No thought control

Ούτε μόνο αγάπη (για τα παιδιά, για τα επιμέρους γνωστικά πεδία, για τη διδασκαλία καθεαυτή, κοκ) - ούτε μόνο γνώση (για τα παιδιά, για τα επιμέρους γνωστικά πεδία, για τη διδασκαλία καθεαυτή, κοκ).

Ο δάσκαλος, που είναι άξιος του τίτλου του, χρειάζεται να υλοποιεί το διαρκές σμίξιμο της αγάπης και της γνώσης (επομένως και την υπέρβαση εκείνου του ορίου που του θέτει ενώπιον του η άγνοιά του) όσον αφορά τους μαθητές και τις μαθήτριές του.

Δια βίου μαθητής ο ίδιος - ες αεί ερωτευμένος με το προσωπικό του αίνιγμα, όσο και των νεότερών του, συνασκείται, δοκιμάζει, γαλουχεί και γαλουχείται από εκείνη τη σχέση, που
ελάχιστες άλλες στη ζωή - έχουν ισότιμη σφραγίδα για την ταυτότητά του.

Αυτόν τον παιδαγωγό έχει ανάγκη η εποχή μας - αν δε θέλει να αυτοδιαλυθεί σαν μία ακόμη Βαβυλωνία: τον δάσκαλο/τη δασκάλα της αγάπης και συγχρόνως της γνώσης, αυτή τη σπάνια οντότητα - όχι ένα ακόμη, όσο φιλόδοξο ή τάχα πρωτοποριακό εκπαιδευτικό σύστημα (education).

Αυτόν, αυτήν - ως ένσαρκη υπόσχεση παιδείας - no education ή thought control.

«Ο υπνόσακος»

«Ο υπνόσακος» γράφτηκε τον Σεπτέμβριο του 1996. Προ 18 ετών – όχι, αστεία. Ήμουν σχεδόν άλλος άνθρωπος: μόλις αυτόνομος, μόλις στον 100ο μου στίχο, μόλις ανακουφισμένος από ένα σωρό ψευτοδαίμονες – σκάβοντας να βρω το διαφορετικό, πραγματικό δαιμόνιο μου. 

Τον ακούω σήμερα και μού λέει όσα δεκάδες φωτογραφικά άλμπουμ της εποχής εκείνης μού αποκρύπτουν ή συναφείς αναμνήσεις επανασκηνοθετούν μέσα μου, όχι, πάντοτε, δίχως την λειτουργία της παραίσθησης. 

Μου ανακαλεί ακόμη, τους «Ετεροθαλείς» – με τους οποίους το ηχογραφήσαμε το καλοκαίρι του 1998: ο Λάμπρος παίζει τζουρά, ο Νίκος πιάνο και πλήκτρα, με τον Νεκτάριο μοιραζόμαστε τις κιθάρες και το μπάσο, ενώ πίσω από τα μικρόφωνα γράφουν με τον ιδιαίτερο χρωστήρα της φωνής τους ο Γιάννης με την Ρίτσα. 

Δεν ξέρω αν έχει κάποια ιδιαίτερη μουσική αξία – όπως κι ό,τι έκτοτε έχω ηχογραφήσει. Και δεν χρειάζεται ποτέ να το μάθω. Μου αρκεί που με ανατριχιάζει σαν μίαν αλήθεια που σε ηλεκτροδοτεί μετά από τόσα χρόνια και συνάμα δεν σε θαμπώνει με την ξελογιάστρα ομορφιά της.

Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ": έναρξη εργασιών 3ου Χειμερινού Κύκλου

Γενικές Πληροφορίες:

Οι συναντήσεις του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" (Γ’ Χειμερινός Κύκλος, 2014-2015) θα πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση. Ως έδρα τους θα έχουν το ξενοδοχείο "ΑΛΣ" (Πλατεία 100 Χουρμαδιές / Γ. Χαρίτου).

Το Εργαστήριο Δημιουργικής Ανάγνωσης και Γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ» απευθύνεται σε:
αναγνώστες, φοιτητές, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους της γραφής που θα ήθελαν να εμπλουτίσουν τις αναγνωστικές και συγγραφικές τους εμπειρίες έως εκείνο το όριο της δημιουργικής τους τόλμης.

Ημέρα συναντήσεων: Σάββατο (19.00-22.00).

Το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" έχει την στήριξη του περιοδικού τέχνης και λόγου "ΝΗΣΙΔΕΣ".

