, πρώτες πρώτες, η ενημέρωση και η δικαιοσύνη.
Ένα χρόνο μετά, ούτε γάτα (κομιστής, “μαύροι” ειδικοί λογαριασμοί κτλ), ούτε ζημιά (“εντός” της οποίας και το DVD που όλοι είδαν, αλλά κανένας δεν ...παρακολούθησε!)
[Φήμες δε, που κάνουν λόγο για πέρασμα του πρώην Γενικού, στο σχήμα των κληρικών (Βατοπεδίου –προφανώς στην Γραμματεία Ν.Δ. Βατοπεδίου) ως αδελφός Παρθένιος, κρίνονται ως πέρα για πέρα αναληθείς, βλ. και τη σχετική φωτογραφία]

1η Δημοσίευση, "να!", 15ο φύλλο