Σε
λίγες μόλις μέρες θα κυκλοφορήσει σε όλες τις μουσικές πλατφόρμες καθώς και
στην σχετική ψηφιακή αγορά το νέο μου "δισκάκι", με τίτλο "Πεταλούδες
/ Mariposas" - το οποίο θα περιέχει δύο μελοποιημένα ποιήματα του
αγαπημένου Πάμπλο Νερούδα, σε μετάφραση του Γιώργου Κεντρωτή - και μ’ εξώφυλλο,
της Μαγδαληνής Κούρτη.
Θα αποτελέσει το πρώτο μίας σειράς μικρών δίσκων με κοινό τους παρονομαστή την
δημοσίευση ολοκαίνουργιων μελοποιήσεων ξεχωριστών ποιητικών έργων.
Όπως θα έλεγε κι ο Ελύτης: τα όνειρα παίρνουν εκδίκηση.
Κυκλοφορούν –εν όψει της
αυριανής σχολικής μας επανεκκίνησης– αναρίθμητες "κάρτες" που αφορούν τους τρεις
πρωταγωνιστές της παιδαγωγικής σχέσης: τους εκπαιδευτικούς – τους γονείς – και τους
μαθητές.
Εστιάζοντας σ' εκείνες που
αφορούν απευθείας τους δασκάλους παρατηρεί κανείς πως οι περισσότερες είναι
σιδερωμένες απ' την κοινοτοπία.
Δε θα μας ενοχλούσε καν - αν
αυτή η προσκόλληση στην κοινοτοπία (ιδεαλιστικής κυρίως κοπής) ήταν άκακη και
μη βλαπτική. Είναι όμως. Και το γνωρίζουμε άπαντες οι "μεγάλοι" αυτό
- απ' την προσωπική μας, παιδική-σχολική πείρα.
Γνωρίζουμε πολύ καλά τί
καθιστά έναν δάσκαλο – ευρηματικό επιστήμονα και καλλιτέχνη – και τι,
υπαλληλάκο και σκιά του σπουδαίου του ρόλου. Κι επίσης, υποψιαζόμαστε, σε πολύ μεγάλο
βαθμό, πως στην σύνθετη εποχή μας αυτή η δέσμη ταλέντων κι αρετών είναι πιο αναγκαία
από ποτέ.
Μία κάρτα που ξεχώρισα είναι
η συγκεκριμένη.
Τι γράφει; Το στοιχειώδες: «Ο
δάσκαλος πρέπει να σκέφτεται αν θα ήθελε να είναι μαθητής στην τάξη του».
Σε
καθημερινή βάση – θα προσθέσω. Όπως και το ότι: αυτός ο
αναστοχασμός δεν πρέπει να είναι παρά το ελάχιστο.
Ναι, διότι το ακόμη παραπάνω, για να μην πω το μέγιστο, θα το ανακαλύπτει–δημιουργεί ο
ίδιος και πάλι καθημερινά, με τη βοήθεια των μαθητών του.
Καλή και δημιουργική σχολική
χρονιά για όλους μας – μικρούς και μεγάλους!
– Σύννεφα με παντελόνια αποκαλούσαν τους
επαναστατημένους ανθρώπους, οι παλαιοί φουτουριστές...
– Σύννεφα με κασκόλ αποκαλούν τον καμβά του ορίζοντα, οι σύγχρονοι
μετεωρολόγοι!
Στην
φωτογραφία: Τόπος: Κίνα, πριν από λίγες
ημέρες (21.8.2022).
Διαβάζουμε:
"Αυτό λοιπόν το "σύννεφο με κασκόλ", όπως το λένε, έχει στην
κορυφή του κάτι σαν ουράνιο τόξο που το αγκαλιάζει! (το κασκόλ). Στην
πραγματικότητα αυτό δημιουργείται όταν μικροσκοπικά σωματίδια πάγου ή νερού
βρίσκονται ψηλά στο σύννεφο. Λόγω της διάθλασης του φωτός βλέπουμε αυτά τα
πανέμορφα χρώματα!" [Από την ομάδα "Το Διάστημα είναι πολύ κουλ"].