Υπεύθυνος Εργαστηρίου: Πάνος Δρακόπουλος

panosdrak@yahoo.gr

Στα δύο πρώτα χρόνια λειτουργίας του (2012-2014) το Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ" έχει, μεταξύ άλλων, υλοποιήσει:

-       την ομότιτλη ειδική έκδοση 10+3 κειμένων των μελών του (περιοδικό Νησίδες, τ. 11, Άνοιξη 2014)

-       δύο σειρές ραδιοφωνικών εκπομπών με τίτλο «Του Κοχυλιού τα Παραμύθια» (σε συνεργασία με τον «Πύργο της Βαβέλ», Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2012-13/2013-14, Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4)

-       την σύνθεση και την επιμέλεια 3 e-book: Ι. Ανθολογία Εικονοποιημάτων ΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Σκυταλοδρομίας και ΙΙΙ. Ανθολογία Κειμένων Αυτόματης Γραφής.

-       Δύο Κύκλους Συναντήσεων (Α’ και Β’ Εαρινός Κύκλος) με ανθρώπους της γραφής και της δημιουργικής ανάγνωσης: ποιητές, μεταφραστές, πεζογράφους, μελετητές, εκπαιδευτικούς.

-       Συμπράξεις με άλλες καλλιτεχνικές συλλογικότητες, όπως η φωτογραφική ομάδα Photo-Orion.

Η ομάδα του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ» 

στο Facebook: https://www.facebook.com/groups/441245779247929/

2 φωτοκύτταρα κάδρα του Αυγούστου

Ι. 

"7 + 9 = "

[Από τα ανώτερα μαθηματικά του καλοκαιριού - Τήλος, 2014]

ΙΙ.

Με τον μικρό Οδ. - Φωτογραφία από τη συλλογή 

"Στον αστερισμό του Πικάσο"

Robin Williams (1951-2014)

Μερικοί άνθρωποι ενσαρκώνουν την κλεμμένη φωτιά των θεών σε εμάς, τους άλλους – δίχως ωστόσο τη μεσολάβηση κάποιου Τιτάνα. Άλλωστε ούτε θεοί στ’ αλήθεια υπάρχουν. Υπάρχει μόνο τούτη η φωτιά και οι άνθρωποι που την έχουν ανάγκη.

Ενίοτε, τους προστατεύει και τους θερμαίνει. Το πιο συχνά όμως, κατορθώνουν να την εξαντλούν καίγοντας ο ένας τον άλλο.

Ενίοτε τούτη η φωτιά σβήνει από μόνη της.

Amor Fati: 1996-2006

Τα ποιητικά πεπραγμένα μιας δεκαετίας: 1996-2006.

[Κατά χρονική περίοδο συγγραφής κι όχι δημοσίευσης – η οποία διαδέχεται την πρώτη ακριβώς τότε: το 2006, με την «Πόσιμη ζωή» από τις εκδ. Γαβριηλίδης]

GREEN IS THE COLOUR

Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι διακρίνουν τη διαδρομή των Pink Floyd στην προ και στην μετά «Dark side of the moon» εποχή. Πρόκειται για δίσκο τομή – όχι, μόνο της τραγουδοποιίας τους, αλλά της σύγχρονης μουσικής εν γένει.

Όμως τούτη η διάκριση υπονόμευσε, θαρρώ, κυρίως, την πρώτη τους περίοδο, που επίσης δεν στερείται επιτευγμάτων ή πρωτόγνωρων πειραματισμών – με μία φράση, συνθέσεων, που ελάχιστοι είχαν την τόλμη και, φυσικά, το ταλέντο να τις υλοποιήσουν.

Η μεγάλη απήχηση των concept άλμπουμ του γκρουπ που διαδέχτηκαν το «Dark side of the moon» έριξε βαριά τη σκιά της μάλλον στα μικρής φόρμας τραγούδια της πρώτης του περιόδου, που είναι πανέμορφα – μέσα στην απλότητα και τη διαύγειά τους.

Διότι και η απλότητα και η διαύγεια ήταν και είναι ζητούμενα της μούσας που δεν συνηθίζει να τρώει από τα έτοιμα, αλλά αντιθέτως, θέλει να επινοεί απαρχής κάθε τόσο τον εαυτό της.

 

Με αυτό το πνεύμα καταπιάστηκα με το “Green is the colour” – ένα υπέροχο κομμάτι από το soundtrack του More (1969), που ακούγοντας το, πλάι στα άλλα, νιώθεις, πως ορισμένα πράγματα στη τέχνη, όπως και στην φύση, δεν έχουν ηλικία.

Σημειώσεις από ένα επίμοχθο και υπέροχο καλοκαίρι

Εικαστικό: Hildegarde Handsaeme, "Women and music", Painting Acrylic on Canvas.

Ιούλιος μήνας, θα πει, να έχεις μετατρέψει την νύχτα σε μέρα, τον ενήλικο εαυτό σου σε ατίθασο παιδί και τους γύρω σου βλαστούς σε καμβά του ήλιου και της θαλάσσης.

