2024 - Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ"

"Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι."

Οδυσσέας Ελύτης / "Μικρός Ναυτίλος"

Waste Tongue – Ἡ ἔρημη γλῶσσα

 

Τὸ τρὰμ μὲ τὸ ὄνομα Πόθος. Ναί. Ὅπως πάντα. Κάποιος φιλόδοξος «ἐραστὴς τῆς τέχνης», πλημμυρισμένος μὲ τὴ διάθεση νὰ «διορθώσει» ὅλα τὰ μέχρις ἐμφανίσεώς του «ἡμαρτημένα» τῶν προηγουμένων ὁμοτέχνων του δημιουργῶν. Νὰ φέρει «νέο αἷμα» καὶ «νέα πνοὴ» στὸ εἶδος. Συνεπῶς ἐξοβελιστέον τὸ λανθασμένο μεταφραστικῶς «Λεωφορεῖον ὁ Πόθος», ὑπὲρ τοῦ «σωστοῦ» ―σὲ κατὰ λέξιν μετάφραση― «Τὸ τρὰμ μὲ τὸ ὄνομα Πόθος». Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ: καὶ αὐτὴ ἡ ἀπόδοση δὲν ἀκριβολογεῖ, ἀφοῦ ὁ πρωτότυπος τίτλος εἶναι A streetcar named Desire: A―ἀόριστο ἄρθρο, ἄρα «Ἕνα τράμ» κ.λπ.

 

Δὲν τὴν ξέρω τὴν παράσταση. Δὲν ξέρω ἂν εἶναι ἀξιοπρεπὴς σκηνοθετικὰ ἢ ὑποκριτικά. Μπορεῖ καὶ νὰ εἶναι. Ξέρω ὅμως ὅτι δὲν θὰ πάω νὰ τὴ δῶ. Ἀπεχθάνομαι τὴν ἀλαζονεία καὶ ἐδῶ, ἐν προκειμένῳ, ὑπάρχει καὶ περισσεύει, μαζὶ μὲ ἀξιοσημείωτη ἔλλειψη σεβασμοῦ στοὺς ―μικροὺς ἢ μεγάλους― δημιουργοὺς ποὺ καθιέρωσαν τὸν εὔηχο, λιτὸ καὶ σὲ σωστὰ ἑλληνικὰ «λάθος» τίτλο.

 

Τὸ ἔχουμε δεῖ, ἄλλωστε, καὶ σὲ ἄλλα λίγο ἢ πολὺ καθιερωμένα ἔργα. Θυμηθεῖτε, γιὰ παράδειγμα, τὴν «Χέρσα Γῆ» (!), ὅπως «σωστὰ» ἀπέδωσε κάποιος οἱονεὶ ποιητής, ἐκ Κύπρου ὁρμώμενος, τὴν Wasteland· τὴν «Ἔρημη χώρα», ντέ! Ἢ τὸν «Φόνο στὸν Καθεδρικό», ἀπόδοση «σωστότερη» τοῦ λανθασμένου μεταφραστικῶς τίτλου «Φονικὸ στὴν ἐκκλησιά», ἐπίσης τοῦ Ἔλλιοτ.

 

Σκιαμαχίες σὲ ἐρημωμένο τοπίο. Στὴν «Ἔρημη γλῶσσα».

 

Νισάφι πιά!

Αυγουστίνος Τσιριμώκος

«Αναγνωστικές τέρψεις του Χειμώνα»

3 βιβλία που συνάμα γίνονται προτάσεις

– για να τα ανακαλύψετε κατά την νέα χρονιά!

1. Μίκα Ντάκα, «Η πυξίδα έδειχνε στον δρόμο» (εκδ. Απόπειρα, 2023 – με φωτογραφίες του Γιάννη Ασημίνα): πρόκειται για την 2^η συλλογή ποιημάτων της Ρόδιας Μίκας Ντάκα, η οποία παίρνει φόρα γυρίζοντας πίσω σε ό,τι είχε ήδη κατακτήσει με το 1^ο της βιβλίο, με τίτλο «Μνήμες και φάσματα» (μουσικότητα, πολυρυθμία, ρομαντική σκηνογραφία), ίσα ίσα για να κάνει ένα άλμα που της επιτρέπει να μιλάμε πλέον για κάτι εντελώς δικό της στην ποιητική επικράτεια.

