Αναδύθηκετοκαλοκαίρι του 2010, μετηνεπέκτασητου ευζωνικού ίντερνετ (στηνΕλλάδα), επιδιώκονταςνα φιλοξενήσει ποικίληςπαιδαγωγικήςκαι καλλιτεχνικής υφής υλικό από τηνσχολική κοινότητα τωνΟυρανοποιημάτων, καθώςκαι έργα απ’ τηνδημιουργική, πιοπροσωπική ενασχόλησή μου μετηνμουσική και τηνποίηση. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, από τηνπανδημία κι έπειτα, φιλοξενεί και οπτικοακουστικέςπαραγωγέςτου Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσηςκαι γραφής «ΤοΚοχύλι».
Δεν έχει παίξει μετουςγνωστούς όρουςτουςμάρκετινγκ, ούτεελέγχεται από τηνηγεμονία της αγοράς, παρά τουςμετασχηματισμούςτης ίδιαςτηςπλατφόρμας, στοπέρασμα αυτώντωνετών, ολοένα πιοεπιτακτικά προς αυτή τηνκατεύθυνση.
¾Νέες
Επιμέλειες για Ραδιοφωνικές Αναγνώσεις – για τον φετινό Κύκλο «Του
Κοχυλιού Τα Παραμύθια»: στον αέρα βγήκαν συνολικά 12 παραγωγές
¾Συνεργασία
με το Ρ/Σ: Λυχνάρι 91,4 (για 12η συνεχόμενη χρονιά)
¾Ειδικό
Αφιέρωμα στις Θεωρίες Λογοτεχνίας, στον Σκηνικό Λόγο (και στη συνομιλία με του
με την Μουσική και το Τραγούδι) και στις
«Αφηγήσεις απ’ την ανάποδη».
¾Ειδικές
Συνομιλίες: α) με τις ποιήτριες Μαίρη Χαραλαμπίδη και την Εριφύλη Κανίνια.
¾Πλήθος
ασκήσεων πάνω στα 3 θεματικά πεδία: «Η
τέχνη της παρατήρησης» – «Ο υγρός πηλός της μνήμης» – «Το πολλαπλό είδωλο της
Φαντασίας» - και στις αλληλοδιεισδύσεις τους.
¾Σύνθεση
κειμένων στην κοινή θεματική «Ο κύριος
Φώτης / Η κυρία Φωτεινή».
¾Νέες θεματικές: «Δημιουργία χαρακτήρων»
- «Δημιουργία ιστοριών – μέσω της δημιουργίας χαρακτήρων»
¾Συνεργασία
με την Δίοδο: «Διαδρομές συναισθημάτων» - στο πλαίσιο της Δράσης «Η Ποίηση γίνεται μέρος της πόλης μας» /
10 κείμενα μας παραμένουν αναρτημένα στην υπαίθρια γκαλερί της πόλης μας.
¾Διοργάνωση
της μουσικο-ποιητικής παράστασης «Κοχύλι στο 5γραμμο», στη Ρωγμή του
Χρόνου (25.2.2023). Δημιουργία Βίντεο: 80’.
¾Δημιουργία
μίας νέας σειράς έργων: που εμπεριέχουν σύνθεση μουσικής και λογοτεχνίας: 1ο
έργο «Χάρη θα τους κάνεις» / «Να μη ξαναγαπήσεις
θηλυκά»
Τραγουδάει η Νεραϊδοφωνίξ και ο κ. Μενεξές Ηχογράφηση της Νεραϊδοφωνίξ - στο στούντιο
"Σέβα" Ηχογράφηση - μίξη, mastering, παραγωγή - στο
στούντιο "Θάλεια" - κ. Μενεξές
Εξώφυλλο: Μισέλ Πικάσο – Art work:
Στέλιος Σκαραβαίος
Λίγα λόγια για το έργο:
Κάθε
Ιούνιο – κλείνουν τα σχολεία.
Κλείνει
όμως και η περιπέτεια της γνώσης – της φιλίας; Κλείνει τον κύκλο της η μουσική
και τα τραγούδια;
Κάθε
άλλο!
