ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΧΟΥ ΙΖ ΧΟΥ

Στο μπρετονικό-μονοτονικό μικροσκόπιο του

Πάνου Δρακουμέλ,

οι ρηγάδες και η μοναδική σφυροδρέπανη ρήγισσα των 5 (απο)κομμάτων

του νεοσύστατου Κυνοβουλίου!

Κωνσταντίνος Καραμανλής (Κωστάκης)

Επάγγελμα: Ανιψιός Κόμμα: Νέα Δημοπειρατεία Περιφέρεια: Α’ ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης

Γεννήθηκε στην μετεμφυλιακή Αθήνα το 1956. Σπούδασε στη ΝΔ Αθηνών, ενώ ολοκλήρωσε τον μεταπτυχιακό του κύκλο στον Μπαϊρακτάρη Βοστόνης (κοινώς TUFTS των ΗΠΑ-ΠΙΚΠΑ). Μιλάει άπταιστα ελληνικά δίχως σημαινόμενα και γερμανικά –στο αντίστοιχο επίπεδο ‘Οττο Ρεχάγκελ’! Στις 21-3-2007 εξελέγη (από τους γαλάζιους παππούδες) πρόεδρος των γαλάζιων παιδιών και για πρώτη φορά πρωθυπουργός τους τον ψεύτη Απρίλη του 2004. Μοιράζεται τα αγαπημένα του αναγνώσματα Σεραφίνο, Ιζνογκόυντ κι ‘Ο Ηγεμών’ του Ν. Μακιαβέλι με τα δίδυμα του (και μελλοντικούς ηγεμόνες του γαλάζιου Κεντρώου Χώρου).

Παπανδρέου Γεώργιος ο 2^ος (Γεωργάκης)

Επάγγελμα: Υιός-εγγονός Κόμμα: Κάνε το ΠΑΣΟΚ σου παξιμάδι Περιφέρεια: Παναχαϊκή

Γεννήθηκε το 1952 στο Σερ-Πωλ-Μακάρτνευ της Μινεσότα. Σπούδασε εξωτερική real πολιτική στις ΗΠΑ (εξ ου και τα αυτόγραφα των Σπρίνστιγκ και Ρότζερ Ράμπιτ). Για τα Μεταπτυχιακά του στα του Σουηδικού Μοντέλου μεταπήδησε στη Στοκχόλμη της Σουηδικής Αραβίας. Εκλέχτηκε πρώτη φορά με τον μπαμπά το ’81, ενώ παρέλαβε το δακτυλίδι του Γκόλουμ από το ίδιο αυτοπροσώπως (Όσκαρ μη ψηφιακού γκόλουμ σ’ έναν εξαιρετικό κατά τα άλλα Κ. Σημίτη) παραμονές των εκλογών του 2004. Ένα εκατομμύριο σύντροφοί του -απ’ τη Συντροφιά του εν λόγω δακτυλιδιού- σε ρόλο μαζικού κομπαρσαριού, επικύρωσαν το τετελεσμένο. Ας μην τον αδικούμε: κι αν δεν τρέχει σαν την ...Β. Πατουλίδου, κι αν δε ρίχνει ακόντιο σαν τη...Σ. Σακοράφα, κι αν δεν ξεσκονίζει σαν την... Στυλιανοπούλου ή την Μαίρη Παναγιωταρά, αξίζει μίας καλύτερης μοίρας: από το να γίνει διαιτητικό γεύμα του Ευάγγελου-σούμο-Βενιζέλου.

Παπαρήγα Αλεξάνδρα

Επάγγελμα: Αλέκα (ποσό καταθέσεων: 160€) Κόμμα: ΤΟ ΚΟΜΜΑ

Περιφέρεια: Αντιρεβιζιονιστική-Λενινιστική

Γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (Συνοικία: Περισσός). Σπούδασε τα Άπαντα του Μαρξ και του Σπένσερ με αξιοθαύμαστη θρησκευτική ευλάβεια. Μιλάει μία γλώσσα αιωρούμενη μεταξύ 19^ου και 20^ου αιώνα. Ευρέως γνωστή έγινε απ’ το σύντομο πέρασμα της στον πλάνο χώρο της κινηματογραφικής τέχνης με το προοδευτικό φιλμ «Η Παπαρήγα η καλή!» (κορυφαία στιγμή του διεθνούς σοσιαλιστικού ρεαλισμού η τελευταία ...ομαδική-συντροφική σεκάνς!). Το 1991 εξελέγη γ.γ. της ΚΕ του ΠΠΕ για το ΣΣΨ του ΚΚΕ (δίχως μ.λ.). Έκτοτε ο χρόνος σταμάτησε. Έχει μία κόρη απόφοιτο ιδιωτικών σχολείων και σχολών.

Αλαβάνος Αλέξανδρος (Έλα Αλέκοοο!)

Επάγγελμα: Συνασπισμένος Κόμμα: ΣΥΡΙΖΑ τα κεφάλια

Περιφέρεια: Ηράκλειο Κρήτης (κι όχι Αττικής)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1950 μ. Χ. Σπούδασε επιστήμες της Αριστεράς και της Προόδου στο Κ.Σ. της ΚΝΕ και αργότερα στην Κ.Ε. του ΚΚΕ. Ευρωπαϊστής: Εξελέγη ευρωβουλευτής πολλάκις στο «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο». Αντικομφορμιστής: πληθωρικών περιουσιακών στοιχείων αρνείται τη χρήση γραβάτας -μεταξύ άλλων- ως σύμβολο φαλλικών υποδηλώσεων (βλ. στο λήμμα ‘φαλλοδείκτης’). Το Δεκέμβριο του 2004 αναλαμβάνει τα ηνία της κατά Τζ. Πανούση Eurovision της Αριστεράς. Κατά τι διπλασιάζει τα ποσοστά της στις πρόσφατες εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ακούει Manu Chao, Aphrodite’ s child και Ανδρέα Μικρούτσικο. Διαβάζει Habermas, Chomsky και Μικρό Ήρωα.

Καρατζαφέρης Γεώργιος (Χέρι-χέρι!)

Επάγγελμα: Κονφερασιέ Ελλας-Ελλήνων-Χριστιανών ΑΕ Κόμμα: ΛΑΟΣ και ΚΟΛΩΝΑΚΙ

Περιφέρεια: Α΄ Άνθιμου Θεσσαλονίκης

Αρκάς. Γεννήθηκε στην Ποταμιά το 1947. Διπλωματούχος του ΙΕΚ Αφοι Καρατζαφέρη. Έχει κάνει σπουδές (;) σε θέματα τηλεόρασης με τους εξ ΗΠΑ τηλε-ευαγγελιστές. Μιλάει Αγγλικά –επιπέδου Κλουζώ– και Αρχαία Ελληνικά –άνευ διδασκάλου και Συντακτικού με την υπόκρουση τριγμού πλήθος αρχαίων οστών. Απευθείας –κατά τα άλλα– απόγονος του Λεωνίδα και του Μ. Αλεξάνδρου. Σύγχρονος της Μ. Ρεπούση και της Χρ. Κουλούρη (κρυφός τους θαυμαστής). Στις 14-9-2000 -πάνω στο millennium δηλαδή- εκήρυξε τον Συναγερμό του Λαϊκού-Ορθόδοξου κι Ελληνοφρενούς ποιμνίου ποντάροντας γη και ύδωρ στην Χρηματιστηριακή Εταιρεία ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΕ. Τον Σεπτέμβριο του 2007 η άνοδος των μετοχών του εξασφάλισαν 10 βουλευτικές-εθνοκαταναλωτικές έδρες. Μετεφηβικό ίνδαλμα: Χρυσόδουλος. Έγγαμος. Με απόγονο – παιδί κι αυτό του Πλάτωνα και του Σωκράτη-εσύ-Σουπερστάρ!

1η δημοσίευση: "να!", φύλλο 2ο

Η 3η χρονιά του Πύργου της Βαβέλ

Ο Πύργος της Βαβέλ, 1595
Maerten I van Valckenborch
Staatliche Kunstsammlungen Dresden
Gemäldegalerie Alte Meister

Τριτώνει το...καλό! Ραδιοφωνικώς...κι ουχί ραδιο-φονικός...

Ανοίγει η αυλαία του Πύργου της Βαβέλ από την πολυφωνική συχνότητα του Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4 (http://www.lihnarifm.gr) .

Συντονιστείτε κάθε Σάββατο 16.00-18.00!

Εκπομπογραφία 3ου κύκλου εκπομπών

1. «Εξουσία -το όπιο του λαού»
Μέρος 1ο (13-10-2007)
2. «Εξουσία -το όπιο του λαού»
Μέρος 2ο (20-10-2007)
3. "LIFESTALIN"
(27-10-2007)
4. «Ανήκομεν στην...Φύσην!»
Μέρος 1ο (3-11-2007)
5. «Ανήκομεν στην...Φύσην!»
Μέρος 2ο (10-11-2007)
6. "Πολυτεχνείο: 34 χρόνια μετά..."
(17-11-2007)
7. "Troubadours"
(1-12-2007)
8. "Μοναξιά ή Μοναξιές;"
Μέρος 1ο (8-12-2007)
9. "Μοναξιά ή Μοναξιές;"
Μέρος 2ο (15-12-2007)
10. "Γιορτάζω, θα πει, είμαι πλήρης"
(22-12-2007)
11. "Μπαλαντέρ"
Μέρος 1ο (29-12-2007)
12. "Μπαλαντέρ"
Μέρος 2ο (5-1-2008)

Πίσω απ' το ραδιοφωνικό μπερντέ του ΠΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ

Κείμενα-επιλογή μουσικού υλικού-παρουσίαση: Πάνος Δρακόπουλος

Συνεργάτες: Νάντα Ραπουζέλ, Πάνος Δρακουμέλ, Πάνος ο Λοξίας ο Αινιγματίας

Ηχογλυπτική: Θοδωρής Πάνου

Ακούστε τον Πύργο της Βαβέλ
και μέσω του http://www.e-radio.gr

(Βλέπετε στην κατηγορία Greek Eclectics,
και κάνετε enter στο "listen")

Marcel Marceau - Mangel

(22 Μαρτίου, 1923 – 22 Σεπτεμβρίου, 2007)

Και η σιωπή είναι μια κάποια γλώσσα.
Σαν το σώμα.

Μάθε να την μιλάς!

Σουρεαλιστικό αλμανάκ

Γράφει, αντιγράφει κι υπογράφει ο υπερρεαλιστικός απόγονος του Αριστοφάνους

(Αριστοfun, για την νεότερη action-man γενιά)

Πάνος Δρακουμέλ

Σαν σήμερα 15 Σεπτεμβρίου

…του 1922:

Μετά τη συγκρότηση της Επαναστατικής επιτροπής
σε Χίο και Μυτιλήνη, ο στρατηγός Τεό (Θεόδωρος) Πάγκαλος ο Παππούς –του σημερινού εν ΠΑΣΟΚ τριαξονικού–, χωρίς καμία συνεννόηση με τους

ηγέτες της Επανάστασης οργανώνει «διευθυντήριο» (ήτοι «αρματολάδικο») και αρχίζει να διοικεί την προσφυγούπολη των Αθηνών, να διορίζει δημοκρατικότατα στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη (τους δικούς του ανθρώπους, κοινώς τα «δικά του παιδιά») και να πραγματοποιεί –παρεμπιπτόντως, στον ελεύθερό του χρόνο δηλαδή– κάτι ψιλοσυλληψούλες…

…του 1928:

Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ ανακαλύπτει την πενικιλίνη: 79 χρόνια έχουν παρέλθει από τότε, και το σχετικό αντιβιοτικό για τη δίποδη γαϊδουριά και έναντι των όρθιων μουλαριών και μουλάρων, αγνοείται…

…του 1935:

Ο …φίλος και δηλωμένος θαυμαστής του αρχαιοελληνικού ανθρωπισμού, Αδόλφος Χίτλερ υιοθετεί τη αρχαιοελληνική σβάστικα ως επίσημο σύμβολο της επίσης…ανθρωπιστικής Ναζιστικής Γερμανίας (: 3^ο και φαρμακερό Ράιχ!). Την ίδια ημέρα εκδίδει διάταγμα, με το οποίο υποβιβάζει τους απογόνους του Αβραάμ και του Ισαάκ, στο καθεστώς του …υπανθρώπου!

…του1949:

Αναγγέλλεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα» (χι, χι, χι…διέθεταν μαύρο χιούμορ, αν μη τι άλλο, οι κοντο-προγονοί μας!) η –τυπική– λήξη των εχθροπραξιών του Εμφυλίου Πολέμου. Ηττημένη, ολόκληρη η χώρα, η πολιτική της υγεία και η ιστορία της …για τρεις ακόμη ψυχροπολεμικές δεκαετίες. Έλληνες εναντίον Ελλήνων, σημειώσατε Ψ: όπου Ψ, ίσον οι Αδικοχαμένες Ψυχές…

…του 1965:

Ο ΠΑΟΚ δίνει τον πρώτο και ευρωπαϊκό αγώνα του. Νικάει 2-1 στην Τούμπα και φέρνει κολωτούμπα την Βίρνερ (με σήμα τα περουκίνια αλά Αμαντέους Μότσαρτ), στον πρώτο αγώνα των δύο ομάδων για το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων «Σκέφτομαι και γράφω, σκέφτομαι άρα υπάρχω, αγωνίζομαι άρα μια στις τόοοσες, θα νικάω» (μετέπειτα UEFA): Μια στις πολλές τόοοσες νίκες, όχι μόνο του ΠΑΟΚ, άλλα ομάδων των Ελληνικών Εμιράτων στις ευρωπαϊκές αρένες αρρένων συνολικά.

…του 1994:

Το ελληνικό Κυνοβούλειο παραπέμπει στο Ειδικό Δικαστήριο τον γουρλή Κωνσταντίνο Μητσοτάκη –τον αποκαλούμενο αλλιώς και «Δράκουλα των Καρπαθίων» (ουψ λαθάκι, «του Ψηλορείτη»!)– καθώς και τους Ιωάννη Παλαιοκρασά και Ανδρέα Ανδριανόπουλο για την υπόθεση της ΑΓΕΤ Ηρακλής Που(μ)αρό.

Η υπόθεση θα κλείσει ως πολιτικώς είθισται –εξ ολοκλήρου αναίμακτα: Ο μεν Κ. Μητσοτάκης θα υποχρεωθεί από το Δικαστήριο να ζητάει ανά έτος την αύξηση του συνταξιοδοτικού ορίου στα 195 χρόνια για γυναίκες και άντρες, ο δε Ι. Παλαιοκρασάς να καταγγείλει το κόμμα του άμα τη αναλήψη νέου κυβερνητικού έργου για τα προσεχή «ξινά κρασιά της μίζας και της λαμογιάς» (βλ. λήμμα «διαπλοκή»), ενώ τελευταίος ο Α. Ανδριανόπουλος, ‘καταδικάστηκε’ να βολοδέρνει από κόμμα σε κόμμα και από εταιρεία σε εταιρεία ψάχνοντας για το …ανθρωπινότερο πρόσωπο του θατσερικού νεοφιλελευθερισμού!

Σήμερα, τέλος, 15 Σεπτεμβρίου του 2007

…ανοίγει φύλλο το «Να!», προτείνοντας εναλλακτική διατροφική αγωγή στο κουτόχορτο της τρέχουσας κομματικής μαγειρικής.

Αίτημα της στήλης για τις φετινές

–τι άλλο– πρόωρες εκλογές:

Να επαναληφθεί η διαδικασία του 1961.

Ψήφος στην χλωρίδα του κράτους!

Ψήφος στους θάμνους και στα δέντρα!

Έπειτα από το καλοκαίρι των απροετοίμαστων και των πυρομανών,

ας μπει το φθινόπωρο της πνοής που ποτέ της δεν κοιμάται!

1η δημοσίευση: "Να!", 1ο τεύχος, Σεπτέμβριος 2007

Περικοπές ενός απόκρυφου πολιτικού ημερολογίου

Σύμφωνα με το παλαιό ρητό: Μία εικόνα ίσον χίλιες λέξεις.
Σύμφωνα με τα τρέχοντα του 21ου αιώνα: Μία εικονική ζωή ίσον σιωπή...τη σιωπή του κλαυσίγελου...τη σιωπή του πένθους!

Του ανωνύμου εμπρηστή

Ανοιχτή επιστολή μίας ακόμη "ανώνυμης" ομάδας πολιτών/επαγγελματιών που τις τελευταίες βουρνοκαμένες μέρες σημειώνει ...μεγάλη κυκλοφορία από email σε email. Παρότι πρωτογράφτηκε το 1992 (!), με πολύ λίγες προσαρμογές -κυρίως χρονικές- αποτελεί την διαχρονική χάρτα των πυρκαγιών κάθε Αυγούστου. Δυστυχώς...

(Έτσι φαίνεται κυλάει το πράγμα: η ανθρώπινη ανικανότητα "αθωώνεται" από την ...κακή τύχη!)

Γράφει ο «άγνωστος εμπρηστής»:

Κύριε διευθυντά,

Επειδή η πολιτική εξουσία για μία ακόμα φορά κατασυκοφάντησε το εθνικό έργο που επιτελούμε εμείς οι «άγνωστοι εμπρηστές» των δασών, αναγκάζομαι να βγω από την ανωνυμία για να εξηγήσω στο αναγνωστικό σας κοινό τον καθοριστικό ρόλο που παίζουμε στην ομαλή πορεία της πολιτικής ζωής και στην εύρυθμη λειτουργία της ελληνικής κοινωνίας.

Ταυτόχρονα θα ήθελα να απευθυνθώ σ’ όλους τους συνάδελφους εμπρηστές δασών, δασοκτημάτων, διαμπερών οικοπέδων, ελαιώνων-μαϊμούδων, αγροτοτεμαχίων και λοιπών δασικών εκτάσεων και να τους επισημάνω ότι ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε την ανέγερση του «μνημείου στον άγνωστο εμπρηστή».

Κύριε διευθυντά, όπως κάθε χρόνο έτσι και στις φετινές πυρκαγιές αποδείχτηκε η ανικανότητα των πολιτικών και του κράτους να οργανώσουν αποτελεσματικά την αντιπυρική προστασία της χώρας μας.

- Τα πυροσβεστικά αεροπλάνα δεν μπορούσαν να πετάξουν από βλάβες κι άλλες αιτίες. Κι όταν πετούσαν δεν έριχναν νερό, γιατί κινδύνευαν να καταστραφούν τ’ αυθαίρετα που ήταν χτισμένα στα φλεγόμενα δάση.
- Τα πυροσβεστικά οχήματα δεν μπορούσαν να πλησιάσουν τις εστίες της φωτιάς από έλλειψη δασικών δρόμων. Κι όταν πλησίαζαν δεν είχαν νερό, από έλλειψη υδατοδεξαμενών, ή είχαν τρύπιες μάνικες.

- Το Διυπουργικό Συντονιστικό Όργανο, δε μπορούσε να συντονιστεί με τους απειράριθμους υπηρεσιακούς παράγοντες, νομάρχες, γραμματείς και λοιπούς Φαρισαίους. Κι όταν συντονιζόταν, η πυρκαγιά είχε σβήσει από μόνη της.

Αν παραδεχόμαστε την ανικανότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας να διοικήσει και της δημόσιας διοίκησης να προσφέρει έργο, τότε θα γινόταν μπουρλότο ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα. Ποια είναι η λύση στο πρόβλημα; Εμείς, οι εμπρηστές. Εμείς οι πάντοτε μυστήριοι, άγνωστοι, ασύλληπτοι (και γι’ αυτό ανύπαρκτοι) εγκληματίες.

Εμείς οι εμπρηστές είμαστε το πολιτικό άλλοθι για την ανικανότητα όλων των κάθε είδους κυβερνήσεων.

- Επί καραμανλικής Νέας Δημοκρατίας το 1974-1975 καίγαμε τα δάση με την ιδιότητα του «πράκτορα των Τούρκων». Το 1978 βάζαμε μπουρλότο στην Πεντέλη, από το Μάτι ως την Νταού και το Πικέρμι, ως «χουντικοί βομβιστές».
- Επί Ραλλικής Νέας Δημοκρατίας το 1981 ανάβαμε φωτιές από Πεντέλη έως Μαρούσι και καίγαμε 3 ανθρώπους (ο ένας ήταν Αυστριακός τουρίστας) ως «βασιλοχουντικοί».

- Επί Ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ το 1987 καίγαμε 120.000 στρέμματα στην Ρόδο, 2 ανθρώπους στην Ύδρα και πάνω από 1.000.000 στρέμματα σ’ όλη την Ελλάδα ως «τεταρταυγουστιανοί».

- Επί Μητσοτακικής Νέας Δημοκρατίας κάψαμε 12 ανθρώπους στην Ικαρία και δεκάδες αυθαίρετα στο Σούνιο και στο Ντράφι ως «οργανωτές σχεδίων ανωμαλίας» κλπ, κλπ, κλπ

- Σήμερα επί Καραμανλικής Νέας Δημοκρατίας και πάλι, έχουμε κάψει 63+ ανθρώπους, εκατοντάδες σπίτια στα χωριά, κάναμε άστεγους μερικές χιλιάδες αγρότες στην Εύβοια και την Πελοπόννησο και καταστρέψαμε κοντά ένα εκατομμύριο στρέμματα ενεργούντες ως «ασύμμετρη απειλή»!

Οι πολιτικοί μας ηγέτες πρέπει κάποτε ν’ αποφασίσουν τι τελικά είμαστε. Βασιλοχουντικοί; Πράκτορες των Τούρκων; Χουντικοί; Κατάσκοποι; Δολιοφθορείς; Οργανωτές σχεδίων ανωμαλίας; Ασύμμετρη απειλή;

Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά κι εμείς Έλληνες πολίτες είμαστε και...ψηφίζουμε. Δεν ψηφίζουν μόνο οι καταπατητές και οι οικοπεδοφάγοι.

Στο σημείο αυτό, κύριε διευθυντά, οφείλω να τονίσω ότι οι μοναδικοί εχθροί
των καταπατητών είναι οι εμπρηστές. Με τις φωτιές που βάζουμε, αποκαλύπτουμε όλες τις βίλες, τις βιλίτσες και τα αυθαίρετα που έχουν χτισθεί κρυφά και παράνομα μέσα στα δάση. Κοινωνικό έργο προσφέρουμε, κύριοι. Διότι όπως καλώς γνωρίζετε, τα δημόσια και διακατεχόμενα δάση έχουν καταπατηθεί, οικοπεδοποιηθεί και τσιμεντοποιηθεί πολύ πριν από οποιαδήποτε πυρκαγιά. Φυσικά με την ανοχή των δασαρχείων. Φυσικά με τη νομική συνεργασία συνταξιούχων δασικών που «ξέρουν όλα τα κόλπα». Και φυσικά με την βοήθεια ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και ΟΤΕ που δίνουν στ’ αυθαίρετα ηλεκτρικό, νερό και τηλέφωνο.

Ξέρετε, κύριε διευθυντά, πόσοι οικοδομικοί συνεταιρισμοί υπάρχουν στην
Πεντέλη; Είναι 16 και διεκδικούν 12.248 στρέμματα. Στην Παλλήνη είναι 4 με 1.092. Στην Ανάβυσσο 3 με 13.392. Στον δήμο Βιλίων 14 με 8.429. Να συνεχίσω;

Οι πυρκαγιές εξαφανίζουν τα δέντρα αλλά ταυτόχρονα εμφανίζουν όλα τα
παράνομα κτίσματα που έκρυβε η βλάστηση. Μόνο εμείς οι εμπρηστές
αποκαλύπτουμε σε όλες τις διαστάσεις τους τις παρανομίες που ροκανίζουν τα δάση μας.

Με υπερηφάνεια φωτογράφισα την περασμένη Πέμπτη τις εκατοντάδες βίλες που αποκάλυψαν στον Άγιο Στέφανο, στον Βαρνάβα, στο Καπανδρίτι, στον Κάλαμο και στην Μαλακάσα οι φωτιές που έβαλαν στα προηγούμενα
χρόνια οι συνάδελφοι μου. Οι «εμπρησμοί» των συναδέλφων μου, αποκάλυψαν ότι κάτω από το πράσινο της ανατολικής Αττικής κρυβόταν το τσιμέντο.
Αποδεικνύεται λοιπόν από τα γεγονότα, ότι εμείς οι...«άγνωστοι
εμπρηστές» δίνουμε την απαραίτητη κάλυψη στα πολιτικά μπουρλότα της εκάστοτε εξουσίας και προσφέρουμε κοινωνικό έργο με την αποκάλυψη των οικοπεδοφάγων, των καταπατητών και των αυθαίρετων.

Συνεργάτες στο εμπρηστικό - κοινωνικό μας έργο έχουμε:

- Την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με τους ανεξέλεγκτους σκουπιδότοπους που διατηρεί σε δασικές εκτάσεις. Τα σκουπίδια αυταναφλέγονται και η φωτιά μεταδίδεται εύκολα στο δάσος, όπως έχει γίνει στην Λούτσα, στο Μαρκόπουλο Ωρωπού, στην Αυλώνα (3 φορές) στην Βάρη...

- Την ΔΕΗ, που περνάει τα καλώδια της από τα δάση χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Οι άνεμοι σπάνε τα καλώδια και οι σπινθήρες που δημιουργούνται δεν χρειάζονται τους εμπρηστές για να προκαλέσουν πυρκαγιά.

- Τον ΟΣΕ, που δεν καθαρίζει τα ξερόχορτα κατά μήκος των γραμμών κι έχει τις ίδιες συνέπειες με την ΔΕΗ.

- Το υπουργείο Γεωργίας, που δεν καθαρίζει τα ευπαθή σημεία των δασών από την καύσιμη ύλη (ξερόχορτα, πευκοβελόνες, κλπ) που συσσωρεύεται κατά χιλιάδες τόνους το καλοκαίρι κι αποτελεί το προσάναμμα για κάθε φωτιά.

- Τους Έλληνες πολίτες, που πετάνε στα δάση σκουπίδια, καμμένα ορυκτέλαια (65.000 τόνους κάθε χρόνο) και χιλιάδες άλλα αντικείμενα που αποτελούν αιτίες πυρκαγιών. Τα στουπιά, τα γκαζάκια, τους "μηχανισμούς" και τα "συγκλονιστικά στοιχεία" που παρουσιάζουν οι δαιμόνιοι τηλεοπτικοί ρεπόρτερ στα κανάλια, δεν τα βάζουμε εμείς οι εμπρηστές. Τα βρίσκουμε εύκολα σε κάθε δάσος. Και επιτελούμε άλλη μια κοινωνική υπηρεσία, καθότι αποενοχοποιούμε κάθε Έλληνα που γεμίζει με μπουρλότα τα δάση.

- Τον... στρατηγό των ανέμων Αίολο, που με τα καλοκαιρινά μελτέμια εξαπλώνει και αναζωπυρώνει τις φωτιές με φοβερή ταχύτητα. Μπορεί να μεταφέρει φλεγόμενα κουκουνάρια και κλαδιά σε μεγάλες αποστάσεις. Ιδού ένα παράδειγμα από την... επαγγελματική μου πείρα, που κατέληξε σε...θαύμα. Στην μεγάλη φωτιά του Αγίου Όρους το 1990, ένα θερμοδυναμικό ρεύμα (δες τον επόμενο "συνεργάτη" μου) πήρε ένα φλεγόμενο κλαδί πουρναριού το μετέφερε σε απόσταση 800 και σε ύψος 100 μέτρων , το πέρασε από μια... πόρτα και το κάρφωσε στην ξύλινη οροφή του τελευταίου ορόφου της μονής Σίμωνος Πέτρας. Οι καλόγεροι έσβησαν την φωτιά αλλά διατηρούν την τρύπα στην οροφή για να θυμούνται το θαύμα της σωτηρίας τους.

- Την... επιστήμη της Φυσικής, που δημιουργεί στην διάρκεια των πυρκαγιών θερμοδυναμικά ρεύματα και έντονους στροβιλισμούς με συνέπεια να επεκτείνεται η φωτιά σε δεκάδες σημεία και σε μεγάλες αποστάσεις. Πρόκειται για τις «συγκλονιστικές μαρτυρίες» που παρουσιάζουν τα κανάλια, ότι μετά την αρχική πυρκαγιά εμφανίστηκαν πολλές εστίες και σε διαφορετικά σημεία. Αυτό δεν είναι δικό μας έργο, των εμπρηστών. Αποτέλεσμα των νόμων της Φυσικής είναι.

- Την τύχη, που δημιουργεί έκτακτα περιστατικά. Όπως την πτώση ενός ελικοπτέρου πριν από χρόνια στον Μαραθώνα. Θα θυμάστε, κύριε διευθυντά, ότι οι ραδιοσταθμοί και τα κανάλια ενώ ανέφεραν στην αρχή την πτώση του ελικοπτέρου, στην συνέχεια μιλούσαν για εμπρησμό. Δεν βάλαμε εμείς οι εμπρηστές αυτή την φωτιά,. Την είχαμε αναθέσει σ’ έναν συνένοχό μας. Στην...τύχη!

Κύριε διευθυντά, από τα στοιχεία που παρέθεσα γίνεται κατανοητό το εθνωφελές έργο που επιτελούμε εμείς οι εμπρηστές.

- Δίνουμε άλλοθι στην εκάστοτε εξουσία για την ανικανότητά της, ενισχύοντας έτσι το πολιτικό μας σύστημα από τους υπονομευτές του.
- Επιτελούμε κοινωνικό έργο με την αποκάλυψη των δασικών περιοχών, που έχουν καταπατηθεί, οικοπεδοποιηθεί και τσιμεντωθεί.

- Απενοχοποιούμε κάθε Έλληνα πολίτη, που όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά κάνει ό,τι μπορεί για να κάψει και να καταστρέψει τα δάση.

- Και φυσικά προσφέρουμε δωρεάν ξυλεία για τα τζάκια όλων των αυθαίρετων που έχουν γεμίσει τα δάση της Ελλάδας.

Για το εθνικό έργο που επιτελούμε, νομίζω ότι είναι ώριμο το αίτημα να ανεγερθεί από την πολιτεία το «μνημείο του άγνωστου εμπρηστή». Ένα αίτημα που ζητάω να προβάλουν όλοι οι συνάδελφοι «άγνωστοι (και γι’ αυτό μάλλον ανύπαρκτοι) εμπρηστές».

Μετά τιμής

Ο «άγνωστος εμπρηστής»

ΣΟΥΡΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ SITE ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Ιστοσελίδες από το… μέλλον!

ο Πάνος Δρακουμέλ προτείνει:

http://www.Κioto_for_whom_the_bell_tolls.blogspot.com :

Blog (ηλεκτρονικό ιστολόγιο) οικολογικών ευαισθησιών. Συγγράφουν τα μέλη της περίφημης συνθήκης του Κιότο, που παρανομούν εις βάρος της κάθε λίγο και λιγάκι. Δείγμα γραφής: «Πότισα και σήμερα τη γλαστούλα που ‘χω στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου μου, ενώ αδειάζει τους τόνους των όξινων απορριμμάτων του στον πλησίον αιγιαλό»!

Extra download: Πρόγραμμα ενημέρωσης γύρω απ’ τον επικείμενο εποικισμό του… Άρη. Δεκτές τέλος, οι προαγορές οικοπέδων στον κόκκινο πλανήτη!

http://www.with-god-on-our-side.com :

«Πολύφυλλη» ιστοσελίδα αφιερωμένη στους έχοντες και κατέχοντες τον Θεό (ή τους Θεούς για τους …πληθωρικούς) στο πλευρό τους. Ειδικά αφιερώματα στους παρά τω θεω… τηλεφωνητές, Μωησή, Μ. Κωνσταντίνο, Μωάμεθ, Ριχάρδο Λεοντόκαρδο, Τζ. Μπους Mj &Jr, Οσάμα Μπιν Λάντεν. Όλα τα ιστο–παράθυρα «ανοίγουν» υπό τους ήχους του ομότιτλου με το site άσματος του Bob–πριν ασπαστώ τον καθολικισμό–Dylan.

http://www.dialogos_gia_tin_paidia.gr :

Διαδικτυακός τόπος με δύσκολη έως ανέφικτη πρόσβαση. Αν διαθέτεις σιδηρογροθιά, ή έστω ασφυξιογόνο μάσκα, διάβαινε (κοινώς, enter). Ειδάλλως, η είσοδος παραμένει ερμητική –σαν την είσοδο των ΑΕΙ, ΤΕΙ, αν δε σκαρφαλώσεις ως υποψήφιος πανελλαδικών στο Έβερεστ του… 10! Μέγα κρίμα φίλοι μου, αν δε ξετρυπώσετε εντός του, διότι διαθέτει σπάνιο φωτογραφικό, δίγλωσσο άλμπουμ με directories όπως τα ακόλουθα: Marietta in uniform, Marietta in bikini, Marietta in chains (με την εγγύηση του… National Geographic)!

1η δημοσίευση: το περιοδικό "ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ", τεύχος 3ο .

Γιατί η ποίηση;

Έργο του Vlandimir Kush ("Sunrise by the ocean", λάδι σε καμβά, 21x25). 

Εκστατικό από κάθε άποψη.
Με τη οικεία αυθαιρεσία των υπερρεαλιστών
θα το ονόμαζα "Η βιογραφία κάθε ποιήματος".

-Μικρή συμβολή στη θεματική του φετινού Συμποσίου Ποίησης-

ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΙΗΣΗ;

«Αν ο χαλκός ξυπνήσει σάλπιγγα, δε φταίει αυτός»

Αρθούρος Ρεμπώ

Γιατί δε γίνεται αλλιώς. Γιατί αυτή είν’ η μοίρα μας. Στην εδώ βιωτή το μοιράδι μας. Η μετά πάντων συσχέτιση. Η πρώτη και η έσχατη μας φύση. Η συνδιαλλαγή. Με τα άλλα πρόσωπα. Με τα γύρω πράγματα. Η σύνθεση. Εντός και εκτός των κλειστών μας άκρων. Η συναρμογή των καθ’ εκάστων που περιέχουμε και που με τη σειρά τους μας περιέχουν, σε Ένα –κόσμημα. Σε Κόσμο.

Γιατί δε γίνεται αλλιώς. Γιατί ομιλούμε. Γιατί μας δόθηκαν οι λέξεις. Όσο νεαρές ή γερασμένες. Επί τω πλείστω πλέον γερασμένες. Από τον πατέρα των πάντων πόλεμο, διασωσμένες. Από τη μήτρα των παθών μας, την κοινή μας προγονική Βαβέλ, στιγματισμένες. Οι λέξεις. Είτε με τα χείλη που γευόμαστε και φιλούμε. Είτε με το χαρτί και το μελάνι καθώς τη πρώτη μας ζωή τρυγούμε. Οι λέξεις, κοινό δοσμένο βιος –σήμαντρο ισάξιο της σιωπής. Για την αποκαλυπτικότερη αντίστιξη.

Γιατί δε γίνεται αλλιώς. Γιατί είν’ αδύνατο να αμοληθούμε στο πέλαγο της ζωής δίχως τα χέρια ή το κορμί μας. Τη σάρκα ή τη πνοή μας. Δίχως το αίμα ή τη κρυφή μας δίψα. Τις απορίες ή το ηχηρό συναίσθημά μας. Τις γλώσσες μας. Σχεδόν πλεονάζει η ερώτηση: διεκδικείται το είναι –καθενός– δίχως γίγνεσθαι; Δίχως έργο; Δίχως έστω μια κάποια μορφή; Διότι είναι γνωστή η πρόκληση –ανοιχτή: η ποίηση.

Γιατί δε γίνεται αλλιώς. Γιατί συζούμε. Και συζούμε σημαίνει πέρα από όλα τα οικεία λεξικά, συμ-παίζουμε. Στις όχθες του πόταμου-χρόνου. Στο μεταίχμιο του ανεξερεύνητου κενού. Πότε αθόρυβα και ποτέ στη διαπασών. Άλλοτε με την ελαφρότητα ενός μόλις φτερού κι άλλοτε με την αμετάκλητη βαρύτητα ενός ναυαγίου. Πότε νήπιοι σα ζώα γελαστά. Πότε αιμοδιψείς σα δολοφόνοι. Παίζουμε – για να επιβιώνουμε. Εάν επιβιώνουμε.

Αυτός δεν είναι πλάι σε τόσα άλλα ο γνωστός κι ο άγνωστος μας χρόνος; Ο άνθρωπος;

Θέλει λοιπόν και ερώτημα γιατί η ποίηση; Σα να απορούμε, γιατί ο έρως ή γιατί η αντιδουλικότητα, γιατί η ελευθερία;

Γιατί δε γίνεται αλλιώς.

5/4/2007

1η Δημοσίευση:

Σωτήρης Μουστάκας

Όχι, δεν τον "πήρε ο θεός κοντά του"
μήτε "έφυγε πλήρης ημερών"...
Δεν "ετοιμάζεται για την μεγαλύτερη παράστασή του
στην παμπάλαιη σκηνή του Παραδείσου"
μήτε "θ' αγαλλιάζει η ψυχή του
απ' το νέο της σπιτικό
ακούγοντας το γέλιο μας
με κάθε της Μούσας του
ταχυδακτυλουργικό"...

Παρακαλώ σας, ας γυρνούμε πλάτη
στη νωθρή παπαγαλία
κάθε σαχλής παραμυθίας
κάθε τόσο
που αναχωρεί
ο κάθε αναντικατάστατος
της μικρής μας ζωής...

Συνομιλία με την Άλκη Ζέη

Την κυρία Ζέη πρωτογνωρίσαμε μέσα από το θαυμάσιο διήγημα της «Γατοκουβέντες» (εκδ. Καστανιώτης 2006). Η τάξη μας φιλοξένησε όλους τους ήρωες της συναρπαστικής αφήγησης ενός γάτου που ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τον πρώτο… καύσωνα της ζωής του! Κι όχι μόνο φιλοξένησε. Αλλά κι αγάπησε. Κι όπως συνηθίζεται μ’ αυτά που αγαπάς, δεν άργησαν να ξεφυτρώσουν οι πρώτες σχετικές απορίες. Γύρω απ’ τη ζωή και το έργο της -από μικρούς και μεγάλους- πολυδιαβασμένης συγγραφέως.

Η ευκαιρία για να τη συναντήσουμε από κοντά ήρθε την περασμένη Παρασκευή (27-4-2007, Κεντρική Αίθουσα Εκδηλώσεων του Παν/μιου Αιγαίου στην πόλη της Ρόδου). Προσκεκλημένη από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τους δασκάλους και των τριών βαθμίδων εκπαίδευσης, η κυρία Ζέη μίλησε σε μια κατάμεστη αίθουσα από παιδιά…όλων των ηλικιών! Με λόγια μαστορεμένα από την πείρα της τόσο στη συγγραφή όσο και στην οικογενειακή, σχολική και ασφαλώς, πολιτική ζωή, μίλησε γι’ αυτή την, όπως αποκάλεσε «πονεμένη σχέση» της λογοτεχνίας με το σχολείο.

Καθώς όμως όχι ιδιαίτερα άνετη στους καθ’ έδρας μονολόγους η συγγραφέας προσκάλεσε το ακροατήριό της να της απευθύνει όποια ερώτηση επιθυμούσε. Όλοι ανταποκρίθηκαν. Από καθηγητές του Παν/μιου, μέχρι μαθητές και γονείς. Ασφαλώς κι εμείς.

Με όχι μικρό τρακ ανοίξαμε το χορό των ερωτήσεων, στον οποίο πιαστήκαμε χέρι και χέρι με μία πραγματική κυρία των ελληνικών γραμμάτων: την κυρία Άλκη Ζέη!

Κουράζεστε πολύ από την δουλεία σας; (Φωτεινή)

Από τη δουλειά μου; Κοίταξε: όχι όσο κουράζονται οι δάσκαλοί σας. Ομολογώ λιγότερο. Γιατί εγώ που πήγα σήμερα σε τέσσερις τάξεις έχω τελείως εξοντωθεί! (γέλια)

Θέλατε να γίνετε από μικρή αυτό το επάγγελμα; (Γεωργία)

Ναι, από μικρή. Από τα οκτώ μου χρόνια σχεδόν είχα αποφασίσει ότι θα γίνω συγγραφέας.

Τι σας ενέπνευσε να γράψετε κουκλοθέατρο όταν ήσασταν μαθήτρια; (Κυριάκος)

Πάλι μία δασκάλα μας (Σημ: είχε προηγηθεί επαινετική αναφορά της κας Ζέη στον εμπνευσμένο και δημιουργικό δάσκαλο) η οποία είχε σπουδάσει στο Παρίσι στη σχολή Καλών τεχνών. Ήρθε μια μέρα στην τάξη και είπε ότι θα κάνουμε κουκλοθέατρο. Στα παιδιά που ζωγράφιζαν είπε: «Εσείς θα ζωγραφίσετε τα σκηνικά». Στα παιδιά που μπορούσαν να φτιάξουν με τα χέρια τους διάφορα πράγματα, είπε «Εσείς θα κάνετε τις κούκλες». Σε μένα λέει «Εσύ ούτε να ζωγραφίσεις μπορείς, ούτε με τα χέρια σου να φτιάξεις τίποτα. Θα γράψεις τα έργα». Έτσι έγραψα τα έργα για το κουκλοθέατρο. Λεγότανε «Κλαψωδίες» και ήτανε παρωδίες των ραψωδιών και ο Κλούβιος, ο ήρωας, ήτανε ένα ναυτάκι του Οδυσσέα που έκανε όλες τις βλακείες. Ήταν τέτοια η φήμη που απέκτησε το κουκλοθέατρο μας, που αργότερα τις παραστάσεις μας παρακολούθησαν ο Ελύτης, ο Γκάτσος, ο Μ. Χατζιδάκις, ο Θεοτοκάς, ο Εμπειρίκος. Και εκεί ήρθε και ο Γεώργιος ο Σεβαστίκογλου, ο μετέπειτα άντρας μου και τον γνώρισα…

Ποιό είναι το αγαπημένο σας βιβλίο από όσα έχετε διαβάσει; (Βασίλης)

Το αγαπημένο μου βιβλίο; Δεν είναι ένα βιβλίο! Έχω διαβάσει χιλιάδες…

Πείτε μας το αγαπημένο σας όταν ήσασταν παιδί! (Βασίλης)

Αυτό μπορώ να σου το πω. Αγαπούσα «Το ταξίδι του Νηλς Χολγκελσον» με τις αγριόχηνες. Τόσο πολύ είχα διαβάσει για τα μέρη στα οποία αναφέρεται αυτό το βιβλίο που πριν από λίγα χρόνια ταξίδεψα ως εκεί.

Πώς νιώσατε όταν εκδόθηκε το πρώτο σας βιβλίο; (Ματίνα)

Ήμουνα στο εξωτερικό. Ζούσα τότε στη Ρωσία και είχα στείλει το χειρόγραφο. Ο εκδότης δε μου είχε απαντήσει ακόμη. Πέρασε ο καιρός και συνέχιζε να μην απαντάει. Και όταν ήρθα στην Ελλάδα πέρασα απ΄ το βιβλιοπωλείο που είχε ο εκδοτικός οίκος και τον ρώτησα, τι γίνεται μ’ αυτό το «Καπλάνι της βιτρίνας» και μου λέει «Να το εκεί, στη…βιτρίνα είναι!» (γέλια) και έριξα ορισμένες κλεφτές ματιές για να μη με πάρει είδηση ο κόσμος. Και ένιωσα τόση χαρά όση δεν την ξανάνιωσα με τα άλλα μου βιβλία!

Γιατί ο Που-Μπού -πρόσωπο απ' το βιβλίο «ΓΑΤΟΚΟΥΒΕΝΤΕΣ»- χώρισε με την μητέρα των παιδιών (του Ηλία και της Κατερίνας); (Νίκη)

Γιατί; Γιατί χωρίζουνε τόσοι πολλοί άνθρωποι τώρα; Κάτι δε πάει καλά μεταξύ τους και χωρίζουνε.

Τις έχετε ζήσει τις ιστορίες που έχετε γράψει; (Γεωργία)

Την ιστορία του γάτου αν έχω ζήσει; (γέλια) Σα γάτος δεν έχω ζήσει! (γέλια εις διπλούν)

Γενικά, αν τις έχετε ζήσει… (Γεωργία)

Γενικά στις ιστορίες μου υπάρχουν γεγονότα που βασίζονται σε αναμνήσεις που ασφαλώς τις έχω ζήσει. Όμως δεν είμαι εγώ πάντα η ηρωίδα. Θα ήτανε και βαρετό. Φτιάχνω διάφορους ήρωες…

Γιατί επιλέξατε να το κάνετε το διήγημα «ΓΑΤΟΚΟΥΒΕΝΤΕΣ» σε CD; (Ανδρέας-Βασίλης)

Δε το επέλεξα εγώ. Το CD το άκουσες;

Ναι!

Καλό ήτανε; Καλά τα λέω;

Ναι, κάλο ήτανε!

Το διάλεξε ο εκδότης μου. Γιατί τώρα ακούνε και τα πολύ μικρά παιδιά που δε μπορούν ακόμη να διαβάσουν. Βάζουν το CD και το ακούνε.

Πώς φανταστήκατε και φτιάξατε ένα γάτο τόσο έξυπνο και τόσο αστείο; (Χρήστος)

Κοίταξε. Εγώ δεν έχω πολλά πάρε-δώσε με τα ζώα, αλλά η κόρη μου όταν ζούσαμε στο Παρίσι, μας έφερε μια γάτα. Ξέρετε πως κάνουνε όλα τα παιδάκια: «Μαμά έλα να πάρουμε ένα σκυλάκι, μία γατούλα…εγώ θα κάνω, θα το φροντίζω, θα του δείχνω» και στο τέλος ξεμένεις εσύ μαζί του. Έφυγε η κόρη μου να πάει στην Αγγλία για μεταπτυχιακές σπουδές και μου ξέμεινε η γάτα! Και έτσι απέκτησα μία οικειότητα με τις γάτες που δεν είχα ποτέ μου. Και είδα, ότι …μιλάνε, άμα θέλουνε!

Πώς εμπνευστήκατε το δημιούργημά σας «ΓΑΤΟΚΟΥΒΕΝΤΕΣ»; Γιατί το ονομάσατε έτσι; (Θάλεια)

Γιατί μιλάει ο γάτος!

Ποιό ήταν το αγαπημένο σας βιβλίο από όσα έχετε γράψει; (Ρέα)

Είναι το «Καπλάνι της βιτρίνας» γιατί είναι το πρώτο μου βιβλίο, γιατί μιλάει για τα παιδικά μου χρόνια με το παππού μου –που είναι πολύ ωραία χρόνια! Ακόμη, διότι με αφορμή αυτό το βιβλίο διηγιόμουν αυτές τις ιστορίες στα παιδιά μου και αργότερα στα εγγόνια μου. Κι αν τις έγραφα όλες αυτές που διηγιόμουν, θα ξεπερνούσαν σε επεισόδια ακόμη και την «Λάμψη»! (γέλια)

1η δημοσίευση: Εφημερίδα "Ο τόπος μας", φύλλο 26, 5-5-2007