Ιούλιος μήνας, θα πει, να έχεις μετατρέψει τις παλιές πληγές σε πλάγιες σημειώσεις της παρτιτούρας και των στίχων σου, την ευτυχία, που πλάθουν με σένα και για σένα, τόσα και τόσα χέρια, σε τραγούδι ποικίλων ρυθμών κι αποχρώσεων, τις βαριές απώλειες σε φωτεινή σιωπή.

Ιούλιος μήνας, θα πει, να έχεις μετατρέψει την δίψα σου σε ποίημα, τις φιλίες σου σε γιορτή πληθυντική, τον ώριμο έρωτα σου σε έρωτα που μόλις ανακάλυψε τα ολοκαίνουργια φτερά του.

"GREEN IS THE COLOUR"

Στίχοι-Μουσική: Roger Waters 

(Pink Floyd, "More", 1969)

Ενορχήστρωση, εκτέλεση οργάνων, ερμηνεία: 

Πάνος Δρακόπουλος 

Φωτογραφία: Irini Pan

Ηχογράφηση (Mix – Mastering): 

Στούντιο «Θάλεια» 

Παραγωγή: Πάνος Δρακόπουλος

Ιούνιος 2014

Πάλι;

Πάλι θα πεις πως ξεγελάστηκες, πως δεν ήξερες, πως τάχα σ' εξαπατήσανε στο ζύγι;

Πάλι θα καμωθείς τον πολίτη κι όχι τον ψηφοφόρο – τον οπαδό, τον οργισμένο, τον ένθερμο και φλογερό;

Πάλι θα βάλεις την ελευθερία σου κάτω από τα μικροκέρδη και τις απευχόμενες μικροζημιές σου;

Πάλι θα διπλοσταυρώσεις τις παλαιές αυταπάτες σου – απέναντι και πέρα από τον καθρέφτη που, θες δε θες, είναι και τούτες οι εκλογές;

Αν

Αν πάλι ψηφίσεις με κριτήριο –  το ποιος θα σου πληρώσει τα μεταφορικά της κάλπης – την μικροακτίνα μιας νεκροζώντανης σχέσης αίματος ή έστω λυκοκουμπαριάς – το ποιος σε γλυκοκοίταξε ήδη χτυπώντας σου ψευτοπατρικά τον ώμο – το εάν σού φωτογράφισε μια θεσούλα με την επωνυμία σου στην νεκρά φύση ενός γραφείου ή μιας κατ’ όνομα υπηρεσίας – τότε

είσαι άξιος της μοίρας σου

άξιος του «ο θεός να βάλει το χέρι του» - άξιος του «για όλα φταίν οι ξένοι/οι χρυσαυγίτες/οι αριστεροί/οι άλλοι» - άξιος της υψηλής επιστημονικής διακρίβωσης πως «μας ψεκάζουνε» νυχθημερόν

– άξιος.

"ΤΟ ΕΛΙΞΙΡΙΟ" (HD, 2014)

"ΤΟ ΕΛΙΞΙΡΙΟ" 

Στίχοι: Γιάννης Φαινέκος - Μουσική: Πάνος Δρακόπουλος

Πιάνο, κιθάρες, πλήκτρα, μελλώντικα, τύμπανα, φωνή: 

Πάνος Δρακόπουλος 

Κόντρα Μπάσο: Θοδωρής Ζιάρκας

Ηχογράφηση (Mix - Mastering): Στούντιο "Θάλεια" 

Παραγωγή: Πάνος Δρακόπουλος

Μουσικό Βίντεο: Στέλιος Σκαραβαίος 

[Με σκηνές από το έργο του Τσ. Τσάπλιν, "Ο χρυσοθήρας", 1925]

Απρίλιος, 2014

Τα Ουρανοποιηματάκια στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου: Μία ξεχωριστή παιδαγωγική συνάντηση

Η φετινή ηλιόλουστη Πρωταπριλιά επεφύλαξε για τα Ουρανοποιηματάκια (το διαδικτυακό-καλλιτεχνικό «ψευδώνυμο» της Στ1 από το ΔΣ Κοσκινού) κάτι που ξεπερνάει κατά πολύ την εξιστόρηση, χάριν του γνωστού εθίμου, ενός αθώου ψέματος, ή μίας καλοστημένης, πλην κάλπικης σκηνοθεσίας, από αυτές, πάνω στις οποίες θάλλουν τα παραμυθιάσματα.  Η εκπαιδευτική εκδρομή του τμήματος (των μαθητών και των γονέων τους) που πραγματοποιήθηκε στο Παν/μιο Αιγαίου, έπειτα από την σχετική πρόσκληση της επίκουρης καθηγήτριας του ΠΤΔΕ Ρόδου, κας Βασιλείας Καζούλλη, εξελίχθηκε, σύμφωνα με τον τρόπο που το απέδωσαν τα παιδιά κατόπιν στα γραπτά τους, «σαν αληθινό παραμύθι».