Αυτό
μοιραζόμαστε με τα νέα μας τραγούδια.
Τα
λόγια είναι των παιδιών – η φωνή επίσης (της παιδική μας χορωδίας «Νεραϊδοφωνίξ»),
η μουσική του κ. Μενεξέ (Πάνος Δρακόπουλος).
Τα
Ουρανοποιηματάκια είναι εδώ – και σας προσκαλούν στον ήχο τους – και στην
πολυχρωμία του – πολυχρωμία που τα συνέχει κάθε τους μέρα.
Καλό
καλοκαίρι!
Π. Δ.
Βιογραφικά Σημειώματα:
Ο Πάνος Δρακόπουλος διδάσκει σε σχολεία
της Aβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι μέλος του περιοδικού «Νησίδες» και ιδρυτής
του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «Το Κοχύλι». Έχει δημοσιεύσει
5 ποιητικά βιβλία και την μετάφραση της συλλογής ποιημάτων του J. D. Morrison “An
American Prayer” – όλα τους από τις εκδ. Γαβριηλίδης. Παράλληλα, γράφει
μουσική για το θέατρο, και τη βίντεο αρτ.
Με το μουσικό του βιβλίο «Ένας κομήτης μαγικός»
(2018/2021) επιχείρησε να συνενώσει την ποιητική και την μουσική του γραφή.
Το άλμπουμ του «Πάγος και Φωτιά» (2021)
αποτελεί τον πρώτο του κύκλο ορχηστρικής μουσικής. Τον Δεκέμβριο του 2022
κυκλοφόρησε ένα EP με τα πρώτα του τραγούδια για τους «Ετεροθαλείς»
(1998-2000), ενώ με την έλευση του νέου έτους δημοσίευσε την μικρή σίνγκλ
εκδοχή του ορχηστρικού «Πάγος και Φωτιά».
Με το «Ελιξίριο» (Μάιος, 2022), σε στίχους του
Γ. Φαινέκου, ξεκίνησε την σειρά «Ποιητικά», την οποία συνέχισε με
τις «Πεταλούδες», σε ποίηση του Π. Νερούδα (Σεπτέμβριος, 2022)
και με «Το τραγούδι της ερήμου», σε ποίηση της Άννας Ξανθάκη (Φεβρουάριος,
2023).
Με το σινγκλ «Ο γλάρος» (Μάιος, 2023),
σε στίχους της Δήμητρας Ηλιού, εγκαινίασε ένα νέο κύκλο μουσικών έργων με
πλαίσιο αναφοράς τον κόσμο του παιδιού, ενώ με την «Φθορά - Fthorá»
(Αύγουστος, 2023) προχώρησε στο μονοπάτι των «Ποιητικών»
συνομιλώντας δημιουργικά αυτήν την φορά με την ποίηση του Κώστα Καρυωτάκη.
«Τα Ουρανοποιηματάκια», σε ποίηση των Θ.
Χορτιάτη, Κ. Παλαμά και Ν. Λαπαθιώτη και με την συμμετοχή της νέας
Χορωδίας που πετάει στα σύννεφα επανακυκλοφορούν σε Remaster Edition τον
Σεπτέμβριο του 2023.
Τα σινγκλ «Της Χειμωνιάτικής Μέρας» και «Γερμανικό
Εγχειρίδιο Πολέμου» είναι οι πιο πρόσφατες παραγωγές που έχει
δημοσιεύσει.
Νεραϊδοφωνίξ
Χορωδία των μαθητών της ΣΤ1 – κι εν συνεχεία, και της ΣΤ2
του 17ου ΔΣ Ρόδου – για το σχολικό έτος 2023-2024. Το ρεπερτόριο της
συνδυάζει σημαντικά κομμάτια της ελληνικής τραγουδοποιίας με πρωτότυπες
δημιουργίες των Ουρανοποιημάτων.
Υπεύθυνη για την κινησιολογία της είναι η
εκπαιδευτικός Φλώρα Ρεμπούλη.
Ο Ιούνιος, ξέχωρα απ’ τις εξετάσεις,
τις βαθμολογίες και τα «προάγεται/απολύεται», είναι ο αγαπημένος μήνας των
σχολικών δημιουργιών: κλιμακώνονται οι πρόβες, τα γυρίσματα, οι ηχογραφήσεις – πυκνώνουν
οι παραστάσεις, οι εκδηλώσεις, τα φεστιβάλ.
Σε αντίθεση με μία λαϊκίστικη
–και γι’ αυτό φθηνή– αντίληψη που αποδίδει τα ελλείμματα και τις αδράνειες στον
χώρο της εκπαίδευσης στους δασκάλους γενικά κι ανεξαιρέτως – αυτές τις εβδομάδες
μέσω ημερίδων, εκδηλώσεων, συνεργασιών, αλλά και, φυσικά, μέσω του διαδικτύου, διαπίστωσα,
για άλλη μια φορά, πως υπάρχει και λειτουργεί ανά την Ελλάδα ένα πλούσιο
δυναμικό που δεν κάμπτεται απ’ τις δυσανεξίες και τις αδράνειες λάθος πολιτικών
και ξέπνοων νοοτροπιών.
Κι ενώ σήμερα μοιράζονται –και
δικαίως– συγχαρητήρια σε όσους κι όσες πέτυχαν τις επιθυμητές για τα όνειρά τους
επιδόσεις στις Πανελλαδικές – ας σκεφτούμε με μία ήπια συγκίνηση τόσους και
τόσους εκπαιδευτικούς τους οποίους ένα σωρό ανόητες αντιξοότητες δεν τους στεγνώνουν
από μεράκι, δημιουργικότητα και δυναμισμό!
Αφιερωμένο – σε όλους το
τραγουδάκι, με τίτλο «Τα καλοκαίρια» – που έφτιαξαν ο καρδιακός φίλος και εμπνευσμένος
συνάδελφος Γιάννης Φαινέκος με τους μαθητές και τους συνεργάτες του (Νίκαια)!
Τα παιδιά πάρα πολύ συχνά
λένε τα πράγματα όπως τ’ ακούνε.
Τις προάλλες στο σχολείο με
βρήκε, εν μέσω μαθήματος, αυτή η ηχηρή δήλωση: «Κύριε, εγώ τους γκέι τους μισώ!».
Έχεις γνωρίσει κάποιον γκέι και
σου έχει γεννήσει μίσος;
«Όχι, αλλά τους μισώ».
Όταν θα γνωριστείς με
κάποιον, τότε θα καταλάβεις τι λες.
«Δε ξέρω, αλλά τους μισώ».
Πίσω απ’ την αηδία που
εξέπεμπε το πρόσωπο του παιδιού – έβλεπα την αηδία που εξέπεμψε στο ίδιο το
περιβάλλον του, με ακριβώς αυτά τα λόγια: «Τους γκέι τους μισώ».
Τόσα χρόνια είμαι δάσκαλος –
έχω κοινωνήσει δεκάδες φορές εκφράσεις άλλοτε ωμού, άλλοτε συγκαλυμμένου μίσους
για γκέι, για ρομά, για Αλβανούς και μαύρους.
Ποτέ για εμπόρους
ναρκωτικών. Ποτέ για εμπόρους όπλων.
Δεν έχω ακούσει: «Μισώ αυτούς
που πωλούν τον θάνατο στον κόσμο!» ή «Μισώ αυτόν που δολοφονεί, αυτόν που
κακοποιεί, αυτόν που βιάζει!»
Αυτό με κάνει να σκέφτομαι
διάφορα για τη φύση του μίσους μέσα μας.
Το μίσος χρειάζεται ξενιστή
για να επιβιώσει. Ειδάλλως ψοφάει.
Θα το στείλουμε, επομένως,
από εκεί που ήρθε ή θα του προσφέρουμε την πιο καλή φωλιά: το μυαλό μας και το
μυαλό των παιδιών;