Ειδικά στην αποτύπωση του ερωτικού βιώματος –ακόμη ειδικότερα: στην σκοτεινή του περιοχή– εμφανίζει κάτι το ανόμοιο σε σχέση με τους ποιητικούς της προγόνους και γι’ αυτό το βρήκαμε ξεχωριστό.

[Δείγμα γραφής:]

 

ΜΕΤΩΠΙΚΗ

 

Μου φώναζαν

«Θα σκοτωθείς»

Μα εγώ έτρεχα

Με ιλιγγιώδη χρώματα

Και μια τρέλα καρφωμένη στο πόδι

Για το αναπόφευκτο

 

Μετωπική σύγκρουση μ’ ένα άστρο

Διαπραγματευτήκαμε τις ζωές μας

Κράτησα το σώμα μου

Κράτησε το κεφάλι μου

 

Μισή στο φως μισή στο σκοτάδι

 

Κι αν κάποτε σε ξανασυναντήσω

Κάτω από κείνο το φεγγάρι που έτρεχα να σου φέρω

Θα παραδώσουμε τα όπλα

Θα δώσουμε τα χέρια

 

Ηττημένοι μαζί

 

[σελ. 49]

2. Νταβίντ Ελμπάζ, «Αναζητώντας το αόρατο σύμπαν: Σκοτεινή ύλη – σκοτεινή ενέργεια – μαύρες τρύπες» (Μετ. Άγγελος Φιλιππάτος – Επιστημονική επιμέλεια: Βασίλης Χαρμανδάρης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2021 – 1^η έκδ. 2016).

Αναρωτιόμαστε: Υπάρχει, άραγε, πιο γόνιμα παιδευτικός τρόπος για να εκλαϊκεύσεις σύνθετες επιστημονικές θεωρίες απ’ το να διηγηθείς την περιπέτεια της διαμόρφωσης τους; Τις λύσεις που κλήθηκαν να δώσουν καθώς και τα νέα προβλήματα που δημιούργησαν;

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, ταξιδεύει κανείς ουκ ολίγες φορές στον χωρόχρονο και στα διάφορά στάδια της ζωής του σύμπαντος, όπως επίσης και στα όρια της γνώσης και της άγνοιας μας για την μάζα και την ενέργεια που περιέχει – με μέθεξη και (γιατί όχι;) απόλαυση.

Είναι μικρό ή ασήμαντο πράγμα να σου δωριστεί ένα τέτοιας έντασης και περιεχομένου βίωμα; Η επιστημοσύνη του Ελμπάζ (αστροφυσικός στο επάγγελμα, ειδικός στον σχηματισμό και την εξέλιξη των γαλαξιών, με σημαντικές διακρίσεις στον χώρο του), η αναλυτική του ικανότητα, όπως και η αφηγηματική του μαεστρία είναι όντως ένα δώρο.

3. Rumena Bužarovska, «Ο άντρας μου» (Μετ: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, εκδ. Gutenberg, 2022 – 1^η έκδ. 2014): 11 πρωτοπρόσωπες ιστορίες από γυναίκες (διευκρίνιση: πλασματικά αφηγηματικά υποκείμενα) που παρά τις όποιες τους διαφορές μοιάζουν στο εξής κρίσιμο σημείο: ξεγυμνώνονται πλήρως από οποιαδήποτε «πρέπει» ή ταμπού για να ξεγυμνώσουν με τη σειρά τους μέχρι τελευταίας ψευδαίσθησης τους άνδρες, με τους οποίους συμβιώνουν.

Γλώσσα –όπου χρειάζεται– κοφτερή ή τρυφερή, απαθής ή εμπαθής, πολύχρωμη ή ασπρόμαυρη. Σε κάθε περίπτωση, γλώσσα του νευρικού συστήματος. Γλώσσα του σώματος. Γλώσσα συναρπαστική.

 

[Σημείωση για τους μεταφραστές: Η μεταφραστική εργασία και των δύο αποδεικνύεται εξαιρετική. Τόσο ο Φιλιππάτος («Αναζητώντας το αόρατο σύμπαν»), όσο και η Ιωαννίδου («Ο άντρας μου»), χαλαρώνουν ή τεντώνουν τις χορδές της γλώσσας μας, τόσο όσο κι όπου κάθε φορά χρειάζεται, για να ακουστεί η «μουσική», καθώς και οι ποικίλες, πραγματολογικές ή αισθητικές χροιές του πρωτοτύπου.]