Τα Ουρανοποιηματάκια τα υποδέχτηκε στην είσοδο του ανακαινισμένου κτηρίου της Λεωφόρου Δημοκρατίας ο σχολικός σύμβουλος της 2^ης Περιφέρειας ΠΕ Δωδ/σου, κος Ν. Ράπτης και κατόπιν, ο πρόεδρος των φοιτητών του τμήματος, κος Παύλος Κωνσταντινίδης. Με τη βοήθεια του κου Κωνσταντινίδη οι επισκέπτες ξεναγήθηκαν στους επιμέρους εσωτερικούς του χώρους: παρακολούθησαν ένα μέρος του μαθήματος της Λαογραφίας, έγιναν δεκτοί από τον Κοσμήτορα της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών, κο Κ. Βρατσάλη κι όταν γνωρίστηκαν από κοντά πια με την κα Καζούλλη καθώς και με τον κο Γιώργο Κατσαδώρο, τους έκαναν δώρο, χάριν της εγκάρδιας από μέρους τους υποδοχής, από ένα αντίτυπο του πρόσφατου βιβλίου που εξέδωσαν με όλους τους μαθητές της Στ’ από το ΔΣ Κοσκινού, «21+1 Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες».

Επόμενος σταθμός της χαριτωμένης «εισβολής» των παιδιών στο κτήριο Κλεόβουλος πια, ήταν η «θεόρατη», η «τεράστια», η «πλούσια» (πάλι οι χαρακτηρισμοί αντλούνται από τα κείμενα των παιδιών) βιβλιοθήκη της σχολής, στην οποία πραγματοποιήθηκαν μία σειρά παιγνιώδεις δραστηριότητες με τη βοήθεια της βιβλιοθηκονόμου, κας Καλλιόπης Μπέη. Μία πρώτη εξοικείωση των παιδιών με το ηλεκτρονικό σύστημα αρχειοθέτησης και εύρεσης εκδόσεων από την συναφή ηλεκτρονική βάση δεδομένων των τμημάτων του Παν/μίου Αιγαίου επιτεύχθηκε αναζητώντας, κατά ομάδες, τίτλους αγαπημένων έργων του Οδ. Ελύτη, του Τζ. Ροντάρι, της Άλκης Ζέη, του Ευγ. Τριβιζά και του Ι. Βέρν. Ακολούθως, εντοπίστηκαν από τα ράφια του Σπουδαστηρίου, έντυπες εκδόσεις με την «πιο εντυπωσιακή βιβλιοδεσία», το «πλέον ξεχωριστό εξώφυλλο», αλλά και τίτλοι που να κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κάθε παιδιού χωριστά.

Μετά από μια μικρή απαραίτητη ανάπαυλα στο κυλικείο της σχολής –κέρασμα από την μεριά της Κοσμητείας– ακολούθησε η Συνάντηση των Ουρανοποιημάτων με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες της κας Καζούλλη στο πλαίσιο του μαθήματος της, «Διγλωσσία». Σε μία κατάμεστη αίθουσα, παρουσία και της καθηγήτριας επίσης του Παιδαγωγικού Τμήματος, κας Ελένης Σκούρτου, παρουσιάστηκαν οι ομάδες χαρούμενες γνώσης των Ουρανοποιημάτων, οι «Ταινίες από ξυλομπογιά», «Η στρουμπουλή νότα», η δραστήρια Λέσχη δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής των μαθητών, καθώς και το παιδαγωγικό πλαίσιο αναφοράς της δημοκρατικής αυτό-οργάνωσής τους. 

Ο ομαδοσυνεργατικός χαρακτήρας τούτων των «δημιουργικών σχημάτων» δεν απουσίασε ούτε κατά τη διάρκεια της εν λόγω παρουσίασης, η οποία εξάλλου στην πορεία της ενσωμάτωσε μία δειγματική, πλην όμως χαρακτηριστική, προβολή έργων (βίντεο, ηχογραφήσεις, φωτογραφίες), που οι μαθητές έχουν ήδη δημοσιεύσει στο ομώνυμο Ιστολόγιό τους: ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΑΜΑΤΑΚΙΑ http://ouranopoihmatakia.blogspot.gr/. Μάλιστα ως μικρή έκπληξη λειτούργησε τόσο η πρώτη προβολή του νέου φιλμ μικρού μήκους της κινηματογραφικής ομάδας «Ταινίες από ξυλομπογιά», «Πάρτι μασκέ», όσο και η ακρόαση του τραγουδιού, από ηχογράφηση, αλλά και διά ζώσης, «Μικρές τρελές αγγελίες».