Η συναυλία του Σ. Ξαρχάκου
χθες, στην Ρόδο, στήθηκε πάνω σ’ ένα μαγικό πλεούμενο.
Το οποίο θα μπορούσε να είχε
βουλιάξει – αν δεν ήταν αυτός ο πλοηγός.
Θα μπορούσε να είχε βυθιστεί
από φθηνή νοσταλγία.
Θα μπορούσε, επίσης, να είχε
καταρρεύσει από κακοβουλία και οίηση απέναντι στην πρώτη ύλη των 4 άλλων μεγάλων
λαϊκών συνθετών: Τσιτσάνη, Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Βαμβακάρη.
Δεν συνέβη ούτε το ένα –
ούτε το άλλο.
Ο Ξαρχάκος δεν μας πήγε πίσω
σε κάτι που έχει παρέλθει.
Ναι, η Ελλάδα του 20ου
αιώνα σε πλείστα όσα σημεία της μάς έχει αποχαιρετήσει. Όχι, όμως και οι
μυθολογίες των 5 κορυφαίων λαϊκών μας συνθετών.
Αυτές ακόμη σιγοκαίνε μέσα μας
– και μάς κυριεύουν με την κατάλληλη κάθε φορά αφορμή, όπως δε μας κυριεύει
καμία σύγχρονη έμμουση αφήγηση, όπως λχ συμβαίνει με την «Φραγκοσυριανή», τους «Χαρταετούς»,
το «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι», το «Δίχτυ» ή με την «Συννεφιασμένη Κυριακή».
Ο Ξαρχάκος έβαλε ξανά ενώπιον
του αυτούς τους μουσικούς μύθους – και τους αντιμετώπισε ως κάτι ζωντανό – ως
υλικό που πρώτα πάλλεται μέσα του.
Εύλογη προκύπτει η απορία: Θα
μπορούσε αυτό το υλικό να βουλιάξει στα χέρια ενός αλαζόνα μουσικού – που αδημονεί
να μάς καταπλήξει με την χάρτινη σπουδή και τον ναρκισσιστικό ενορχηστρωτικό του
οίστρο; Ανετότατα.
Δεν συνέβη όμως χθες κάτι
τέτοιο. Διότι μέσα στις αρετές του Ξαρχάκου δεν ανήκει μόνον η αληθινή, η διψασμένη
σπουδή, αλλά και κάτι άλλο, ιδιαίτερα σπάνιο: το να τοποθετεί ως καλλιτέχνης το
θάρρος του πλάι στην ταπεινότητά του. Ο μαέστρος μέσα κι έξω του λειτουργεί
πρώτα και κύρια σαν παθιασμένος μαθητής.
Θα μπορούσε, επομένως, η
χθεσινή μουσική βραδιά να είχε καταποντιστεί, είτε από μία αγχωμένη βιρτουοζιτέ
που θα καπέλωνε το σπουδαίο ρεπερτόριο της, είτε από μία τυφλή υποταγή στον
μύθο και το ειδικό πολιτισμικό βάρος αυτών των τραγουδιών.
Όχι, μια τέτοια τροπή, ευτυχώς,
ούτε καν που πέρασε έξω από τα παρασκήνια της εκδήλωσης. Το είπαμε ευθύς
εξαρχής: η συναυλία του Σ. Ξαρχάκου χθες, στην Ρόδο, στήθηκε πάνω σ’ ένα μαγικό
πλεούμενο.
Τον ίδιο – και τους πανάξιους
συνεργάτες του, που δε λειτουργούσαν απλώς ως σπουδαίοι οργανοπαίκτες – αλλά ως
μέλη ενός μελετημένου μέχρι την τελευταία πενιά ή τρίλια, θιάσου τραγουδιών.
Οι συναντήσεις του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης
και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" (11ος Ετήσιος Κύκλος, 2022-2023) θα
πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση – σε χώρο του «Κοχυλιού», στον Αη Γιάννη.