1η δημοσίευση: εφημ. Ροδιακή (29.12.2023)

https://www.rodiaki.gr/article/505760/panos-drakopoylos-anagnwstikes-terpseis-toy-xeimwna?fbclid=IwAR3-N5oPUdDZndfC567UcS9VvbeYOaYqtf1J8WEHLu-RpGx1v85Ca1KzGiA

Τα Εξώφυλλα / 2021-2023

Δισκογραφία Π. Δ. / 2021-2023

Τα εξώφυλλα όλων των κυκλοφοριών - συγκροτούν από μόνα τους μία θαυμάσια συλλογή εικαστικών έργων.

Μες στο φως – ορατό κι αόρατο – όπως κάθε αποκαλυπτική τέχνη.

Θερμά ευγνώμων – σε όλες κι όλους τους φωτεινούς συνδημιουργούς-συνοδοιπόρους:
τον Φων, την Μαγδαληνή, την Νάντια, την Ευαγγελία, τη Στέλλα, τον Βάγιο και, φυσικά, τον Στέλιο!

 

«Στον βυθό της μουσικής συνταξιδεύουμε»

[Οδ. Ελύτης]

Με τη βάρκα του Κορνήλιου Καστοριάδη

Κορνήλιος Καστοριάδης
[11 Μαρτίου 1922 - 26 Δεκεμβρίου 1997]

1η δημοσίευση: περιοδικό ΝΗΣΙΔΕΣ, τ. 13, σελ. 13.

Κάθε χρόνο...

[Φωτογραφία: Rémi Gaillard]

 

– Κάθε χρόνο το ίδιο βιολί!
– Κάθε χρόνο η ίδια διάγνωση…

«Του Κοχυλιού τα Παραμύθια» στο Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4 [2023-2024]

Εικαστικό Κάρτας: Υο Runner

Από μεθαύριο, Δευτέρα, 25/12/2022 και για την Τρίτη, όσο και για την Πρωτοχρονιά, βγαίνει στην συχνότητα του Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4 η φετινή σειρά "Του Κοχυλιού Τα Παραμύθια".

 

Για 12η συνεχόμενη χρονιά τα μέλη του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «Το Κοχύλι» γράφουν, επιμελούνται, ραδιοσκηνοθετούν εκλεκτές αφηγήσεις παραμυθιών, ποιημάτων και διηγημάτων.

 

Από την Βάσα Σολωμού-Ξανθάκη μέχρι τον Τζ. Ροντάρι και από την Παυλίνα Παμπούδη μέχρι την Αλεξάνδρα Κ., το αναλόγιο μας διευρύνεται – προσκαλώντας ολοκαίνουργια παραμύθια, αλλά και ξεχωριστές αφηγήσεις της λαϊκής μας παράδοσης (από την Δωδεκάνησο μέχρι την Θεσσαλία).

 

Στο εορταστικό πρόγραμμα του Ρ/Σ Λυχνάρι 91,4 – στις 8.00, 9.00, 20.00 και 22.00.

 

Καλή σας ακρόαση!

Panos Drakopoulos · "Του Κοχυλιού Τα Παραμύθια" - Στο Ρ/Σ Λυχνάρι / Δεκέμβριος 2023 - Ιανουάριος 2024

Ευχάριστα μουσικά-στατιστικά νέα - 2023

Ευχάριστα νέα [2]

– απ' την αναδρομή του Spotify για το 2023.

[Εντελώς ανεξάρτητος – και δίχως καμία

υποστήριξη σε επίπεδο μάρκετινγκ ή επικοινωνίας από κάποιον φορέα]

#SPOTIFYWRAPPED

Ορισμένες ακόμη Κάρτες - που έχουν ενδιαφέρον:

Υστερόγραφο:

Οι αριθμοί φανερώνουν ουκ ολίγα στη ζωή μας. 

Και στην, προκειμένη περίπτωση, στη μουσική μας. 

Όχι, όμως όλα. 

Κι όχι, απαραιτήτως, τα σημαντικότερα. 

Το σίγουρο όμως είναι πως η μουσική

είναι ο ήχος της πορείας της. 

Κι ότι συνεχίζουμε - να συνταξιδεύουμε:

Τίνος είστε εσείς;

–Τίνος αγγέλου είστε εσείς;

–Αγγέλου;

Το δηλητήριο της μη κωμωδίας

Η κωμωδία, η παρωδία – το χιούμορ είναι μικρά καθημερινά φάρμακα για κάθε ζώνη της ύπαρξης μας.

 

Από την πιο ασήμαντη μέχρι την πιο εξέχουσα.