Στη συζήτηση που ακολούθησε, τα ερωτήματα και τα σχόλια των φοιτητών/τριών εστίασαν στη παιδαγωγική διάσταση και σημασία τούτων των δράσεων, στην σχέση που αναπτύσσει ο εκάστοτε μαθητής με τον σχολικό και τον εξωσχολικό του χρόνο, με τον δάσκαλο ή τη δασκάλα του, στον εμπλουτισμό της εκπαιδευτικής πράξης με τις τέχνες ακολουθώντας τη βιωματική οδό – με όρους, επομένως, αυτενέργειας και εκλεπτυσμένης διαθεματικότητας. Αυτό σημαίνει: μακριά από το «γράμμα» του τυποποιημένου αναλυτικού προγράμματος. Δεν είναι υποκειμενική εκτίμηση, πως τα ερωτήματα που τέθηκαν, απαντήθηκαν τόσο από τα λόγια, όσο και από τα ζωηρά, φωτεινά χαμόγελα των παιδιών.

Στις καίριες παρεμβάσεις των φοιτητριών που έχουν συνεργαστεί στενά με τα Ουρανοποιηματάκια για τις Πρακτικές τους Ασκήσεις, προστέθηκαν, εν συνεχεία, οι μαρτυρίες των γονέων των παιδιών, οι οποίοι από κοινού υπογράμμισαν, πως το δημιουργικό και χαρούμενο κλίμα της σχολικής ζωής των Ουρανοποιημάτων εμποτίζει και τον εξωσχολικό τους χρόνο με έναν τρόπο πλέον φυσικό. Το μόνο «πρόβλημα», σύμφωνα με την κα Ειρήνη, μητέρα της 12χρονής Χρύσας, είναι ότι «και άρρωστα τα παιδιά, θέλουν να πάνε σχολείο»!

Στα συμπεράσματα των εργασιών ολόκληρης της Συνάντησης, η κα Σκούρτου τόνισε τον αντίκτυπο που έχει, τόσο στο παιδί, όσο και στον εκπαιδευτικό, το να είναι φορέας μίας σχολικής πραγματικότητας που να την καθρεφτίζει η φράση «χαρούμενη γνώση», ενώ η κα Καζούλλη επισήμανε την ιδιαίτερη αύρα που μετέφεραν τα Ουρανοποιηματάκια στους νυν φοιτητές και συνάμα μελλοντικούς εκπαιδευτικούς: «Έβλεπα στα μάτια τους, τη δίψα να μπουν στην τάξη και να αποκτήσουν τα δικά τους πνευματικά παιδιά» σχολίασε στη συνέχεια.

Ξέχωρα από τους προαναφερθέντες συντελεστές, επιπρόσθετες ευχαριστίες αναλογούν στην διευθύντρια του 7^ου ΔΣ Ρόδου, κα Τσαμπίκα Μακρόγιαννη, στο διευθυντή του ΔΣ Κοσκινού, κο Κώστα Μουτσάκη, όσο και στην φοιτήτρια του ΠΤΔΕ, κα Ιωάννα Φωτεινοπούλου, για την διοργάνωση της όλης σύμπραξης ακόμη και στις μικρότερές της λεπτομέρειες.

Το πλούσιο φωτογραφικό υλικό της, υπό μορφή πλέον βίντεο, ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης μπορεί να το εντοπίσει στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://ouranopoihmatakia.blogspot.gr/2014/04/hd-2014.html

Ως Ουρανοποιηματάκια τον προσκαλούμε και αναμένουμε τον δικό του εποικοδομητικό σχολιασμό.

1η δημοσίευση: εφημ. "ΡΟΔΙΑΚΗ", 10/4/2014 

http://www.rodiaki.gr/article.php?id=275565&catid=11&maincatid=1

Συντομογραφικό ημερολόγιο αναγνώσεων

   1. "Μιλώντας στο γιο μου για την ηθική και την ελευθερία" - του Φερνάντο Σαβατέρ:

Το μικρό αυτό βιβλιαράκι με εξέπληξε. Τηρεί έως ένα πολύ μεγάλο βαθμό την υπόσχεσή του να μην σηκώνει ψηλά το δακτυλάκι του διδακτισμού και να προσφέρει στον (εκάστοτε ηλικίας) αναγνώστη του εναύσματα για σκέψη σε ζητήματα διόλου ευδιάβατα. 

Η σαφήνεια των θέσεων, η συναρμογή των επιχειρημάτων/παραδειγμάτων, όπως και η καταλληλότητα (και συνάμα πολυμέρεια) των παραπομπών του το προστατεύουν από τις συνήθεις κακοτοπιές του είδους (έχω στο μυαλό μου το έργο του Ντ. Γκενζ "Μιλώντας για μαθηματικά στις κόρες μου" που ήταν μάλλον απογοητευτικό). 

Το ότι προσφέρεται ως ένα παράπλευρο εργαλείο διαλόγου για τους/τις συναδέλφους της Β'βάθμιας δε συζητιέται - ήδη στο Δημοτικό διαπίστωσα τη δυναμική του.

 2. "Τι είναι το πνεύμα; Γνωρίζουμε το αντίθετό του που είναι το έγκλημα. Τί είναι ο άνθρωπος; Εδώ όμως σάς σταματώ, γιατί αυτό το ξέρουμε. Είναι το είδος της δύναμης που καταλήγει πάντα στην ανατροπή των τυράννων και των θεών."

Από το βιβλίο του Αλ. Καμύ "Γράμματα σ' ένα φίλο Γερμανό" που μόλις διάβασα με μεγάλη εσωτερική δόνηση. Ενδείκνυται να σταλούν εκ νέου στον σημερινό μέσα και γύρω μας μικρο/μεγαλο-φασισμό.

 3. "Ένας αστρολάβος του ουρανού και της ζωής". Στην συνέχεια της "Κόμης της Βερενίκης" και της "Αυτοβιογραφίας του φωτός" ο Γ. Γραμματικάκης επιμένει να χαρτογραφεί με ένα τρόπο ανάγλυφο και μοναδικό, για τα ελληνικά δεδομένα, την ύλη (κυρίως) και την αντι-ύλη (πολύ λιγότερο) του ουρανού.

Στο παρόν, επιχειρεί ένα βήμα προς τα μπρος - με αφορμή τα επουράνια και μακροφυσικά (με τα οποία έχουμε σκανδαλωδώς ελάχιστη εξοικείωση εδώ στην Ελλάδα) σχολιάζει και αναλύει τα επίγεια και τα ανθρώπινα: από την ευρύτερη εγχώρια πολιτική σκηνή μέχρι και προσωπική του θητεία σε ακαδημαϊκές θέσεις τόσο στην Κρήτη, όσο και στην Κέρκυρα.

Το ότι επέλεξαν πέρσι να ενσωματώσουν στις Πανελλήνιες ένα απόσπασμα αυτού του πολύ ενδιαφέροντος έργου, δε λέει από μόνο του πολλά πράγματα, διότι, όπως όλοι γνωρίζουν, το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με το τί θα ασχοληθούν οι υποψήφιοι, αλλά με το «τι» αναμένεται να πούν στα γραπτά τους. Όπως και με το προκάτ «πώς» - όλης αυτής της διαδικασίας.

Θυμίζω, πως ο Γραμματικάκης είχε το χιούμορ, όπως και την ...βιολογική δυνατότητα να αντιδράσει εγκαίρως κατά τις εξετάσεις του περσινού καλοκαιριού.

Ο δύσμοιρος ο Σολωμός όμως, δεν την είχε. Ούτε πέρσι - ούτε κι όλα αυτά τα χρόνια, που η εγκύκλιος εκπαίδευση μας κατ' έθος τού συμπεριφέρεται, όπως οι πρωτοετείς φοιτητές Ανατομίας απέναντι στα πτώματα που τους κομίζουν στη κεντρική κλίνη του Εργαστηρίου τους.

4. "Συνειρμοί, μαρτυρίες, μυθιστορίες" του Γ. Β. Δερτιλή. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και ειλικρινή κείμενα μικρο-ιστορίας γραμμένο από έναν εκ των επιφανέστερων μακρο-ιστορικών του τόπου μας.

Δεν είναι εύκολη υπόθεση. Να απαλλάσσεσαι των οικείων σου "φακών" λήψης κι εγγραφής. Να προσεγγίζεις το ιδιωτικό, αλλά και το συλλογικό - δια του άμεσα ή έμμεσα βιωμένου. Κι επιπλέον: να αποδράς από τη "στυλιζαρισμένη" γλώσσα των επιστημονικών σου συγγραμμάτων, για να εκμυστηρευθείς ακόμη κι όσα επί δεκαετίες δεν έχεις τολμήσει να αγγίξεις - διότι, είτε έτσι, είτε αλλιώς, "πονούν". 

Αυτές τις εκμυστηρεύσεις του Δερτιλή, ειδικότερα, τις απόλαυσα: όπως, λχ, τί του επιφύλαξε η ζήση του κατά την 21η Απριλίου του 1967.

Εκείνο όμως που θα ήθελα να δω …κινηματογραφημένο (για πολλούς λόγους ξεφεύγουν της πολιτικής και αγγίζουν την περιοχή της αισθητικής) είναι ένα γλέντι που έζησε μέσα στην Κατοχή με την πιο χαρακτηριστική ανθρωπογεωγραφία της εποχής στη σύνθεσή του.

"Ελάχιστοι είναι οι ιστορικοί που ελέγχουν ορισμένες έστω από τις προκαταλήψεις τους. Οι περισσότεροι παραμένουν, συχνά χωρίς να το αντιλαμβάνονται, άτολμοι απέναντι μπροστά στα δεδομένα στερεότυπα" (σελ. 25) σημειώνει σχολιάζοντας τα του Εμφύλιου Πολέμου. Κι αναρωτιέμαι: μόνον τα του Εμφύλιου Πολέμου;

Εργαστήριο δημιουργικής γραφής κι ανάγνωσης "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ": 2013-2014

Η "Γραμματική της Φαντασίας"

"Όταν έχεις να κάνεις με παιδιά, πιο εύκολα κάνεις λάθος επειδή τα υποτιμάς, παρά επειδή τα υπερτιμάς." (σελ. 216)

"Η ελευθερία χρειάζεται το στήριγμα της "τεχνικής" σε μία δύσκολη, αλλά αναγκαία ισορροπία." (σελ. 222)

Πρόκειται για τις δύο από τις τελευταίες φράσεις-κλειδιά που αξίζει να υπογραμμίσει κανείς διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας αυτό το εκπληκτικό έργο του Τζ. Ροντάρι με τον διόλου παραπλανητικό τίτλο "Γραμματική της Φαντασίας". [Προσωπικώς προτιμώ την έκδοση/μετάφραση του "Τεκμηρίου" (1994) - από την πιο πρόσφατη και σε εκδοτική ροή από το "Μεταίχμιο"].

Αναφέρομαι σε ένα από τα δέκα-δεκαπέντε έργα που ήδη από την εποχή των προπτυχιακών στο Παιδαγωγικό Τμήμα, μέ προετοίμασαν για μία εντελώς διαφορετική πορεία από τα συνήθη και νεκροζώντανα που διατηρούνται δυστυχώς ακόμη άθικτα στην τρέχουσα ελληνική σχολική ζωή.

Το σημειώνω αυτό - διότι πληροφορούμαι πως μέσα στη ροή των ετών εμφανίζεται ολοένα και πιο αραιά στις βιβλιογραφικές προτάσεις των Παιδαγωγικών Σχολών.

Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου, για ατόπημα - διόλου μικρής σημασίας.

ΥΓ: Μνημονεύοντας τον Τζ. Ροντάρι - θαρρώ πως είναι θαυμάσια ιδέα να προσκαλέσουμε από το διαδικτυακό μας σεντούκι, το έργο, με το οποίο τα Ουρανοποιηματάκια (Κιν/κη ομάδα "Ταινίες από ξυλομπογιά" - ΔΣ Κοσκινού) πέρσι την Άνοιξη, απέδωσαν την ιστορία του μεγάλου Ιταλού δημιουργού, "Εφευρέτες αριθμών" [Από το βιβλίο "Παραμύθια από το τηλέφωνο" (Μετ. Άννα Παπασταύρου, εκδ. Μεταίχμιο, 2008)].

«21+1 Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες»: κυκλοφορία βιβλίου

Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο

«21+1 Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες»

[Εκδόσεις ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ, Έγχρωμο, σελ. 74]

Γράφουν και ζωγραφίζουν οι μαθητές

του ΣΤ1 και του ΣΤ2

του Δημοτικού Σχολείου Κοσκινού

Επιμέλεια έκδοσης: Πάνος Δρακόπουλος (Δάσκαλος ΣΤ1) - Λευτέρης Τσερκέζης (Δάσκαλος ΣΤ2)

Χορηγός Έκδοσης: Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΔΣ Κοσκινού

[Για τη διάθεση του βιβλίου - Τηλ. Επικοινωνίας: 6972685802 - Εmail: marymant95@hotmail.com]

Εκδόσεις ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ, 2014

http://ouranopoihmatakia.blogspot.gr/

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Αγαπητοί μας φίλοι

Όπως διακρίνουμε τις κινηματογραφικές ταινίες σε εκείνες που μάς ανοίγουν τα μάτια και σε όσες μάς τα κλείνουν, αναλόγως, θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τα παραμύθια σε εκείνα που μάς αφυπνίζουν και σε αυτά που μάς κοιμίζουν. Όσο γλυκά και τάχα αθώα. Μολονότι διόλου αθώα.

Τη δεύτερη αυτή ομάδα παραμυθιών τη γνωρίζετε με τη λέξη «παραμυθιάσματα» - και ναι, ελάχιστα απέχουν από την απάτη. Και από την αυταπάτη.

Αν αναζητείτε «παραμυθιάσματα», μάλλον έχετε ανοίξει λάθος βιβλίο.

Ένα τηλεκοντρόλ σάς αρκεί και 30τόσα κανάλια της τιβί που νύχτα μέρα σερβίρουνε μονότονα το ίδιο και το ίδιο «παραμύθιασμα»: αγοράστε άφοβα, καταναλώστε χίλια δυο καλούδια – για να ευτυχίσετε τσάμπα!

Τα παραμύθια που έχουμε συγκεντρώσει σε αυτόν εδώ τον μικρό τόμο, πρωτότυπα όλα τους και φρεσκότατα, σαν το φετινό χιόνι της Πίνδου, έχουν ολότελα διαφορετική πρόθεση.

Την διακριτή πρόθεση των μικρών δημιουργών τους – που στο κάλεσμα να «μαγειρέψουνε» τα δικά τους χριστουγεννιάτικα παραμύθια δεν ξεχάσανε την πιο σημαντική συνταγή.

Ποια συνταγή;

Πως «συνταγή», όπως τη μοσχοπουλάνε διάφορα, υποτίθεται, σχετικά «βοηθήματα», δεν υπάρχει.

Τι επομένως «ξεφούρνισε» αυτά τα έργα;

Πρωτίστως η πνοή μίας αχόρταγης φαντασίας κι έπειτα το καρδιοχτύπι μιας μεγάλης λαχτάρας, εκ μέρους όλων μας, να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: τη φιλία φιλία, την ειρήνη ειρήνη και την αγάπη αγάπη.

Πάνος Δρακόπουλος - Λευτέρης Τσερκέζης

30 Ιανουαρίου του 2014

Με την αφορμή του σημερινού εορτασμού της εκπαιδευτικής κοινότητας δε θα ήθελα να σταθώ στα συνήθη ζητήματα που πολώνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το επόμενο βήμα του σχολείου μέσα στο πολιτικό περιβάλλον που ονομάζεται «κρίση».

Η κρίση απαντά εξάλλου σε μία πολιτισμική εξίσωση με χίλιες δυο μεταβλητές, ενώ προσωπικά θα ήθελα να εστιάσω σε ένα πολύ λιγότερο δυσεπίλυτο πρόβλημα.

Πρόβλημα, που τόσο ως δάσκαλο, αλλά πρωτίστως ως πολίτη, με προσβάλει και εξηγεί πάρα πολλά για την αμφισβητήσιμη –κι από άλλες αφετηρίες– ποιότητα των δημοκρατικών μας ηθών και πρακτικών.

Εν συντομία: Γιατί οι μαθητές μας (που είτε δεν γεννήθηκαν στην Ελλάδα, είτε οι γονείς τους είναι πολιτικοί ή οικονομικοί μετανάστες), ενώ έχουν περάσει από όλο το κομπολόι της εγκύκλιας παιδείας, από το Δημοτικό μέχρι το Παν/μιο, δεν έχουν δικαίωμα πολιτικής ψήφου; 

Γιατί δεν τους επιτρέπεται να εξασκούν τα βασικά πολιτικά τους δικαιώματα καθώς και τις ανάλογες πολιτικές τους υποχρεώσεις;

Όσοι παρακολουθούν το θέμα – γνωρίζουν την απάντηση. 

Πρόκειται όμως για μία απάντηση τρύπια πέρα ως πέρα αν το εξετάσει κανείς σύμφωνα με τις θεμελιώδεις πολιτικές αρχές που καταξιώνουν ή όχι μία πραγματική Δημοκρατία.

Και ένα δημόσιο περιβάλλον γνήσιας ανθρωπιάς.

Για την ενημέρωση και την περαιτέρω δραστηριοποίηση μας:

http://www.ithageneia.org/el

Πρωτοχρονιάτικος διάλογος

 ...με δύο φτερωτά ουράνια τόξα εξήμισι και τεσσερισήμισι ετών

Πάνος: Κοιτάξτε, παιδιά. Ο έρωτας σε δεκάδες ζωγραφιές παρουσιάζεται ως μωράκι. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Θ.: Επειδή η ζωή ξεκινάει από μωρό. Έτσι και ο έρωτας.
Οδ.: Ο έρωτας δεν ξεκινάει από μωρό. Ξεκινάει από "έ"!