Το Εργαστήριο Δημιουργικής Ανάγνωσης και Γραφής «ΤΟ
ΚΟΧΥΛΙ» απευθύνεται σε:αναγνώστες,
φοιτητές, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους της γραφής που θα ήθελαν να εμπλουτίσουν
τις αναγνωστικές και συγγραφικές τους εμπειρίες έως εκείνο το όριο της
δημιουργικής τους τόλμης.
Ημέρα συναντήσεων: Σάββατο (18.00-21.00)
Εξ αποστάσεως δυνατότητα συμμετοχής στις Συναντήσεις
του Εργαστηρίου παρέχεται μέσω του skype, οι οποίες λειτούργησαν άριστα και
κατά την μακρά περίοδο της διπλής καραντίνας.
Το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής
"ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" έχει την στήριξη του περιοδικού τέχνης και λόγου
"ΝΗΣΙΔΕΣ".
Στα
δέκα πρώτα χρόνια λειτουργίας του (2012-2022) έχει, μεταξύ άλλων, υλοποιήσει:
ØΤην ομότιτλη ειδική έκδοση «10+3 κειμένων» των
μελών του (περιοδικό Νησίδες, τεύχος 11, Άνοιξη 2014).
ØΔέκα σειρές ραδιοφωνικών εκπομπών με τίτλο «Του
Κοχυλιού τα Παραμύθια» (σε συνεργασία με τον «Πύργο της Βαβέλ»,
Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2012-13 / 2013-14 / 2014-15, 2015–16, 2016-17,
2017-2018, 2018-2019, 2019-2022 στο Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4). Δύο επιπλέον σειρές
ραδιοφωνικών παρουσιάσεων ολοκληρώθηκαν για την περίοδο του Πάσχα (Απρίλιος
2016 & Απρίλιος 2017), πάνω στη θεματική: «Άνθρωπος, άνοιξη,
αλληλεγγύη, θάνατος». Την τετραετία 2015-2019 δε, αναμεταδόσεις αυτών
των ραδιοφωνικών παραγωγών πραγματοποίησε το διαδικτυακό ραδιόφωνο «Σταθμός»,
που εδρεύει στην Πρέβεζα.
ØΤην σύνθεση και την επιμέλεια 4 e-book:
Ι. Ανθολογία Εικονοποιημάτων ΙΙ. Ανθολογία Κειμένων
Σκυταλοδρομίας και ΙΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Αυτόματης Γραφής
και IV. Λεξιτονικόν.
ØΔέκα Περιόδους Συναντήσεων (κυρίως κατά τους
Εαρινούς Κύκλους) με ανθρώπους της γραφής και της δημιουργικής ανάγνωσης:
ποιητές, μεταφραστές, πεζογράφους, μελετητές, εκπαιδευτικούς.
ØΣυμπράξεις με άλλες καλλιτεχνικές συλλογικότητες, όπως
η φωτογραφική ομάδα Photo-Orion, η συνεργασία με την οποία οδήγησε στην
Έκθεση φωτογραφικών και λογοτεχνικών έργων «Δες ένα ποίημα»
(Δεκέμβριος 2014 – Ιανουάριος 2015, στο Rock ‘n’ Roll).
ØΣυνέργειες με καλλιτεχνικές ομάδες εκτός Ρόδου, όπως η
Ε.Φ.Ε. Πρέβεζας – με εκθέσεις (α) στο Μεσολόγγι (Μάιος 2015),
(β) στην Πρέβεζα – έργων λογοτεχνίας και φωτογραφίας, υπό τον
τίτλο: «Μικρή Ευτοπία: φωτογραφίζοντας τον λόγο» (Λιμάνι
Πρέβεζας, Αύγουστος 2015). Το καλοκαίρι του 2016 (1-13 Αυγούστου)
πραγματοποιήθηκε η δεύτερη κοινή μας έκθεση με τίτλο: «Προσμονή».
ØΣυμμετοχές σε αναλόγια αναγνώσεων: όπως λχ για την
Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου που διοργάνωσε το Δ.Κ.Σ.Μ. Ρόδου στις 23/4/2017. Τα δε
μέλη του Κοχυλιού εμπλέκονται σε διαδοχικές εκδηλώσεις που διοργανώνει το
περιοδικό «ΝΗΣΙΔΕΣ», από κοινού με άλλους πολιτιστικούς φορείς.
ØΣυνεργασίες με κοινωφελείς οργανισμούς, όπως το Κέντρο
Πρόληψης του Διόδου, (α) σε εκδηλώσεις, όπως η βραδιά «Δίοδος: Μια ζωντανή
αυλή που φτιάχνει παρέες» (14/7/2020) ή (β) σε εκπαιδευτικά προγράμματα που
εμπλέκουν τη δημιουργική γραφή και την ενδυνάμωση των μαθητών μέσα στην περίοδο
της πανδημίας.
ØΤην Έκθεση λογοτεχνικών και εικαστικών έργων, «ΖΩ-γραφές»,
σε συνεργασία με την εικαστικό Στέλλα Ματάλα, (Γαλλικό
Κατάλυμα της Π. Πόλης της Ρόδου στις 20-29 Σεπτεμβρίου 2017).
ØΤο «Φλωμπεριανό Αναλόγιο» στο πλαίσιο
των εκδηλώσεων «Ημέρες Φλωμπέρ» (Συνδιοργάνωση: περιοδικό ΝΗΣΙΔΕΣ,
ΔΚΣΜΡ-ΔΟΠΑΡ, Ίδρυμα Σταματίου), με την συμμετοχή του Δ. Κόκκινου και του Ν.
Αυγενικού (Γαλλικό Κατάλυμα της Π. Πόλης της Ρόδου,
6/10/2018). Ακολούθησε η ομώνυμη εκτός εμπορίου
έκδοση.
ØΤην Έκθεση λογοτεχνικών και φωτογραφικών έργων, με
τίτλο «Θαλασσογραφίες», σε συνεργασία με τον φωτογράφο και
τυπογράφο Νίκο Χατζηκαλημέρη (Γαλλικό Κατάλυμα της Π.
Πόλης της Ρόδου στις 23/11 – 2/12/2018).
ØΥπό έκδοση είναι οι τόμοι «ΖΩ-γραφές» και «Θαλασσογραφίες»
–με το υλικό των παραπάνω Εκθέσεων, καθώς επίσης και το συλλεκτικό μπιλιέτο «Οι
μνήμες του νερού» με κείμενα από την ανοιχτή Συνάντηση που έγινε στο
πλαίσιο των «Θαλασσογραφιών», εντός του Γαλλικού Καταλύματος (Π. Πόλη Ρόδου).
Τέλος,
κατά τη διάρκεια της διπλής καραντίνας (Άνοιξη 2020 & Φθινόπωρο-Άνοιξη
2021) «Το Κοχύλι» πραγματοποίησε κανονικά το Πρόγραμμα των
Συναντήσεων του μέσω του Διαδικτύου.
Παράλληλα ολοκλήρωσε την παραγωγή 43 μονόλεπτων
ραδιοφωνικών αναγνώσεων για την νέα ραδιοφωνική του στήλη στο Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4
με την επωνυμία «Ενός λεπτού μαζί».
Ακόμη, παρήγαγε και δημοσίευσε 2 βίντεο μικρού μήκους
που συνδέουν την λογοτεχνία με την μουσική και την εικόνα – ως σχόλιο στο
πρωτόγνωρο της εμπειρίας του λόκ-ντάουν.
Το
πρώτο ονομάζεται: «Μπλε Τετράδια» (2’.13’’) - σε
κείμενο του Φρ. Κάφκα:
Και το δεύτερο: «Δεν υπάρχει φυλακή» (1’.56’’)
- σε κείμενο του Π. Κοροβέση:
Τελευταίο
τυπογραφικό εγχείρημα του «Κοχυλιού» αποτελεί το συλλεκτικό, εκτός
εμπορίου, 12σέλιδο, με τίτλο «Γιασεμιά και Γιούλια»,(Ιούλιος 2020).
Στα
τέλη του φθινοπώρου αναμένεται η έκδοση του συλλογικού τόμου «Ανάμεσα στα
φύλλα» με πρωτότυπα έργα των κοχυλάριων μελών από το εκδοτικό πρόγραμμα της
Κοιν.Σ.Επ. Για τη Φύση.