 

Σ’ αυτό εδώ το βιντεάκι ορισμένοι ενδεχομένως να δουν την παρουσία του κωμικού, το άγγιγμα της παρωδίας, ή και κάποια αχλή απ’ την σπουδαία τέχνη του χιούμορ.

 

Προσωπικά, εδώ, δε βλέπω τίποτα απ’ όλα αυτά.

 

Βλέπω χαβαλέ κι αμορφωσιά επιπέδου Β’ Λυκείου, στα χειρότερα της.

 

Με τεράστια –συνάμα– ισχύ.

 

Και την ισχύ του κιτς (παρουσιαζόμαστε ως σάτιρα, ενώ δεν είμαστε – παρουσιαζόμαστε ως «εναλλακτικοί», ενώ δεν είμαστε, κοκ) και την ισχύ του αγοραίου (που κατανοεί τα πράγματα και τις καταστάσεις με βάση του τι θέλει το εκάστοτε Κολοσσιαίο της τηλεόρασης): με την ισχύ ενός τηλε-κοινού, με άλλα λόγια, που έχει γαλουχηθεί μ’ αυτό που εν τέλει, ΔΕΝ είναι παρά σκιά του κωμικού, ΔΕΝ είναι παρωδία και ΔΕΝ έχει καμία σχέση με την ζωογόνο τέχνη του χιούμορ.

«Ο Γιάννης ο φονιάς»

Ένα από τα ωραιότερα ποιήματα που τραγουδήθηκαν στη γλώσσα μας τα τελευταία 50 χρόνια.

Εδώ, με μία μόνο κιθάρα, το ανεβάζουμε στη φωνή μας κι έπειτα, κάτω απ’ το δημιουργικό μας βλέμμα στο Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «Το Κοχύλι».

Αφιερωμένο στη μνήμη των δύο μεγάλων δημιουργών του!

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος - Μουσική: 

Μάνος Χατζιδάκις

[Δίσκος: Αθανασία (1976)]

Ερμηνεία: Πάνος Δρακόπουλος - Κατερίνα Νοτοπούλου

[Στο πλαίσιο της θεματικής "Άδουσα ποίηση" 

του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής 

"ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ"]

Εικονοληψία: Μαρία Παπαδόσηφου

Παραγωγή: 

Εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής "ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ"

3 ποιήματα

Καλό μας μήνα –

Με 3 ποιήματα νεότερης εσοδείας – στο καινούργιο τεύχος του "Χάρτη".

Το πρώτο, μάλιστα, εκ των τριών, με τίτλο"Διπλό τζάμι" – συνδημοσιεύεται με μία ιδιαίτερα δυνατή -και σε καλλιτεχνικό επίπεδο, με κοινό παρονομαστή- φωτογραφία του Νίκου Δήμου.

Τα επόμενα δύο, "Σπίτι" και "Βουβή Παρασκευή", αφιερώνονται, σιωπηρά, στα μέλη του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «Το Κοχύλι», καθώς πρωτογράφτηκαν μέσα στον κύκλο των Συναντήσεων μας.

 

https://www.hartismag.gr/hartis-60/poiisi-kai-pezografia/tria-poiimata

Όλες οι δημοσιεύσεις ποιημάτων μου 

στο περιοδικό "Χάρτης"

[Βαθιά ευγνώμων στην εκδοτική του ομάδα]:

https://www.hartismag.gr/panos-drakopoylos

Το μέλλον είναι ήδη εδώ

– Χμ, βλέπω ένα ενδιαφέρον άρθρο που λέει πως είναι ακόμη μακριά η εποχή που θα μας κάνει ό,τι θέλει η Τεχνητή Νοημοσύνη…

–…

– …

–…

–…

–…

–…

[Εξώφυλλο, "The New Yorker", 27/11/2023]

«Της Χειμωνιάτικης Μέρας – Day of Winter»:

Μόλις κυκλοφόρησε από την Records DK

https://distrokid.com/hyperfollow/panosdrakopoulos/----day-of-winter-special-version---remastered

 

Φωτογραφίες Εξωφύλλου: Ευαγγελία Κακλιού

Ζωγραφιές - art work: Στέλιος Σκαραβαίος

 

Διατίθεται σε όλες τις μεγάλες μουσικές πλατφόρμες

και τις ψηφιακές μουσικοθήκες.

 

SPOTIFY:

https://open.spotify.com/album/0jh3oCisHPyxQWtAu3uoeA?si=QJczb3H7ScuDrjFTA4ydyw

Λίγα λόγια για το έργο:

 

Τι μπορεί να πει κανείς βλέποντας ένα αγαπημένο του πρόσωπο να λυγίζει απ’ το δάκρυ;

Αυτή είναι η εκκίνηση του συγκεκριμένου τραγουδιού.

Και η παραγωγή του;

Αυτή εντοπίζεται στο μακρινό πλέον 2001, όταν το πρωτοηχογραφήσαμε με μία ομάδα μουσικών στο στούντιο «Λαβύρινθός» της Ρόδου – για να κλείσει αρκετά χρόνια αργότερα, με νέες εγγραφές και περεταίρω επεξεργασία στο «Στούντιο Θάλεια».

Το τελικό αποτέλεσμα αφιερώνεται σε όλη εκείνη την ομάδα, με πρώτη πρώτη την Ρίτσα, που το τραγούδησε σαν αύρα μέσα από νεροποντή, τον Νεκτάριο (κλασική κιθάρα), τον Ηλία (ηλ. μπάσο) και τον Στράτο (ακορντεόν, μπεντίρ). Όλοι μας, το ηχογραφήσαμε παίζοντας μαζί με μία μόνον λήψη.

Τις πιο θερμές ευχαριστίες στέλνουμε στην Ευαγγελία Κακλιού και τον Στέλιο Σκαραβαίο για τα απίθανά εικαστικά «χειμερινά παράθυρα» του εξωφύλλου!

Ευχόμαστε μέσα από αυτά τα παράθυρα – των χρωμάτων και της μουσικής, να ταξιδέψετε αμέτρητες φορές!

Π. Δ.

 

Βιογραφικά Σημειώματα:

 

Ο Πάνος Δρακόπουλος διδάσκει σε σχολεία της Aβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι μέλος του περιοδικού «Νησίδες» και ιδρυτής του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «Το Κοχύλι». Έχει δημοσιεύσει 5 ποιητικά βιβλία και την μετάφραση της συλλογής ποιημάτων του J. D. Morrison “An American Prayer” – όλα τους από τις εκδ. Γαβριηλίδης. Παράλληλα, γράφει μουσική για το θέατρο, και τη βίντεο αρτ.

Με το μουσικό του βιβλίο «Ένας κομήτης μαγικός» (2018/2021) επιχείρησε να συνενώσει την ποιητική και την μουσική του γραφή.

Το άλμπουμ του «Πάγος και Φωτιά» (2021) αποτελεί τον πρώτο του κύκλο ορχηστρικής μουσικής. Τον Δεκέμβριο του 2022 κυκλοφόρησε ένα EP με τα πρώτα του τραγούδια για τους «Ετεροθαλείς» (1998-2000), ενώ με την έλευση του νέου έτους δημοσίευσε την μικρή σίνγκλ εκδοχή του ορχηστρικού «Πάγος και Φωτιά».

Με το «Ελιξίριο» (Μάιος, 2022), σε στίχους του Γ. Φαινέκου, ξεκίνησε την σειρά «Ποιητικά», την οποία συνέχισε με τις «Πεταλούδες», σε ποίηση του Π. Νερούδα (Σεπτέμβριος, 2022) και με «Το τραγούδι της ερήμου», σε ποίηση της Άννας Ξανθάκη (Φεβρουάριος, 2023).  

Λίγο μετά το σινγκλ «Ο γλάρος» (Μάιος,  2023), σε στίχους της Δήμητρας Ηλιού, όπου εγκαινίασε ένα νέο κύκλο μουσικών έργων με πλαίσιο αναφοράς τον κόσμο του παιδιού, προχωράει με την «Φθορά - Fthorá» (Αύγουστος, 2023) στο μονοπάτι των «Ποιητικών» συνομιλώντας δημιουργικά αυτήν την φορά με την ποίηση του Κώστα Καρυωτάκη.

«Τα Ουρανοποιηματάκια», σε ποίηση των Θ. Χορτιάτη, Κ. Παλαμά και Ν. Λαπαθιώτη και με την συμμετοχή της νέας Χορωδίας που πετάει στα σύννεφα επανακυκλοφορούν σε Remaster Edition τον Σεπτέμβριο του 2023.

Το σινγκλ «Της Χειμωνιάτικής Μέρας» είναι η πιο πρόσφατη παραγωγή που δημοσιεύει.

 

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ Πάνου Δρακόπουλου

Ελεύθερη ακρόαση - στο Spotify: